←حدیث دوم
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
روزی [[مأمون]] به [[امام رضا]]{{ع}} گفت: «بزرگترین امتیاز [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} را که شاهدی از [[قرآن]] بر آن دلالت کند، برایم توضیح ده». | روزی [[مأمون]] به [[امام رضا]]{{ع}} گفت: «بزرگترین امتیاز [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} را که شاهدی از [[قرآن]] بر آن دلالت کند، برایم توضیح ده». | ||
امام رضا{{ع}} «امتیاز [[مباهله]] که [[خداوند]] در قرآن میفرماید: {{متن قرآن|فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ الله عَلَی الْکاذِبِینَ}} را بیان کرد. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} برای مباهله [[امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}} که فرزندانش بودند را و فاطمه زهرا{{س}} را آورد که در اینجا تعبیر زنانمان در [[آیه]] شده و امیرالمؤمنین{{ع}} را نیز آورد که او نفس [[پیامبر]]{{صل}} بهشمار میرفت؛ طبق آیه قرآن در نتیجه ثابت شد که احدی از جهانیان بافضیلتتر از پیامبر اکرم{{صل}} وجود نداشت در نتیجه احدی از جهانیان نیز بافضیلتتر از نفس پیامبر اکرم{{صل}} نیست». | امام رضا{{ع}} «امتیاز [[مباهله]] که [[خداوند]] در قرآن میفرماید: {{متن قرآن|فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ الله عَلَی الْکاذِبِینَ}} را بیان کرد. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} برای مباهله [[امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}} که فرزندانش بودند را و فاطمه زهرا{{س}} را آورد که در اینجا تعبیر زنانمان در [[آیه]] شده و امیرالمؤمنین{{ع}} را نیز آورد که او نفس [[پیامبر]]{{صل}} بهشمار میرفت؛ طبق آیه قرآن در نتیجه ثابت شد که احدی از جهانیان بافضیلتتر از پیامبر اکرم{{صل}} وجود نداشت در نتیجه احدی از جهانیان نیز بافضیلتتر از نفس پیامبر اکرم{{صل}} نیست». | ||
مأمون گفت: «مگر در این آیه خداوند ابناء را به [[تلفظ]] جمع ذکر نکرده امّا پیامبر اکرم{{صل}} دو فرزندش را فقط آورد و [[نساء]] را نیز به لفظ جمع فرموده و پیامبر اکرم{{صل}} فقط [[فاطمه]]{{س}} را تنها آورد، چرا نمیتوان مدّعی شد که منظور از {{متن قرآن|أَنْفُسَنا}}؛ واقعاً نفس خود پیامبر اکرم{{صل}} باشد نه دیگری در نتیجه، فضیلتی که شما از آیه استفاده کردید برای امیرالمؤمنین{{ع}}[[ ثابت]] نخواهد شد». امام رضا{{ع}} فرمود: «این ادّعای تو صحیح نیست زیرا [[انسان]]، کسی غیر از خود را میخواند و صدا میزند نه خود را! چنانچه امر کننده به دیگری امر میکند نه به خود! و این صحیح نیست که واقعاً پیامبر{{صل}} خود را صدا زده باشد چنانچه نمیشود امر به خود کند»! وقتی پیامبر اکرم{{صل}} در مباهله مردی جز امیرالمؤمنین{{ع}} را شرکت نداد میفهمیم که نفس پیامبر{{صل}} در این آیه امیرالمؤمنین{{ع}} است و این امتیاز را در [[قرآن]] به او بخشید». | |||
مأمون گفت: «مگر در این آیه خداوند ابناء را به [[تلفظ]] جمع ذکر نکرده امّا پیامبر اکرم{{صل}} دو فرزندش را فقط آورد و [[نساء]] را نیز به لفظ جمع فرموده و پیامبر اکرم{{صل}} فقط [[فاطمه]]{{س}} را تنها آورد، چرا نمیتوان مدّعی شد که منظور از {{متن قرآن|أَنْفُسَنا}}؛ واقعاً نفس خود پیامبر اکرم{{صل}} باشد نه دیگری در نتیجه، فضیلتی که شما از آیه استفاده کردید برای امیرالمؤمنین{{ع}}[[ ثابت]] نخواهد شد». | |||
امام رضا{{ع}} فرمود: «این ادّعای تو صحیح نیست زیرا [[انسان]]، کسی غیر از خود را میخواند و صدا میزند نه خود را! چنانچه امر کننده به دیگری امر میکند نه به خود! و این صحیح نیست که واقعاً پیامبر{{صل}} خود را صدا زده باشد چنانچه نمیشود امر به خود کند»! وقتی پیامبر اکرم{{صل}} در مباهله مردی جز امیرالمؤمنین{{ع}} را شرکت نداد میفهمیم که نفس پیامبر{{صل}} در این آیه امیرالمؤمنین{{ع}} است و این امتیاز را در [[قرآن]] به او بخشید». | |||
[[مأمون]] گفت: «وقتی [[جواب]] آمد، سؤال از بین میرود». | [[مأمون]] گفت: «وقتی [[جواب]] آمد، سؤال از بین میرود». | ||