کاربر:Ali/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = صحابه
| موضوع مرتبط = صحابه
| عنوان مدخل  = زرارة بن مخبل سعدی تمیمی
| عنوان مدخل  = زرعة بن سيف حمیری
| مداخل مرتبط = [[زرارة بن مخبل سعدی تمیمی در تاریخ اسلامی]]
| مداخل مرتبط = [[زرعة بن سيف حمیری در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}
== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
با توجه به [[نسب]] پدرش، وی فرزند [[ربیع بن ربیعه]]، از تیره [[بنی‌سعد]]، از [[قبیله بنی‌تمیم]] است<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۲۰.</ref>. پدرش که به عنوان مُخَبَّل (دیوانه) معروف است، در شمار [[شاعران]] معروف عصر خود بود که عمری طولانی داشت و [[دوران جاهلیت]] و [[اسلام]] را [[درک]] کرد<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۳، ص۲۱۰؛ نیز ر.ک: مدخل ربیع بن ربیعه تمیمی.</ref>.
وی منسوب به [[حمیر]]، از [[قبایل یمنی]] است<ref>ر.ک: سمعانی، الانساب، ج۲، ص۲۷۰؛ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۴۳۶.</ref>. بیشتر منابع وی را [[زرعة بن سیف بن ذی یزن]] گفته‌اند، اما [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۲۳.</ref> می‌گوید: زرعه را از باب انتساب به جد [[اعلی]]، [[زرعة بن سیف]] گفته‌اند<ref>چنان که ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۹۷، رزعة بن ذی‌یزن گفته است.</ref> وگرنه بر پایه [[کلام]] [[ابن کلبی]] میان زرعه و [[سیف]] پنج [[نسل]] فاصله است. اگرچه سخن ابن حجر با نسبی که ابن کلبی<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۲۸۸.</ref> و ابن [[سلام]]<ref>ابن سلام، کتاب النسب، ص۳۴۲.</ref> برای [[خاندان]] زرعه ذکر کرده‌اند هماهنگ‌تر است، ولی از آنجا که گفته شده [[سیف بن ذی‌یزن]] در خردسالی [[رسول خدا]]{{صل}} [[حاکم]] [[حبشی‌ها]] در [[یمن]] بوده و [[بشارت]] [[رسالت]] آن حضرت را به [[عبدالمطلب]] داده است<ref>یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۲؛ بیهقی، دلائل النبوه، ج۲، ص۹.</ref> و نیز با توجه به اینکه خود زرعه [[دوره جاهلی]] را [[درک]] کرده است، وجود پنج نسل میان زرعه و سیف بعید است.


[[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۲۱.</ref> در بخش سوم [[الاصابه]] ([[مخضرمین]]) با عنوان «[[زرارة بن مخبل]]» نام وی را آورده و می‌گوید: در ذیل عنوان برادرش، [[شیبان]] بن مخبل از وی یاد خواهیم کرد. اما در شرح‌حال شیبان<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۳۱۳.</ref>، هیچ اشاره‌ای به شرح‌حال [[زراره]] نشده است. بر این اساس، نمی‌توان نام زراره را در شمار [[صحابه]] آورد.<ref>[[رسول قلیچ|قلیچ، رسول]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «زرارة بن مخبل سعدی تمیمی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۸۷.</ref>
زرعه از [[حاکمان یمن]] بود که هنگام بازگشت رسول خدا{{صل}} از [[تبوک]]، نامه‌ای به رسول خدا{{صل}} نوشت و آن حضرت را از [[اسلام]] [[قبیله]] خود و جدایی آنان از [[شرک]]، خبر داد. [[پیامبر خدا]]{{صل}} نیز با ارسال نامه‌ای مفصل به زرعه و برخی دیگر از حاکمان یمن، آنان را به [[اطاعت از خدا]] و رسولش و [[اقامه نماز]] و نیز [[پرداخت خمس]] و [[زکات]] و... سفارش کرد<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۴، ص۲۳۵؛ طبری، تاریخ، ج۳، ص۱۲۰؛ ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۳، ص۱۲۳۳؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۱۷.</ref>. گفتنی است در این گزارش، مالک بن [[مره]] [[زهری]] پیک زرعه به سوی رسول خدا{{صل}} بود و چند تن از [[صحابه]] به [[سرپرستی]] [[معاذ بن جبل]] [[نامه]] حضرت را به زرعه و دیگر حاکمان یمن رساندند که رسول خدا{{صل}} [[پادشاهان]] یمن را به [[احترام]] و [[راضی]] کردن [[رسولان]] خویش امر کردند<ref>ر.ک: منابع پیشین.</ref>. زرعه [[برادری]] به نام [[عبدالعزیز]] داشته که [[ابن منده]]<ref>ابوعبدالله محمد بن اسحاق اصفهانی، م۳۹۵.</ref> بر خلاف دیگران وی را [[مخاطب]] [[نامه رسول خدا]]{{صل}} دانسته است<ref>ر.ک: مدخل مربوط.</ref>.
 
