←شهرت بیتوتۀ امیرالمؤمنین{{ع}} و صحّت احادیث آن
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۱۰۵: | خط ۱۰۵: | ||
بنابراین صحّت قول به [[نزول]] [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ}} درباره [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بسیار روشن و غیر قابل [[انکار]] است وحدیثی که [[ثعلبی]] در ذیل [[آیه]] [[روایت]] کرده، نزد [[عالمان]] [[سنّی]] مشهور میباشد؛ از این رو سنّیان ناگزیر باید براساس متون معتبر خود به آن ملتزم شوند، در نتیجه نخستین وجه از مناقشات ابن تمییه [[باطل]] است و [[نزول]] [[آیه شریفه]] درباره [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} نه از [[اسرائیلیات]] است و نه صرفا مستند به نقل [[ثعلبی]] است، هر چند که [[ثعلبی]] نیز از [[حفّاظ]] بزرگ و مورد اعتماد در [[حدیث]] و [[تفسیر]] به شمار میرود. همچنین روشن شد که وجه دوم از مناقشات [[ابن تیمیه]] نیز [[باطل]] و [[دروغ]] است و هرگز از نظر همه [[حدیث]] شناسان و [[سیره]] پژوهان،[[حدیث]] [[ثعلبی]][[دروغ]] نیست<ref>سید علی میلانی، جواهر الکلام، ج۵، ص۳۸۹-۴۰۱.</ref> | بنابراین صحّت قول به [[نزول]] [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ}} درباره [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بسیار روشن و غیر قابل [[انکار]] است وحدیثی که [[ثعلبی]] در ذیل [[آیه]] [[روایت]] کرده، نزد [[عالمان]] [[سنّی]] مشهور میباشد؛ از این رو سنّیان ناگزیر باید براساس متون معتبر خود به آن ملتزم شوند، در نتیجه نخستین وجه از مناقشات ابن تمییه [[باطل]] است و [[نزول]] [[آیه شریفه]] درباره [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} نه از [[اسرائیلیات]] است و نه صرفا مستند به نقل [[ثعلبی]] است، هر چند که [[ثعلبی]] نیز از [[حفّاظ]] بزرگ و مورد اعتماد در [[حدیث]] و [[تفسیر]] به شمار میرود. همچنین روشن شد که وجه دوم از مناقشات [[ابن تیمیه]] نیز [[باطل]] و [[دروغ]] است و هرگز از نظر همه [[حدیث]] شناسان و [[سیره]] پژوهان،[[حدیث]] [[ثعلبی]][[دروغ]] نیست<ref>سید علی میلانی، جواهر الکلام، ج۵، ص۳۸۹-۴۰۱.</ref> | ||
==== از [[جان]] گذشتگی بینظیر [[امیرالمؤمنین]] ==== | |||
[[ابن تیمیه]] در وجه سوم از مناقشات خود ادّعا کرده که در [[لیلة المبیت]] خطری امیرالمؤمنین{{ع}} را [[تهدید]] نمیکرده است و حتی اگر قرار بود که او جانش را [[فدا]] کند، این کار برای همه [[مؤمنان]] [[واجب]] بود و بسیاری از [[صحابه]] در [[جنگها]] جان خود را فدای [[رسول خدا]]{{صل}} کردهاند. | |||
در پاسخ این ادّعای گزاف باید گفت: براساس [[روایات]] که پیشتر مطرح شد، از جان گذشتگی امیرالمؤمنین{{ع}} امری مسلّم و ثابت است. تعابیر وارد شده در این [[احادیث]]، به صراحت و روشنی تمام بیانگر این [[حقیقت]] است که امیرالمؤمنین{{ع}} در آن شب جان خود را برای [[محافظت]] از رسول خدا{{صل}} فدا کرد و با به جان خریدن خطر، خود را برای کشته شدن و [[اسارت]] مهیّا ساخت. بسیاری از [[اندیشمندان]] بزرگ [[سنّی]]، [[مفسّران]]، [[محدّثان]] و [[سیره نویسان]] مشهور به این حقیقت [[اعتراف]] و [[اذعان]] داشته و احادیث آن را از عدّهای از صحابه [[روایت]] کردهاند. | |||
