←روایت امام صادق{{ع}}
| خط ۱۳۵: | خط ۱۳۵: | ||
از امام صادق{{ع}} نقل شده که دو نفر از [[احبار]] (علمای) [[مسیحی]] [[اهل نجران]] نزد [[پیامبر]]{{صل}} آمدند و درباره [[عیسی]]{{ع}} با یکدیگر صحبت کردند؛ پس [[خداوند]] این [[آیه]] را نازل کرد: {{متن قرآن|إِنَّ مَثَلَ عیسی عِنْدَ اللهِ کَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ قالَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ * الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلا تَکُنْ مِنَ الْمُمْتَرینَ * فَمَنْ حَاجَّکَ فیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللهِ عَلَی الْکاذِبین}}. [[رسولخدا]]{{صل}} وارد شد و دست علی، حسن، حسین{{عم}} و [[فاطمه]]{{س}} را گرفت سپس خارج شد و دستش را به سوی [[آسمان]] بلند کرد و میان انگشتانش را گشود و آنها را به [[مباهله]] [[دعوت]] کرد. | از امام صادق{{ع}} نقل شده که دو نفر از [[احبار]] (علمای) [[مسیحی]] [[اهل نجران]] نزد [[پیامبر]]{{صل}} آمدند و درباره [[عیسی]]{{ع}} با یکدیگر صحبت کردند؛ پس [[خداوند]] این [[آیه]] را نازل کرد: {{متن قرآن|إِنَّ مَثَلَ عیسی عِنْدَ اللهِ کَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ قالَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ * الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلا تَکُنْ مِنَ الْمُمْتَرینَ * فَمَنْ حَاجَّکَ فیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللهِ عَلَی الْکاذِبین}}. [[رسولخدا]]{{صل}} وارد شد و دست علی، حسن، حسین{{عم}} و [[فاطمه]]{{س}} را گرفت سپس خارج شد و دستش را به سوی [[آسمان]] بلند کرد و میان انگشتانش را گشود و آنها را به [[مباهله]] [[دعوت]] کرد. | ||
==== [[روایت]] [[احول]] از [[امام صادق]]{{ع}} ==== | |||
{{متن حدیث|عَنْ أَبِیجَعْفَرٍالْأَحْوَلِ قَالَ: قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ{{ع}}: مَا تَقُولُ قُرَیْشٌ فِی الْخُمُسِ؟ قَالَ: قُلْتُ: تَزْعُمُ أَنَّهُ لَهَا. قَالَ: مَا أَنْصَفُونَا وَ اللَّهِ لَوْ کَانَ مُبَاهَلَهًٌْ لَتُبَاهِلَنَّ بِنَا وَ لَئِنْ کَانَ مُبَارَزَهًٌْ لَتُبَارِزَنَّ بِنَا ثُمَّ یَکُونُونَ هُمْ وَ عَلِیٌّ{{ع}} سَوَاء؟}} <ref>برازش، علیرضا، تفسیر اهل بیت{{ع}}، ج۲، ص۶۰۸؛ حر عاملی، وسایل الشیعه، ج۹، ص۵۱۷</ref> | |||
[[ابوجعفر احول]] گوید: امام صادق{{ع}} فرمود: «[[قریش]] درباره [[خمس]] چه میگویند»؟ گفتم: «[[گمان]] میکنند که خمس به همه قریش میرسد». فرمود: «به [[خدا]] [[سوگند]]! درباره ما به [[انصاف]] [[رفتار]] نکردند؛ اگر [[مباهله]] باشد بهوسیله ما مباهله میکنند و اگر [[جنگ]] باشد بهوسیله ما [[مبارزه]] میکنند سپس ما و آنها در خمس مساوی هستیم؟!» | |||
=== روایات اهل سنت === | === روایات اهل سنت === | ||