گزارشی از دیدار زرعه با [[رسول خدا]]{{صل}} و [[استماع]] [[حدیث]] از آن حضرت در منابع ثبت نشده است، از این رو، [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۵۲۳.</ref> وی را [[صحابی]] ندانسته و شرح‌حالش را در بخش سوم [[الاصابه]] ([[مخضرمین]]) آورده است. فرزند وی عفیر در [[زمان]] [[خلافت معاویه]] (۶۰-۴۰) و [[عبدالملک بن مروان]] (۸۶-۶۶) بزرگ [[قبیله حمیر]] در [[شام]] بود<ref>ر.ک: ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۲۸۸؛ ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۴۷۹.</ref>.<ref>[[رحمت‌الله بانشی|بانشی، رحمت‌الله]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «زرعة بن سيف حمیری»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۸۹.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}
{{مدخل وابسته}}
* [[بنی‌سهم (ابهام‌زدایی)|سهم بن عمرو بن ثعلبه]] (قیبله)
* [[حمیر]] (قبیله)
* [[قیس عیلان بن مضر]] (قیبله)
* [[قیس عیلان بن مضر]] (قبیله)
* [[باهله]] (قبیله)
* [[مضر بن نزار]] (قبیله)
* [[زرارة بن عمرو نخعی]] (عمو)
* [[عفیر بن زرعة بن سیف]] (فرزند)
* [[اسعد بن زراره]] (فرزند)
* [[شیبان بن مخبل]] (برادر)
{{پایان مدخل وابسته}}
{{پایان مدخل وابسته}}


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «زرارة بن مخبل سعدی تمیمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[رحمت‌الله بانشی|بانشی، رحمت‌الله]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «زرعة بن سيف حمیری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}



نسخهٔ ‏۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۱۹

آشنایی اجمالی

وی منسوب به حمیر، از قبایل یمنی است[۱]. بیشتر منابع وی را زرعة بن سیف بن ذی یزن گفته‌اند، اما ابن حجر[۲] می‌گوید: زرعه را از باب انتساب به جد اعلی، زرعة بن سیف گفته‌اند[۳] وگرنه بر پایه کلام ابن کلبی میان زرعه و سیف پنج نسل فاصله است. اگرچه سخن ابن حجر با نسبی که ابن کلبی[۴] و ابن سلام[۵] برای خاندان زرعه ذکر کرده‌اند هماهنگ‌تر است، ولی از آنجا که گفته شده سیف بن ذی‌یزن در خردسالی رسول خدا(ص) حاکم حبشی‌ها در یمن بوده و بشارت رسالت آن حضرت را به عبدالمطلب داده است[۶] و نیز با توجه به اینکه خود زرعه دوره جاهلی را درک کرده است، وجود پنج نسل میان زرعه و سیف بعید است.

زرعه از حاکمان یمن بود که هنگام بازگشت رسول خدا(ص) از تبوک، نامه‌ای به رسول خدا(ص) نوشت و آن حضرت را از اسلام قبیله خود و جدایی آنان از شرک، خبر داد. پیامبر خدا(ص) نیز با ارسال نامه‌ای مفصل به زرعه و برخی دیگر از حاکمان یمن، آنان را به اطاعت از خدا و رسولش و اقامه نماز و نیز پرداخت خمس و زکات و... سفارش کرد[۷]. گفتنی است در این گزارش، مالک بن مره زهری پیک زرعه به سوی رسول خدا(ص) بود و چند تن از صحابه به سرپرستی معاذ بن جبل نامه حضرت را به زرعه و دیگر حاکمان یمن رساندند که رسول خدا(ص) پادشاهان یمن را به احترام و راضی کردن رسولان خویش امر کردند[۸]. زرعه برادری به نام عبدالعزیز داشته که ابن منده[۹] بر خلاف دیگران وی را مخاطب نامه رسول خدا(ص) دانسته است[۱۰].

گزارشی از دیدار زرعه با رسول خدا(ص) و استماع حدیث از آن حضرت در منابع ثبت نشده است، از این رو، ابن حجر[۱۱] وی را صحابی ندانسته و شرح‌حالش را در بخش سوم الاصابه (مخضرمین) آورده است. فرزند وی عفیر در زمان خلافت معاویه (۶۰-۴۰) و عبدالملک بن مروان (۸۶-۶۶) بزرگ قبیله حمیر در شام بود[۱۲].[۱۳]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ر.ک: سمعانی، الانساب، ج۲، ص۲۷۰؛ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۴۳۶.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۲۳.
  3. چنان که ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۹۷، رزعة بن ذی‌یزن گفته است.
  4. ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۲۸۸.
  5. ابن سلام، کتاب النسب، ص۳۴۲.
  6. یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۲؛ بیهقی، دلائل النبوه، ج۲، ص۹.
  7. ابن هشام، السیرة النبویه، ج۴، ص۲۳۵؛ طبری، تاریخ، ج۳، ص۱۲۰؛ ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۳، ص۱۲۳۳؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۱۷.
  8. ر.ک: منابع پیشین.
  9. ابوعبدالله محمد بن اسحاق اصفهانی، م۳۹۵.
  10. ر.ک: مدخل مربوط.
  11. ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۵۲۳.
  12. ر.ک: ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۲۸۸؛ ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۰، ص۴۷۹.
  13. بانشی، رحمت‌الله، مقاله «زرعة بن سيف حمیری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۸۹.