|
|
| خط ۲۳: |
خط ۲۳: |
|
| |
|
| شاگردان و دستپروردگان آن حضرت در گستراندن [[فضایل]] [[انسانی]]، [[حق]]، خوبیها و [[هدایت مردم]] به وسیله روایاتی که از امام{{ع}} نقل میکردند و نیز با رهنمودها و تألیفات گرانسنگ خود، در تحقق بخشیدن به [[هدف]] امام جواد{{ع}} نقشی کارآمد داشتند<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۱۱]]، ص۲۸۰.</ref>. | | شاگردان و دستپروردگان آن حضرت در گستراندن [[فضایل]] [[انسانی]]، [[حق]]، خوبیها و [[هدایت مردم]] به وسیله روایاتی که از امام{{ع}} نقل میکردند و نیز با رهنمودها و تألیفات گرانسنگ خود، در تحقق بخشیدن به [[هدف]] امام جواد{{ع}} نقشی کارآمد داشتند<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۱۱]]، ص۲۸۰.</ref>. |
|
| |
| == صفوان بن یحیی ==
| |
| {{اصلی|صفوان بن یحیی بجلی}}
| |
| صفوان بن یحیی، معروف به «[[بیاع السابری]]» (فروشنده نوعی پارچه) از [[مردم کوفه]] و «ثقه» است. پدرش از ابوعبدالله ([[امام صادق]]){{ع}} روایت حدیث کرد و خود او از [[امام رضا]]{{ع}} روایت حدیث کرده است. وی جایگاه والایی نزد امام رضا{{ع}} داشت. [[نجاشی]] او را در شمار رجال حدیث [[ابو الحسن]]، [[موسی بن جعفر]]{{ع}} خوانده است. وی وکیل امام رضا{{ع}} و [[ابو جعفر]]{{ع}} بود. [[واقفیه]] [[اموال]] فراوانی به او دادند تا وی را به خود متمایل کنند، اما او به [[مذهب]] «[[وقف]]» نگروید و در [[زهد]] و [[بندگی خدا]] جایگاهی والا داشت. هیچیک از افراد طبقه او در [[پرهیزگاری]] و [[بندگی خدا]] به او نمیرسیدند.
| |
|
| |
| [[صفوان بن یحیی]] در سال ۲۲۰ ق رخ در نقاب خاک کشید<ref>رجال نجاشی، ص۱۴۹؛ نک: شیخ طوسی، الغیبه، ص۲۱۶؛ رجال کشی، ص۵۰۲- ۵۰۳.</ref>. [[امام جواد]]{{ع}} برای صفوان [[طلب مغفرت]] کرد و [[گواهی]] داد که او از [[حزب]] (جماعت) پدران ارجمندش ـ که حزب [[رستگار]] خداست ـ بوده است<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۱۱]]، ص ۲۷۳.</ref>.
| |
|
| |
|
| == عبدالله بن الصلت == | | == عبدالله بن الصلت == |
