شفاء بنت عوف: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
 
خط ۷: خط ۷:


==مقدمه==
==مقدمه==
[[شفاء]] دختر [[عوف بن عبد بن حارث]] از [[خاندان]] [[بنی‌زهره]] از [[قبیله قریش]] است. مادرش سلمی دختر [[عامر بن بیاضة بن سبیع]] از خاندان [[بنی‌خزاعه]] است.
«شفاء» دختر [[عوف بن عبد بن حارث]] از [[خاندان]] [[بنی‌زهره]] از [[قبیله قریش]] است. مادرش [[سلمی بنت عامر بن بیاضة بن سبیع]] از خاندان [[بنی‌خزاعه]] است.
شفاء با [[عوف بن عبد عوف]] از بنی‌زهره [[ازدواج]] کرد و صاحب دو پسر به نام‌های عبدالرحمان و اسود و دو دختر به نام‌های [[عاتکه]] و [[امه]] شد<ref>الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۵۸؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۲۰۲.</ref>.
شفاء با [[عوف بن عبد عوف]] از بنی‌زهره [[ازدواج]] کرد و صاحب دو پسر به نام‌های عبدالرحمان و اسود و دو دختر به نام‌های [[عاتکه]] و [[امه]] شد<ref>الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۵۸؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۲۰۲.</ref>.
شفاء و خانواده‌اش جزء [[مسلمانان]] اولیه بودند. پسرش عبدالرحمان همراه مسلمانان به [[مدینه]] [[هجرت]] کرد و در [[جنگ بدر]] و دیگر [[جنگ‌ها]] حضور داشت اما خود و دخترانش پیش از [[فتح مکه]] هجرت کردند. شفاء و دخترش عاتکه با یکدیگر [[مسلمان]] شدند و با [[رسول الله]]{{صل}} [[بیعت]] کردند. شفاء از بانوانی است که هجرت کرده است.
شفاء و خانواده‌اش جزء [[مسلمانان]] اولیه بودند. پسرش عبدالرحمان همراه مسلمانان به [[مدینه]] [[هجرت]] کرد و در [[جنگ بدر]] و دیگر [[جنگ‌ها]] حضور داشت اما خود و دخترانش پیش از [[فتح مکه]] هجرت کردند. شفاء و دخترش عاتکه با یکدیگر [[مسلمان]] شدند و با [[رسول الله]]{{صل}} [[بیعت]] کردند. شفاء از بانوانی است که هجرت کرده است.

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۳:۰۹

مقدمه

«شفاء» دختر عوف بن عبد بن حارث از خاندان بنی‌زهره از قبیله قریش است. مادرش سلمی بنت عامر بن بیاضة بن سبیع از خاندان بنی‌خزاعه است. شفاء با عوف بن عبد عوف از بنی‌زهره ازدواج کرد و صاحب دو پسر به نام‌های عبدالرحمان و اسود و دو دختر به نام‌های عاتکه و امه شد[۱]. شفاء و خانواده‌اش جزء مسلمانان اولیه بودند. پسرش عبدالرحمان همراه مسلمانان به مدینه هجرت کرد و در جنگ بدر و دیگر جنگ‌ها حضور داشت اما خود و دخترانش پیش از فتح مکه هجرت کردند. شفاء و دخترش عاتکه با یکدیگر مسلمان شدند و با رسول الله(ص) بیعت کردند. شفاء از بانوانی است که هجرت کرده است. سنت آزاد کردن بردگان از سوی مردگان پس از مرگ او معمول شده است و چنان بود که شفاء به روزگار زندگی پیامبر اکرم(ص) درگذشت. پسرش عبدالرحمان بن عوف از آن حضرت پرسید: آیا می‌توانم از سوی مادرم برده آزاد کنم؟ رسول خدا فرمود: آری! و عبدالرحمان از سوی مادرش برده‌ای آزاد کرد[۲].[۳]

منابع

پانویس

  1. الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۵۸؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۲۰۲.
  2. الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۵۸؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۲۰۲.
  3. محمدزاده، مرضیه، زنان پیامبر اکرم و زنان با پیامبر اکرم، ص ۲۶۶.