|
|
| خط ۶۷: |
خط ۶۷: |
|
| |
|
| == [[احادیث]] مرتبط با آیه == | | == [[احادیث]] مرتبط با آیه == |
| [[روایات صحیح]] و معتبری در منابع [[فریقین]] در شءن [[نزول]] این [[آیه]] وارد شده که مصادیق "[[بیوت]]" و "[[رجال]]" در [[آیات]] مورد نظر را [[انبیا]]، [[ائمه هدی]] و به ویژه [[امیرالمؤمنین]]{{عم}} دانستهاند که در این بخش نمونههایی را نقل میکنیم | | [[روایات صحیح]] و معتبری در منابع [[فریقین]] در شأن [[نزول]] این [[آیه]] وارد شده که مصادیق "[[بیوت]]" و "[[رجال]]" در [[آیات]] مورد نظر را [[انبیا]]، [[ائمه هدی]] و به ویژه [[امیرالمؤمنین]]{{عم}} دانستهاند که در این بخش نمونههایی را نقل میکنیم |
|
| |
|
| === [[روایت]] [[محمد بن فضیل]] از [[امام کاظم]]{{ع}} === | | === [[روایت]] [[محمد بن فضیل]] از [[امام کاظم]]{{ع}} === |
| خط ۸۱: |
خط ۸۱: |
| {{متن حدیث|ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: کنتُ....فَقُلتُ: یَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْبُیُوتُ؟ فَقَالَ بُیُوتُ الْأَنْبِیَاءِ وَ أَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَی مَنْزِلِ فَاطِمَهًَْ}} | | {{متن حدیث|ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: کنتُ....فَقُلتُ: یَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْبُیُوتُ؟ فَقَالَ بُیُوتُ الْأَنْبِیَاءِ وَ أَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَی مَنْزِلِ فَاطِمَهًَْ}} |
| [[ابنعبّاس]] گوید: «[[خدمت]] [[رسول خدا]]{{صل}} عرض کردم: «منظور کدام خانهها است»؟ آن حضرت فرمود: «خانه انبیا و با دست به خانه دخترش حضرت [[فاطمه]] اشاره کرد».<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، ج۲۳، ص۳۲۶؛الفضایل، ص۱۰۳</ref> | | [[ابنعبّاس]] گوید: «[[خدمت]] [[رسول خدا]]{{صل}} عرض کردم: «منظور کدام خانهها است»؟ آن حضرت فرمود: «خانه انبیا و با دست به خانه دخترش حضرت [[فاطمه]] اشاره کرد».<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، ج۲۳، ص۳۲۶؛الفضایل، ص۱۰۳</ref> |
|
| |
| === [[روایت]] [[عیسی]] بن داوود از امام کاظم{{ع}} ===
| |
| {{متن حدیث|عِیسَیبْنِدَاوُدَ قَال: حَدَّثَنَا الْإِمَامُ مُوسَی بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِیهِ فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: {{متن قرآن|فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ}} قَالَ: بُیُوتُ آلِ مُحَمَّدٍ، بَیْتُ عَلِیٍّ وَ فَاطِمَهًَْ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ وَ حَمْزَهًَْ وَ جَعْفَر ٍ. قُلْتُ: {{متن قرآن|بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ}}، قَالَ: الصَّلَاهًُْ فِی أَوْقَاتِهَا. قَالَ: ثُمَّ وَصَفَهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ قَالَ: {{متن قرآن|رِجَالٌ لّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلاةِ وَإِيتَاء الزَّكَاةِ يَخَافُونَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالأَبْصَارُ}}. قَالَ: هُمُ الرِّجَالُ لَمْ یَخْلِطِ اللَّهُ مَعَهُمْ غَیْرَهُمْ. ثُمَّ قَالَ: {{متن قرآن|لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَيَزِيدَهُم مِّن فَضْلِهِ}} قَالَ: مَا اخْتَصَّهُمْ بِهِ مِنَ الْمَوَدَّهًِْ وَ الطَّاعَهًِْ الْمَفْرُوضَهًِْ وَ صَیَّرَ مَأْوَاهُمُ الْجَنَّهًَْ وَ اللهُ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ.}}