ابن تیمیه به دنبال آن است که با کم رنگ جلوه دادن [[فداکاری]] امیرالمؤمنین{{ع}}، آن را هم تراز با شرکت در [[جنگ]] و امری متداول در میان صحابه معرّفی کند، [[غافل]] از آنکه [[مبارزه]] با قرار گرفتن در معرض [[ترور]] هرگز قابل مقایسه نیست، هر چند در میدان جنگ نیز امیرالمؤمنین{{ع}} بیش از همه و گاه به [[تنهایی]] و با فداکاری هر چه تمامتر از رسول خدا{{صل}}[[ دفاع]] و [[حمایت]] میکرد. به عنوان مثال در [[جنگ احد]] وقتی همه از اطراف رسول خدا{{صل}} پراکنده شدند و به [[کوه]] گریختند و [[ابوبکر]] و عمر در این [[فرار]] [[پیشگام]] بودند! [[حضرت امیرالمؤمنین]]{{ع}} به تنهایی پروانه وار بر گرد شمع وجود نازنین [[پیامبر اکرم]]{{صل}} میگشت و از ایشان محافظت میکرد. با این حال [[عظمت]] فداکاری [[امیرالمؤمنین علی]]{{ع}} در لیلة المبیت به قدری بود که [[خداوند]] در [[شأن]] او و به جهت این از جان گذشتگی [[آیه]] نازل کرده است. از ابن تیمیه که ادّعا میکند از [[جان]] گذشتن در میان [[صحابه]] امری متداول بوده سؤال میکنیم که یک مورد از فداکاریهایی که [[سبب نزول آیه]] در [[شأن]] یکی از صحابه شده باشد ذکر کند. او که خود نیز [[دروغ]] بودن ادّعایش را میداند، این بار با استناد به [[وعده]] [[پیامبر]] ادّعا میکند که هیچ خطری [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} را [[تهدید]] نمیکرده، پس کار او از [[جان]] گذشتگی محسوب نمیشود! اما باید دانست که اولا وعده پیامبر{{صل}} براساس امور ظاهری و عادی نبوده،؛ چراکه در ظاهر [[مشرکان]] قطعا قصد کشتن [[پیامبر اکرم]]{{صل}}را داشتهاند. | |||
پس اوّلاً این وعده در [[حقیقت]] [[خبر دادن از غیب]] و [[حفظ]] [[الهی]] بوده است و همین [[باور به غیب]]، فضیلتی تمام ناشدنی است. ثانیاً این وعده پس از اعلام [[آمادگی]] امیرالمؤمنین{{ع}} برای [[فداکاری]] در راه [[حفاظت]] از [[جان رسول خدا]]{{صل}} بوده است. براساس برخی [[روایات]]، پیامبر اکرم{{صل}} [[خوابیدن]] در رختخواب خود را به تعدادی از [[صحابه]] پیشنهاد داد و برای داوطلب این کار [[بهشت]] را ضمانت کرد، با این حال کسی جز امیرالمؤمنین{{ع}} آن را نپذیرفت. نورالدین [[حلبی]] [[شافعی]] در [[سیره]] خود مینویسد: «آن گاه که [[رسول خدا]]{{صل}} موضع آنان را دید، یعنی قصد آنها را دانست، به علیّ بن أبی طالب{{ع}} فرمود: «در رختخواب من بخواب و خود را به عبای [[حضرمی]] من بپیچ..».. همچنین در سبعیات [آمده که] پیامبر{{صل}} به اصحابش نظر کرد و فرمود: «کدام یک از شما در رختخواب من بیتوته میکند، در حالی که من بهشت را برای او تضمین میکنم؟» پس علی{{ع}} عرض کرد: من میخوابم و جانم را فدای شما میکنم»<ref>السیرة الحلبیّة، ج۲، ص۱۹۱-۱۹۲.</ref> | |||
بنابراین ادّعای گزاف [[ابن تیمیه]] چیزی جز [[تعصّب]]، [[عناد]] و [[حقستیزی]] نیست و حقیقت برای کسی که چشمش را به روی آن نبسته باشد آشکار است. | |||
نکته دیگری که در وجه سوم از مناقشات ابن تیمیه باید بدان توجه داشت این است که او کوشیده فضیلتی برای [[ابوبکر]][[ دست]] و پا کند و عمل او را فداکاری [[واقعی]] معرّفی کند. از آنجا که وی در طول بحث خود چندین بار این ادّعا را مطرح کرده و ما نیز قصد داریم به تفصیل آن را نقد و بررسی کنیم، از این رو در پایان همین بحث به طور مستقل و مبسوط، [[همراهی]] [[ابوبکر]] با [[پیامبر]]{{صل}}را در [[هجرت]] به [[مکّه]] واکاوی خواهیم کرد<ref>سید علی میلانی، جواهر الکلام، ج۵، ص۴۰۱-۴۰۴.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||