آداب مباشرت: تفاوت میان نسخه‌ها

# تأثیر در صحت و سلامت جسمی و حتی چهره فرزند: [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} در این باره می‌فرماید: اگر مرد با [[آرامش]] [[قلب]] و اعصاب راحت و غیر مضطرب با [[همسر]] خود آمیزش کند، نطفه در رحم بدون [[اضطراب]] ساکن می‌شود و فرزند شبیه پدر و مادر خود خواهد بود. اما اگر مرد با اضطراب و اعصاب ناراحت با [[همسر]] خود بیامیزد، نطفه با اضطراب در رحم مادر قرار می‌گیرد و فرزند شبیه عمه، عمو، خاله، دایی و سایر اقوام خواهد بود»<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج۶۰، ص۳۵۹.</ref>. البته این، بخشی از تأثیرات [[آرامش]] است که [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} بیان کرده‌اند. تأثیرات جسمی دیگری نیز بر شرایط و محیط [[حاکم]] بر آمیزش مترتب است که در [[روایات]] دیگری آمده است؛ از جمله، [[پیامبر]]{{صل}} در سفارش خود به [[امام علی]]{{ع}} می‌فرماید: ای علی، در آغاز، میان، و پایان ماه با همسرت هم‌بستر مشو؛ زیرا احتمال جنون، [[جذام]] و [[فساد]] اعضا و [[عقل]] همسر و فرزندش زیادتر است<ref>طبرسی، حسن بن فضل، مکارم الاخلاق، ص۲۱۹.</ref>.

# تأثیر معنوی یا تأثیر در [[روح]] و روان فرزند: رعایت آدابی از قبیل ذکر نام و [[یاد خدا]]، با [[وضو]] و [[طهارت]] بودن و [[دعا کردن]] پیش از آمیزش، موجب جلوگیری از دخالت [[شیطان]] می‌شود. [[قرآن کریم]] پس از ذکر اینکه شیطان بر [[آدم]] [[سجده]] نکرد و از درگاه [[خدا]] رانده شد و فرصت‌طلبید، می‌فرماید: {{متن قرآن|وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ}}<ref>«و هر یک از آنان را که بتوانی با آوای خویش بلغزان و با سوارگان و پیادگان خویش بر آنان بتاز و در دارایی‌ها و فرزندان آنان شریک شو» سوره اسراء، آیه ۶۴.</ref>.