| |
| عیسی بن داوود گوید: «[[امام کاظم]] از پدر بزرگوارش{{عم}} روایت فرمود: منظور [[خداوند]] در [[آیه]]: {{متن قرآن|فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ}}، خانه [[آل محمّد]]، خانه علی و [[فاطمه]]، حسن و حسین{{عم}}، [[حمزه]] و جعفر است. عرض کردم: منظور از {{متن قرآن|بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ}} چیست»؟ فرمود: [[نماز اول وقت]]. آنگاه [[خداوند متعال]] آنان را اینگونه وصف کرد: {{متن قرآن|رِجَالٌ لّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلاةِ وَإِيتَاء الزَّكَاةِ يَخَافُونَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالأَبْصَارُ}}؛ آنان مردانی هستند که خداوند آنان را با دیگران در نیامیخته است. سپس آن حضرت به آیه: {{متن قرآن|لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَيَزِيدَهُم مِّن فَضْلِهِ}}؛ اشاره کرد و فرمود: مراد، [[مودّت]] و [[دوستی]] و [[اطاعت]] واجبی است که خداوند به آنان اختصاص داده و جایگاهشان را [[بهشت]] قرار داده است و [[خدا]] هر که را خواهد بیحساب روزی دهد».<ref>[[مجلسی]]، محمدباقر، بحارالأنوار، ج۲۳، ص۳۲۶؛ [[تأویل]] الآیات الظاهرهًْ، ص۳۵۹</ref>
| |
|
| |
| === [[روایت]] [[امام باقر]]{{ع}} ===
| |
| {{متن حدیث|إِنَّمَا الْحُجَّهًُْ فِی آلِ إِبْرَاهِیمَ لِقَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: {{متن قرآن|فَقَدْ آتَيْنَا آلَ إِبْرَاهِيمَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْنَاهُم مُّلْكًا عَظِيمًا}} فَالْحُجَّهًُْ الْأَنْبِیَاءُ وَ أَهْلُ بُیُوتَاتِ الْأَنْبِیَاءِ حَتَّی تَقُومَ السَّاعَهًُْ لِأَنَّ کِتَابَ اللَّهِ یَنْطِقُ بِذَلِکَ وَصِیَّهًُْ اللَّهِ بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ الَّتِی وَضَعَهَا عَلَی النَّاسِ فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَ: {{متن قرآن|فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ}} وَ هِیَ بُیُوتَاتُ الْأَنْبِیَاءِ وَ الرُّسُلِ وَ الْحُکَمَاءِ وَ أَئِمَّهًِْ الْهُدَی{{عم}}}}
| |
| امام باقر{{ع}} میفرمایند: «و [[حجّت]] تنها در [[خاندان ابراهیم]] است؛ به دلیل گفتار [[خدای عزّوجلّ]]: ما به [[آل ابراهیم]]، کتاب و [[حکمت]] دادیم و [[حکومت]] عظیمی در [[اختیار]] آنها قرار دادیم. بر اساس این [[آیه]]، [[حجّت خدا]]، [[پیامبران]] و خانوادههای پیامبران هستند تا روزی که [[رستاخیز]] برپا شود؛ زیرا [[کتاب خدا]] بدان گویا است، و [[وصیّت]] خداست که [[حجّتهای الهی]] از همدیگرند؛ آنان که [[خداوند]] بر [[مردم]] فرمانروایشان کرده و فرموده است: {{متن قرآن|فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ}} و آنها خانههای پیامبران و [[رسولان]] و [[حکیمان]] و [[امامان]] [[راهنما]] است. <ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۸، ص۱۱۹</ref>
| |
|
| |
|
| === روایت بریده از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} === | | === روایت بریده از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} === |
