آیه والنجم اذا هوی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{متن حدیث||لَمَّا أَقَامَ رسول الله{{صل}} أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ علِیَّ‌بْنَ‌أَبِی‌طَالِبٍ{{ع}} یَوْمَ غَدِیرِ خُمٍّ فَذَکَرَ کَلَاماً فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی عَلَی لِسَانِ جَبْرَئِیلَ فَقَالَ لَهُ یَا مُحَمَّدٌ{{صل}} إِنِّی مُنْزِلٌ غَداً ضَحْوَهًًْ نَجْماً مِنَ السَّمَاءِ یَغْلِبُ ضَوْؤُهُ عَلَی ضَوْءِ الشَّمْسِ فَأَعْلِمْ أَصْحَابَکَ أَنَّهُ مَنْ سَقَطَ ذَلِکَ النَّجْمُ فِی دَارِهِ فَهُوَ الْخَلِیفَهًُْ مِنْ بَعْدِکَ وَ أَعْلَمَهُمْ [[رسول الله]]{{صل}} أَنَّهُ یَسْقُطُ غَداً مِنَ السَّمَاءِ نَجْمٌ یَغْلِبُ ضَوْؤُهُ عَلَی ضَوْءِ الشَّمْسِ فَمَنْ سَقَطَ النَّجْمُ فِی دَارِهِ فَهُوَ الْخَلِیفَهًُْ مِنْ بَعْدِی فَجَلَسُوا کُلُّهُمْ فِی مَنْزِلِهِ یَتَوَقَّعُ أَنْ یَسْقُطَ النَّجْمُ فِی مَنْزِلِهِ فَمَا لَبِثُوا أَنْ سَقَطَ النَّجْمُ فِی مَنْزِلِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ علِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ{{ع}} وَ فَاطِمَهًَْ{{س}} فَاجْتَمَعَ الْقَوْمُ وَ قَالُوا وَ اللَّهِ مَا تَکَلَّمَ فِیهِ إِلَّا بِالْهَوَی فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَی نَبِیِّهِ{{صل}} {{متن قرآن|وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى * مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَى * وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَى * إِنْ هُوَ إِلاَّ وَحْيٌ يُوحَى}} إِلَیَّ أَفَتُمارُونَهُ عَلی ما یَری.}}

هنگامی‌که [[رسول خدا]]{{صل}} در [[روز]] [[عید]] غدیرخُم [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} را به [[جانشینی]] خود تعیین نمود، سخنی بر زبان راند که [[جبرئیل]] از قول [[خداوند متعال]] به [[پیامبر]]{{صل}} عرض کرد: «یا محمّد! من فردا پس از [[طلوع آفتاب]] ستاره‌ای از [[آسمان]] فرود خواهم آورد که [[روشنایی]] آن بر روشنایی [[خورشید]] [[غلبه]] کند. پس به یارانت اعلام کن که این [[ستاره]] بر [[خانه]] هرکس فرود آمد، [[خلیفه]] بعد از من اوست». و رسول خدا{{صل}} نیز آنان را از این [[أمر]] [[آگاه]] فرمود. [[مردم]] به خانه‌های خود رفته و به [[انتظار]] فرود آمدن ستاره نشستند در حالی‌ که هریک [[دوست]] داشت این ستاره در خانه او فرود آید لیکن ستاره در [[خانه علی]]{{ع}} فرود آمد، در آن هنگام آن [[جماعت]] گرد آمده و گفتند: «محمّد از روی [[هوی و هوس]][[ سخن]] می�گوید»! و [[خداوند]] در پاسخ به آنان فرمود: {{متن قرآن|وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى * مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَى * وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَى * إِنْ هُوَ إِلاَّ وَحْيٌ يُوحَى}}. <ref>برازش، علیرضا، [[تفسیر اهل بیت]]{{ع}}، ج۱۵، ص۲۳۰؛ [[مجلسی]]، محمدباقر، بحارالأنوار، ج۳۵، ص۲۸۳؛ [[فرات]] الکوفی، [[تفسیر]]، ص۴۵۱</ref>