←حدیث نوزدهم
| خط ۱۱۳: | خط ۱۱۳: | ||
{{متن حدیث|قال الصادق{{ع}}: إن آدم لَمَّا أَصَابَ الْخَطِيئةَ كَانَتْ تَوْبِتُهُ أَنْ قَالَ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَق مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لَمَّا غَفَرْتَ لِي فَغَفَرَهَا اللَّهُ}}<ref>تفسیر البرهان، ذیل آیه ۳۷ بقره</ref>. | {{متن حدیث|قال الصادق{{ع}}: إن آدم لَمَّا أَصَابَ الْخَطِيئةَ كَانَتْ تَوْبِتُهُ أَنْ قَالَ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَق مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لَمَّا غَفَرْتَ لِي فَغَفَرَهَا اللَّهُ}}<ref>تفسیر البرهان، ذیل آیه ۳۷ بقره</ref>. | ||
«امام صادق{{ع}} میفرمایند: وقتی آدم دچار [[خطا]] شد، توبهاش چنین بود: خدایا از تو درخواست میکنم که به حق [[محمد و آل محمد]] مرا ببخشی. خداوند نیز او را بخشید». | |||
==== حدیث بیستم ==== | ==== حدیث بیستم ==== | ||