آیه فتلقی آدم در حدیث: تفاوت میان نسخهها
←حدیث پانزدهم
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۹۲: | خط ۹۲: | ||
{{متن حدیث|عن الصادق{{ع}}: لَمَّا تَلَقَى مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ وَلَعَلَّهُ دَعَا بِهَا وَ هُوَ يَا رَبَّاهُ يَا رَبَّاهُ يَا رَبَّاهُ لَا یَرُدَّ غَضَبَكَ إِلَّا حِلْمُكَ وَ لَا يُنْجِي مِنْ عُقوبتكَ إِلَّا التَّضَرُعُ إِلَيْكَ حَاجَتی الَّتِي إِنْ أَعْطَيْتنِيهَا لَمُ يَضُرَنِي مَا حَرَمْتَنِي وَ إِنْ حَرَمْتَنِيهَا لَمْ يَنْفَعْنِي مَا أَعْطَيْتَنِي اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلَكَ الْفَوْزَ بِالْجَنَّةِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ يَا ذَا الْعَرْشِ الشَّامِخ الْمُنِيفِ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ الْبَاذِخِ الْعَظِيم يَا ذَا الْمُلْكِ الْفَاخِرِ الْقَدِيمَ يَا إِلَهَ الْعَالَمِينَ يَا صَرِيخ الْمُسْتَصْرِخِينَ وَ يَا مَنْزَولًا بِهِ كُلِّ حَاجَةَ إِنْ كُنْتَ قَدْ رضيتَ عَنَى فَازدَدْ عَنِّي رِضَى وَ قَرِّبنِي مِنْكَ زَلْفَى وَ إِلَّا تَكُنْ رَضِيتَ عَنی فَبِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ بِفَضْلِكَ عَلَيْهِمْ لَمَّا رَضِيتَ عَنِي إِنَّكَ أَنْتَ التَّوابُ. قَالَ أَبُو عَبْدِالله هَذَا الدُّعاء الَّذِي تَلَقَى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ فَتَابَ عَلَيْهِ فَقَالَ يَا آدَمَ سَأَلْتِني بِمُحَمَّدٍ وَلَمْ تَرَهُ. فَقَالَ: رَأَيْتُ عَلَى عَرْشِكَ مَكْتُوباً لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ محمد رَسُولُ الله}}<ref>مجلسی، بحارالانوار، ج۹۲، ص۱۶۷</ref>. | {{متن حدیث|عن الصادق{{ع}}: لَمَّا تَلَقَى مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ وَلَعَلَّهُ دَعَا بِهَا وَ هُوَ يَا رَبَّاهُ يَا رَبَّاهُ يَا رَبَّاهُ لَا یَرُدَّ غَضَبَكَ إِلَّا حِلْمُكَ وَ لَا يُنْجِي مِنْ عُقوبتكَ إِلَّا التَّضَرُعُ إِلَيْكَ حَاجَتی الَّتِي إِنْ أَعْطَيْتنِيهَا لَمُ يَضُرَنِي مَا حَرَمْتَنِي وَ إِنْ حَرَمْتَنِيهَا لَمْ يَنْفَعْنِي مَا أَعْطَيْتَنِي اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلَكَ الْفَوْزَ بِالْجَنَّةِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ يَا ذَا الْعَرْشِ الشَّامِخ الْمُنِيفِ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ الْبَاذِخِ الْعَظِيم يَا ذَا الْمُلْكِ الْفَاخِرِ الْقَدِيمَ يَا إِلَهَ الْعَالَمِينَ يَا صَرِيخ الْمُسْتَصْرِخِينَ وَ يَا مَنْزَولًا بِهِ كُلِّ حَاجَةَ إِنْ كُنْتَ قَدْ رضيتَ عَنَى فَازدَدْ عَنِّي رِضَى وَ قَرِّبنِي مِنْكَ زَلْفَى وَ إِلَّا تَكُنْ رَضِيتَ عَنی فَبِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ بِفَضْلِكَ عَلَيْهِمْ لَمَّا رَضِيتَ عَنِي إِنَّكَ أَنْتَ التَّوابُ. قَالَ أَبُو عَبْدِالله هَذَا الدُّعاء الَّذِي تَلَقَى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ فَتَابَ عَلَيْهِ فَقَالَ يَا آدَمَ سَأَلْتِني بِمُحَمَّدٍ وَلَمْ تَرَهُ. فَقَالَ: رَأَيْتُ عَلَى عَرْشِكَ مَكْتُوباً لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ محمد رَسُولُ الله}}<ref>مجلسی، بحارالانوار، ج۹۲، ص۱۶۷</ref>. | ||
«[[امام صادق]]{{ع}} میفرمایند: وقتی که [[آدم]]{{ع}} از [[خداوند]] آن کلمات را دریافت کرد و چه بسا با آن [[خدا]] را این چنین خواند: پروردگارا پروردگارا پروردگارا [[خشم]] تو را مگر [[بردباری]] تو برنمیگرداند و چیزی به جز [[خضوع]] و [[زاری]] نمودن به درگاه تو [[انسان]] را از [[عذاب]] خلاصی نمیدهد. [[حاجت]] من آنچنان حاجتی است که اگر تو آن را به من عطا کنی چیزهای دیگری که مرا از آن [[محروم]] کردهای به من ضرر نمیرسانند و اگر مرا از خواستهام محروم کنی نعمتهای دیگری که به من دادهای برایم مفید نخواهد بود. خداوندا من از تو رسیدن به [[بهشت]] را درخواست میکنم و از [[آتش جهنم]] به تو پناه میبرم. ای صاحب [[عرش]] بلند و [[شریف]] ای صاحب بزرگی و [[بخشش]] بلند و بزرگ ای صاحب [[پادشاهی]] با [[مباهات]] و منقبت دائمی ای خدای عالمیان ای [[فریادرس]] فریادرس طلبان ای کسی که هر حاجتی به تو فرود میآید؛ اگر تو از من [[خشنودی]] پس خشنودی از من را زیاده گردان و مرا به نزد خود کاملا نزدیک کن و اگر تو از من [[خشنود]] نیستی پس به [[حق]] [[محمد و آل او]] و به حق [[احسان]] تو بر ایشان از من خشنود شو به [[درستی]] که تو از [[گناهان]] در میگذری و رحم میکنی. پس امام صادق{{ع}} فرمودند: این همان دعایی است که از جانب خدا به آدم داده شد. پس [[خدای تعالی]] به [[برکت]] این [[دعا]] [[توبه]] آدم{{ع}} را قبول نمود و به او [[وحی]] فرستاد که ای آدم مرا به حق محمد قسم دادی و درخواست کردی و حال آنکه او را ندیدهای، آدم گفت: بر روی عرشت دیدم که نوشته شده بود: [[لا اله الا الله]]،[[ محمد]] [[رسول الله]]»». | |||
=== [[احادیث عامه]] === | === [[احادیث عامه]] === | ||