|
|
| خط ۱۵۰: |
خط ۱۵۰: |
|
| |
|
| ==[[حطیم]]== | | ==[[حطیم]]== |
|
| |
| ==فضایل و امتیازات کعبه==
| |
| ===فضیلت و جایگاه===
| |
| کعبه، هسته مرکزی و اساس اصلی [[مراسم حج]] است. صاحب [[خانه]]، [[شرافت]] و فضیلت خانهاش را با [[آیات]] خود در [[قرآن کریم]] معرفی میکند. در [[سوره آل عمران]] میخوانیم: {{متن قرآن|إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكًا وَهُدًى لِلْعَالَمِينَ * فِيهِ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ مَقَامُ إِبْرَاهِيمَ وَمَنْ دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا}}<ref>«بیگمان نخستین خانهای که برای (عبادت) مردم (بنا) نهاده شد همان است که در مکّه است، خجسته و رهنمون برای جهانیان * در آن نشانههایی روشن (چون) مقام ابراهیم وجود دارد و هر که در آن در آید در امان است» سوره آل عمران، آیه ۹۷-۹۶.</ref>.
| |
| در این [[آیه شریفه]]، [[خداوند]] [[برتری]] کعبه را بر دیگر بقاع مقدسه از چند جهت معرفی فرموده است:
| |
| #این خانه، نخستین ستایشگاه بوده است.
| |
| #[[مبارک]] بودن این خانه؛ که هر کسی به جانب آن بشتابد، [[ثروت]] و [[زندگی]] او [[برکت]] مییابد.
| |
| #کعبه موجب [[هدایت]] و [[راهنمایی]] جهانیان است؛ مهم این است که این صفت از صفات ذات اقدس [[خدای تعالی]]؛ و [[پیامبران]] او و [[قرآن مجید]] است.
| |
| #نشانههای روشن این خانه است که همه آثار [[قدرت]] و [[توحید]] است. از آن نشانههای روشن، [[حجر الاسود]]، [[مقام ابراهیم]]، [[حجر اسماعیل]] است.
| |
| #این خانه و حریم آن، [[پناهگاه]] محکم و محل امنی است، برای پناهآورندگان.
| |
| #این خانه، خانه [[مردم]] است و تمام [[انسانها]] از هر نژاد، رنگ، زبان را در [[سایه]] [[اسلام]] به صورت یک [[خانواده]] کنار هم جمع و [[متحد]] میگرداند: در [[سوره بقره]] [[آیه]] ۱۲۵ میخوانیم: {{متن قرآن|وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِلنَّاسِ وَأَمْنًا}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که خانه (کعبه) را برای مردم جای بازگشت و امن کردیم» سوره بقره، آیه ۱۲۵.</ref> یعنی [[خانه کعبه]]، محل بازگشت و [[اجتماع]] مردم و موضعی ایمن برای هر کس است. هر که به آن پناه برد، از [[سخط]] [[عذاب الهی]] ایمن میشود.
| |
|
| |
| در [[سوره مائده]] آیه ۹۷ آمده است {{متن قرآن|جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاسِ}}<ref>«خداوند، خانه محترم کعبه را (وسیله) برپایی (امور) مردم کرده است» سوره مائده، آیه ۹۷.</ref> کعبه موجب [[حیات]] [[مردم]] میشود، چنان که در [[روایات]] بسیاری رسیده است که مادامی که کعبه معمور و مردم به [[حج]] بروند، آنان را هلاکتی نیست و هرگاه کعبه از جمعیت خالی شود و مردم حج را ترک کنند، هلاک میگردند.
| |
|
| |
| در [[سوره حج]] [[آیه]] ۲۶ میخوانیم: {{متن قرآن|وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَاهِيمَ مَكَانَ الْبَيْتِ أَنْ لَا تُشْرِكْ بِي شَيْئًا وَطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْقَائِمِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که ابراهیم را در خانه (کعبه) مستقر ساختیم (و گفتیم) که هیچ چیز را شریک من قرار مده و خانه مرا برای طوافکنندگان و قیامکنندگان و رکوعکنندگان سجدهگزار پاکیزه بدار!» سوره حج، آیه ۲۶.</ref> یعنی این که این مکان [[مقدس]]، پیوسته باید از لوث [[شرک]] و آلودگیهای [[گناه]] و دیگر [[پلیدیها]] مصون باشد تا بیشتر مورد رغبت قرار گیرد<ref>راهنمای حرمین شریفین، ابراهیم غفاری، ج۱، ص۱۳۰.</ref>.
| |
| [[فخر رازی]] در [[فضیلت]] کعبه میآورد: این [[خانه]] را چند فضیلت و نشانههای روشن باشد که آن را ممتاز ساخته است:
| |
| #بنائی از آن شریفتر ساخته نشده است، چون صاحب آن حضرت جلیل، مهندساش [[جبرئیل]]، [[بانی]] حضرت [[خلیل]] و شاگرد [[حضرت اسماعیل]] است.
