آیه فتلقی آدم در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۸۵: خط ۸۵:


«از پيامبراکرم{{صل}} نقل شده كه فرمود: اى [[بندگان خدا]] وقتى [[آدم]] [[نور]] را از صلب خود درخشان ديد، چون [[خداوند]] [[اشباح]] ما را از بالاى [[عرش]] بصلب او منتقل كرده بود آن نور را [[مشاهده]] كرد اما اشباح را نديد. گفت: خدايا اين نورها چيست‌؟ خداوند فرمود نور اشباحى است كه از بهترين جاى عرش به پشت تو منتقل كرده‌ام و به همين جهت ملائكه را دستور به [[سجده]] تو دادم چون تو ظرف اين [[انوار]] بودى. آدم گفت: خدايا برايم توضيح بده. فرمود: آدم! نگاه كن به بالاى عرش. آدم نگاه كرد؛ نور اشباح ما از صلب آدم به بالاى عرش افتاد در آن صورت‌هایى نقش بست مثل آينه كه در آن صورت نقش مى‌بندد. اشباح ما را مشاهده كرد. عرض كرد: خدايا اين شبح‌ها چيست‌؟ خداوند فرمود: اينها اشباح بهترين [[خلق]] و مردمند؛ اين محمّد است و من حميد محمود در افعالم؛ يك اسم از اسم‌هاى خود براى او جدا كرده‌ام و اين على است و من على عظيم هستم؛ اسمى از نام‌هاى خود براى او جدا كرده‌ام و اين [[فاطمه]] است و من [[فاطر]] [[آسمان‌ها]] و زمين‌ها و جداكننده [[دشمنان]] خود از رحمتم در [[روز]] قيامت و جداكننده دوستانم هستم از چيزهایى كه موجب ناراحتى و آلودگى آنها مى‌شود؛ براى او يك اسم از اسم‌هاى خود جدا كردم و اين حسن و اين حسين است و من [[محسن]] نيكوكارم. يك اسم از اسم‌هاى خود براى آن دو جدا كرده‌ام. اين‌ها بهترين مخلوق و گرامى‌ترين افراد هستند به وسيله آنها مواخذه مي‌كنم و به وسیله آنها مي‌بخشم و به آنها كيفر مي‌كنم و به وسيله آنها [[ثواب]] مي‌دهم. آدم هر گاه يك ناراحتى به تو رسيد، آنها را شفيع خود در نزد من قرار بده من [[سوگند]] ياد كرده‌ام بر خود سوگندى واقعى كسى كه بوسيله آنها اميدى داشته باشد نااميد نكنم و هر كس به وسيله آنها درخواستى نمايد رد نكنم. به همين جهت وقتى از او لغزشى سر زد [[خدا]] را به واسطه آنها خواند و از او در گذشت و او را بخشيد».
«از پيامبراکرم{{صل}} نقل شده كه فرمود: اى [[بندگان خدا]] وقتى [[آدم]] [[نور]] را از صلب خود درخشان ديد، چون [[خداوند]] [[اشباح]] ما را از بالاى [[عرش]] بصلب او منتقل كرده بود آن نور را [[مشاهده]] كرد اما اشباح را نديد. گفت: خدايا اين نورها چيست‌؟ خداوند فرمود نور اشباحى است كه از بهترين جاى عرش به پشت تو منتقل كرده‌ام و به همين جهت ملائكه را دستور به [[سجده]] تو دادم چون تو ظرف اين [[انوار]] بودى. آدم گفت: خدايا برايم توضيح بده. فرمود: آدم! نگاه كن به بالاى عرش. آدم نگاه كرد؛ نور اشباح ما از صلب آدم به بالاى عرش افتاد در آن صورت‌هایى نقش بست مثل آينه كه در آن صورت نقش مى‌بندد. اشباح ما را مشاهده كرد. عرض كرد: خدايا اين شبح‌ها چيست‌؟ خداوند فرمود: اينها اشباح بهترين [[خلق]] و مردمند؛ اين محمّد است و من حميد محمود در افعالم؛ يك اسم از اسم‌هاى خود براى او جدا كرده‌ام و اين على است و من على عظيم هستم؛ اسمى از نام‌هاى خود براى او جدا كرده‌ام و اين [[فاطمه]] است و من [[فاطر]] [[آسمان‌ها]] و زمين‌ها و جداكننده [[دشمنان]] خود از رحمتم در [[روز]] قيامت و جداكننده دوستانم هستم از چيزهایى كه موجب ناراحتى و آلودگى آنها مى‌شود؛ براى او يك اسم از اسم‌هاى خود جدا كردم و اين حسن و اين حسين است و من [[محسن]] نيكوكارم. يك اسم از اسم‌هاى خود براى آن دو جدا كرده‌ام. اين‌ها بهترين مخلوق و گرامى‌ترين افراد هستند به وسيله آنها مواخذه مي‌كنم و به وسیله آنها مي‌بخشم و به آنها كيفر مي‌كنم و به وسيله آنها [[ثواب]] مي‌دهم. آدم هر گاه يك ناراحتى به تو رسيد، آنها را شفيع خود در نزد من قرار بده من [[سوگند]] ياد كرده‌ام بر خود سوگندى واقعى كسى كه بوسيله آنها اميدى داشته باشد نااميد نكنم و هر كس به وسيله آنها درخواستى نمايد رد نكنم. به همين جهت وقتى از او لغزشى سر زد [[خدا]] را به واسطه آنها خواند و از او در گذشت و او را بخشيد».
==== حدیث چهاردهم ====
{{متن حدیث|عَنِ الْمُفَضّل بْنِ عُمَرَ عَنِ الصادق جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ{ع}}، قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلٌ {{متن قرآن|وَ إِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ}} مَا هَذِهِ الْكَلِمَات؟ قَالَ: هِيَ الْكَلِمَاتُ الَّتِي تَلَقَاهَا أَدَمَ مِنْ رَبِّهِ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهُوَ أَنَّهُ قَالَ: يَا رَبِّ أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلَى وَ فَاطِمَةَ وَالْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ إِلَّا تُبْتَ عَلَىَّ فَتَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>مجلسی، بحارالانوار، ج۱۲، ص۶۶ و ج۲۴، ص۱۷۷ و ج۲۶، ص۳۲۳</ref>.


=== [[احادیث عامه]] ===
=== [[احادیث عامه]] ===
۱۴٬۸۲۲

ویرایش