←احادیث عامه
| خط ۵۰: | خط ۵۰: | ||
سیوطی نیز حدیث را به دو طریق روایت کرده است. وی در الدرّالمنثور مینویسد: دیلمی در مسند الفردوس و به سند خود از علی{{ع}} روایت کرده است که فرمود: «از پیامبر{{صل}} درباره سخن خداوند که فرمود: {{متن قرآن|فَتَلَقّی آدَمُ}} پرسیدم... (این حدیث را ذکر کرده تا این سخن خدای عزوجل که به آدم فرمود): پس بر تو باد به این کلمات. همانا خداوند توبه تو را پذیرفت و گناه تو را آمرزید. بگو: خداوندا، از تو می خواهم به حق محمّد و آل محمّد... پس اینان کلماتی هستند که آدم آموخت». | سیوطی نیز حدیث را به دو طریق روایت کرده است. وی در الدرّالمنثور مینویسد: دیلمی در مسند الفردوس و به سند خود از علی{{ع}} روایت کرده است که فرمود: «از پیامبر{{صل}} درباره سخن خداوند که فرمود: {{متن قرآن|فَتَلَقّی آدَمُ}} پرسیدم... (این حدیث را ذکر کرده تا این سخن خدای عزوجل که به آدم فرمود): پس بر تو باد به این کلمات. همانا خداوند توبه تو را پذیرفت و گناه تو را آمرزید. بگو: خداوندا، از تو می خواهم به حق محمّد و آل محمّد... پس اینان کلماتی هستند که آدم آموخت». | ||
ابن نجار نیز از ابن عباس آورده که گفت: «از رسول خدا{{صل}} درباره کلماتی که آدم از پروردگارش آموخت و خداوند توبه او را پذیرفت پرسیدم. پیامبر{{صل}} فرمودند: «از خداوند به حق محمّد، علی، فاطمه، حسن و حسین خواست که توبه اش را بپذیرد؛ پس خداوند | ابن نجار نیز از ابن عباس آورده که گفت: «از رسول خدا{{صل}} درباره کلماتی که آدم از پروردگارش آموخت و خداوند توبه او را پذیرفت پرسیدم. پیامبر{{صل}} فرمودند: «از خداوند به حق محمّد، علی، فاطمه، حسن و حسین خواست که توبه اش را بپذیرد؛ پس خداوند توبهاش را پذیرفت»»<ref>{{متن حدیث|سَأَلْتُ اَلنَّبِیَّ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ عَنِ اَلْکَلِمَاتِ اَلَّتِی تَلَقَّاهَا آدَمُ مِنْ رَبِّهِ فَتَابَ عَلَیْهِ قَالَ سَأَلَهُ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلِیٍّ ، وَ فَاطِمَةَ وَ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَیْنِ،إِلاَّ تُبْتَ عَلَیَّ فَتَابَ عَلَیْهِ}}؛ الدرّ المنثور فی التفسیر المأثور؛ ج1، ص60 - 61. همچنین ر.ک: شواهد التنزیل، ج1، ص101.<ref/> | ||
بنابراین روشن شد که حدیث مطرح شده از سوی علامه حلّی در ذیل آیه، تنها توسط ابن مغازلی روایت نشده است، بلکه عدهای از پیشوایان حدیثی مشهور اهل تسنن آن را روایت کردهاند، افرادی همچون: | بنابراین روشن شد که حدیث مطرح شده از سوی علامه حلّی در ذیل آیه، تنها توسط ابن مغازلی روایت نشده است، بلکه عدهای از پیشوایان حدیثی مشهور اهل تسنن آن را روایت کردهاند، افرادی همچون: | ||