| |
| #پرندگان تاکنون از بالای این خانه عبور نکرده و چون به آنجا میرسند، [[تغییر]] جهت میدهند.
| |
| #کعبه دارای [[مقام ابراهیم]] است که قدمهای او در سنگ فرو رفته و تا امروز باقی ماندهست و این از [[آیات]] عجیبه است.
| |
| #وحوش مختلفه در حوالی [[حرم]] گردآمده و با هم مأنوس و تا آن [[زمان]] که در آن حدودند، به یکدیگر [[آزار]] نمیرسانند<ref>راهنمای حرمین شریفین، ابراهیم غفاری، ج۱، پاورقی، ص۱۳۱.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۷۳۹.</ref>
| |
|
| |
| === امتیازات و ویژگیها ===
| |
| کعبه دارای [[احکام]] خاص و امتیازاتی است که هر یک دلیل بر [[شرافت]] و [[فضیلت]] آن است:
| |
| # تنها بنائی است که آن را [[خدای بزرگ]] نسبت به خود داده، و [[خانه]] خود خوانده است.
| |
| # بنای آن در آغاز، به وسیله [[جبرئیل]] و [[فرشتگان]]، و سپس به دست [[انبیا]] به ویژه قهرمان [[توحید]] حضرت [[خلیل]]{{ع}} انجام گشته است.
| |
| # نخستین بنائی است در زمین، که به عنوان ستایشگاه وجود یافته است.
| |
| # آن را خانه [[محترم]] معرفی، و قوام زندگانی [[مردم]] را مبتنی بر آن ساخته است. {{متن قرآن|جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاسِ}}<ref>«خداوند، خانه محترم کعبه را (وسیله) برپایی (امور) مردم کرده است و (نیز) ماه حرام و قربانی (بینشان) و قربانیهای دارای گردنبند را؛ چنین است تا بدانید خداوند آنچه را در آسمانها و زمین است میداند و خداوند به هر چیز داناست» سوره مائده، آیه ۹۷.</ref>.
| |
| # [[آیات الهی]] مانند: [[حجرالاسود]]، [[حجر اسماعیل]]، [[زمزم]]، [[مقام ابراهیم]] و دیگر [[آیات]] که هر یک نشانه روشنی بر شناسائی [[حق]] میباشد، در شعاع این خانه محسوس، و در طول [[زمان]] از دستبرد [[اجانب]] مصون مانده است.
| |
| # تمام انبیا و [[جانشینان]] عالی [[مقام]] آنان، سواره و پیاده و گاهی با پای برهنه، به جانب این [[خانه]] شتافته و آن را [[زیارت]] کردهاند.
| |
| # بنا به نقل [[اهل]] تحقیق، دیده نشده که کبوتران [[حرم]] و پرندگان از بالای آن عبور و پرواز نمایند.
| |
| # کسی که عمداً هتک حرمت این خانه کند و آن را به [[پلیدی]] [[آلوده]] سازد، [[کافر]] و محکوم به اعدام است.
| |
| # کسانی که [[اراده]] [[سوء]] داشته و خواستهاند به این خانه [[اهانت]] نمایند، هلاک شدهاند.
| |
| # از نظر [[احترام]]، در رابطه با این خانه، در [[اسلام]] احکامی است که برای هیچ یک از مقدسات عالم وجود، این [[احکام]] صدور نیافته است: [[نمازگزاران]]، در تمام روی [[زمین]] به سوی این خانه و جهتی که محیط آن است باید [[نماز]] بگذارند. [[ذبح]] [[شرعی]]، محتضر در حال [[احتضار]]، میت [[مسلمان]] در حال [[دفن]]، باید رو به این جهت باشد. رو به [[قبله]]، [[وضو]] ساختن و [[تلاوت قرآن]] و [[دعا]] و نشستن و خوابیدن [[مستحب]] است. تخلیه، استبرأ، استنجأ، و مواقعه، رو به قبله و پشت به قبله جائز نمیباشد.
| |
| # آنکه از همه بیشتر به این خانه، امتیاز و [[فضیلت]] بخشیده و موجب جلال نهائی آن گردیده است و گویا در کالبد [[کعبه]] [[روح]] دمیده این است که کعبه واقعی دلهای [[پاک]]، ولی الله الاعظم، امیرالمؤمنین علی{{ع}}، در درون آن چهرهنمائی فرمود و زایشگاه آن حضرت شد!<ref>راهنمای حرمین شریفین، ابراهیم غفاری، ج۱، ص۱۴۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۷۹۱.</ref>
| |
|
| |
|
| == مناصب کعبه == | | == مناصب کعبه == |
