زاره: تفاوت میان نسخه‌ها

بندری در خلیج فارس و نزدیک به [[قطیف]] است.<ref> الحربی المناسک، ۶۲۱ المسعودی، مروج الذهب، ج ۱: ۱۱؛ و در یاقوت معجم البلدان ج ج ۹۰۷ و الزبیدی تاج العروس، ج۳، ص۲۳۰ روستایی بزرگ توصیف شده است.</ref> زاره از شهرهای مهم و معروف [[بحرین]] به شمار میرفته<ref> الحربی، المناسک ۶۲۱</ref> که [[مرزبانی]] [[ایرانی]] در آن مستقر بوده<ref> بنگرید به «مرزبان زاره» در فصل ششم کتاب «بحرین در صدر اسلام».</ref> و این نشان از مرکز [[اداری]] بودن این مکان است. پس از [[وفات]] [[حضرت رسول]]{{صل}} [[معکبر]] -[[مرزبان]] زاره-<ref> عرب به این دلیل نام معکبر را به او داده که دست و پاهای مجرمان را قطع میکرده است. الطبری ۱/ق۲، ۹۸۵</ref> به بهانه حوادث رده، در زاره [[پناه]] گرفت و اعلام [[سرکشی]] کرد. زردشتیانی که در قطیف گردآمده بودند نیز به او پیوستند و از پرداخت [[جزیه]] [[امتناع]] کردند. [[علاء حضرمی]] در دوران [[خلافت ابوبکر]] این قلعه را محاصره و سپس در ابتدای [[خلافت عمر بن خطاب]] و در سال ۱۳ هجری - پس از آنکه [[براء بن مالک]]، معکبر را به [[قتل]] رساند - با [[بستن آب]] بر روی متمردین، آنها را مجبور به [[تسلیم]] کرد.<ref> ابو عبید الأموال ۲۱۰؛ ابن عبد البر، الاستیعاب، ج۳، ص۱۰۸۶؛ ابن سعد ۴ ق ۲-۷۸؛ خلیفة بن خیاط، التاریخ، ج۱، ص۹۴-۹۳؛ و در روایت دیگر گفته شده که در عهد ابوبکر فتح شده است. الیعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج ۲، ص۱۵۱ یاقوت معجم البلدان، ج ۲: ۹۰۷.</ref> افراد باقی مانده، با دادن یک سوم [[شهر]] و یک سوم طلاها و نقره‌های موجود در آنجا<ref> خلیفة بن خیاط التاریخ ج ۱ ۹۴، البلاذری، فتوح البلدان: ۸۶-۸۵</ref> و نیز نیمی از زمینهای خارج، [[شهر]]، با او [[مصالحه]] کردند.<ref> البلاذری، فتوح البلدان ۸۶</ref> این شهر اکنون از بین رفته و به جای آن روستایی به نام [[رماده]] [[خودنمایی]] می‌‌کند. این روستا را به این علت رماده نامیده‌اند که بر شهر سوخته و خاکستر برجای مانده از شهر زاره ساخته شده است<ref> الحربی المناسک ۶۶ مقدمۀ حمد الجاسر: ۶۲۱ (پانوشت)؛ و مسلم گفته است اکنون جای دقیق آن فریق زاره نام دارد و در نزدیک روستای عوامیه قرار گرفته که بر روی آن چند کاخ ساخته شده، ساحل الذهب الأسود: ۲۶؛ و ابوسعید جنابی در سال ۲۸۶ ه ق وقتی نتوانست زاره را فتح کند آن را به آتش کشید، شرح دیوان ابن مقرب به نقل از احسانی، تحفة المستفید ج ۱ ۲۵۶ دیوان ابن مقرب: ۶۳۹</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>