آیه اشتری: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
| نتایج آیه = | | نتایج آیه = | ||
}} | }} | ||
[[آیه]] ۲۰۷ [[سورۀ بقره]]: {{متن قرآن|وَ مِنَ اَلنّٰاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ اِبْتِغٰاءَ مَرْضٰاتِ اَللّٰهِ وَ اَللّٰهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ}}؛ «از [[مردم]] کسی است که جانش را در مقابل به دست آوردن [[خشنودی خدا]] میفروشد و [[خدا]] نسبت به [[بندگان]] [[مهربان]] است»، از جمله آیاتی است که در جریان [[هجرت رسول خدا]]{{صل}} از [[مکه]] به [[مدینه]]، نازل شده است. بر اساس این آیه هنگامی که [[رسول خدا]]{{صل}} [[عزم]] [[هجرت]] [به [[مدینه]]] کرد، علیّ بن أبیطالب{{ع}} را برای بازگرداندن دَیْنها و امانتهایی که نزد ایشان بود به جای خود گمارد و دستور داد شبی که به سوی [[غار]] خارج میشود ـ در حالی که [[مشرکان]][[ خانه]] ایشان را محاصره کرده بودند ـ در رختخواب او بخوابد. آن حضرت آن شب را در بستر رسول خدا{{صل}} خوابید در حالی که مشرکان [[خانه پیامبر]] را محاصره کرده و قصد [[ترور]] ایشان را داشتند. در این هنگام بود که این آیه نازل شد. مفسران و متکلمان شیعه بر اساس دستهای از احادیث شأن نزول، با استناد به این آیه بر [[برتری]] و [[افضلیت امام علی]]{{ع}} بر دیگران استدلال کردهاند. روشن است که پس از اثبات افضلیت، به [[حکم عقل]]، [[امامت]] آن حضرت به راحتی قابل اثبات خواهد بود. با این وجود برخی سعی کردهاند تا با خدشه در [[احادیث]] دال بر افضلیت امام علی{{ع}} که در [[تفسیر]] این آیه نقل شدهاند، دلالت آیه بر امامت آن حضرت را زیر سؤال برند لذا گاه در سند ان [[آیات]] مناقشه کردهاند و گاه در دلالت آنها. | |||
== [[شأن نزول]] == | == [[شأن نزول]] == | ||
== [[احادیث]] مرتبط با [[آیه]] == | == [[احادیث]] مرتبط با [[آیه]] == | ||
نسخهٔ ۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۱
 | این مقاله هماکنون در دست ویرایش است.
این برچسب در تاریخ 2 اسفند 1403 توسط کاربر:فرقانی برای جلوگیری از تعارض ویرایشی اینجا گذاشته شده است. اگر بیش از پنج روز از آخرین ویرایش مقاله میگذرد میتوانید برچسب را بردارید. در غیر این صورت، شکیبایی کرده و تغییری در مقاله ایجاد نکنید. |
| آیه نجوی | |
|---|---|
| ترجمه آیه | |
| مشخصات آیه | |
| بخشی از | آیهٔ ۲۰۷ سورهٔ بقره قرآن کریم |
| محتوای آیه | |
| دلالت آیه |
|
آیه ۲۰۷ سورۀ بقره: ﴿وَ مِنَ اَلنّٰاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ اِبْتِغٰاءَ مَرْضٰاتِ اَللّٰهِ وَ اَللّٰهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ﴾؛ «از مردم کسی است که جانش را در مقابل به دست آوردن خشنودی خدا میفروشد و خدا نسبت به بندگان مهربان است»، از جمله آیاتی است که در جریان هجرت رسول خدا(ص) از مکه به مدینه، نازل شده است. بر اساس این آیه هنگامی که رسول خدا(ص) عزم هجرت [به مدینه] کرد، علیّ بن أبیطالب(ع) را برای بازگرداندن دَیْنها و امانتهایی که نزد ایشان بود به جای خود گمارد و دستور داد شبی که به سوی غار خارج میشود ـ در حالی که مشرکانخانه ایشان را محاصره کرده بودند ـ در رختخواب او بخوابد. آن حضرت آن شب را در بستر رسول خدا(ص) خوابید در حالی که مشرکان خانه پیامبر را محاصره کرده و قصد ترور ایشان را داشتند. در این هنگام بود که این آیه نازل شد. مفسران و متکلمان شیعه بر اساس دستهای از احادیث شأن نزول، با استناد به این آیه بر برتری و افضلیت امام علی(ع) بر دیگران استدلال کردهاند. روشن است که پس از اثبات افضلیت، به حکم عقل، امامت آن حضرت به راحتی قابل اثبات خواهد بود. با این وجود برخی سعی کردهاند تا با خدشه در احادیث دال بر افضلیت امام علی(ع) که در تفسیر این آیه نقل شدهاند، دلالت آیه بر امامت آن حضرت را زیر سؤال برند لذا گاه در سند ان آیات مناقشه کردهاند و گاه در دلالت آنها.
