←آشنایی اجمالی
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
[[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]]، از محدثان [[شیعه]] امامی است که در [[شهر]] [[ری]] [[سکونت]] داشت<ref>الجرح و التعدیل، ج۷، ص۳۱۰، ش۱۶۹۱.</ref>. وی کتابی را از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده که [[محمد بن اسماعیل برمکی]] [[راوی]] آن است<ref>{{عربی|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>. در [[اسناد روایات]]، [[عبدالله بن داهر]] با یک واسطه<ref>{{عربی|... حدثنا عبد الله بن داهر، عن أبیه، عن جعفر بن محمد عن آبائه، عن علی{{ع}} قال: کتب علی إلی ابنه الحسن{{ع}}}}؛ کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> یا سه واسطه<ref>{{عربی|عن عبدالله بن داهر عن الحسن بن یحیی عن قثم أبی قتادة الحرانی عن عبدالله بن یونس عن أبی عبدالله{{ع}} قال: قام رجل یقال له حمام و...}}؛ الکافی، ج۲، ص۲۲.</ref> از امام صادق{{ع}} [[حدیث]] نقل کرده و روایت بیواسطهای از آن حضرت یافت نشده است. عبدالله بن داهر افزون بر [[امام]] [[معصوم]]، از محدثانی همچون پدرش [[داهر بن یحیی احمری]] مقرئ<ref>الارشاد، ج۱، ص۴۷.</ref>، [[حسن بن یحیی]]<ref>الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱.</ref>، [[ابوقتادة حرانی]]<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[حمانی]]<ref>الخرائج و الجرائح، ج۲، ص۸۳۸، ح۵۳.</ref>، [[عبدالله بن عبدالقدوس]]<ref>ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[اعمش]]<ref>المجروحین، ج۲، ص۹.</ref> و عمر بن جمیع<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۵۹، ش۵۰۸۵.</ref> روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان [[جعفر بن محمد کوفی]]<ref>شرح الأخبار، ج۲، ص۵۴۳، ح۵۳۱.</ref>، [[ابراهیم بن خالد مقری کسائی]]<ref>الأمالی (صدوق)، ص۲۲۷، ح۸.</ref>، [[حسین بن حسن]]<ref>التوحید، ص۳۰۸، ح۲.</ref>، محمد بن اسماعیل برمکی<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[ابراهیم بن معمر]]<ref>معانی الأخبار، ص۱۲۳، ح۵.</ref>، [[عبدالله بن اسماعیل]]<ref>{{عربی|... عن محمد بن أحمد بن أبی الثلج قال: حدثنی جدی قال: حدثنا عبد الله بن داهر...}}؛ الارشاد، ج۱، ص۴۷؛ مراد از جدی در این سند عبدالله بن اسماعیل است: {{عربی|محمد بن أحمد بن محمد بن عبدالله بن إسماعیل الکاتب أبوبکر، یعرف بابن أبی الثلج - و أبوالثلج هو عبدالله بن إسماعیل}}؛ رجال النجاشی، ص۳۸۱، ش۱۰۳۷.</ref>، [[احمد بن ابی خیثمة]]<ref>مفید، الأمالی، ص۸۶، ح۲.</ref>، [[محمد بن جریر]]، [[سلیمان بن احمد]]، [[علی بن سعید بن بشیر]]<ref>الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳)، ۵۰۰ (باب ۲۰۴) و ۵۰۹ (باب ۲۱۲).</ref> و [[محمد بن عباس]]<ref>کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> میباشند. | [[ابوسلیمان عبدالله بن داهر بن یحیی بن داهر احمری انصاری رازی]]، از محدثان [[شیعه]] امامی است که در [[شهر]] [[ری]] [[سکونت]] داشت<ref>الجرح و التعدیل، ج۷، ص۳۱۰، ش۱۶۹۱.</ref>. وی کتابی را از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده که [[محمد بن اسماعیل برمکی]] [[راوی]] آن است<ref>{{عربی|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>. در [[اسناد روایات]]، [[عبدالله بن داهر]] با یک واسطه<ref>{{عربی|... حدثنا عبد الله بن داهر، عن أبیه، عن جعفر بن محمد عن آبائه، عن علی{{ع}} قال: کتب علی إلی ابنه الحسن{{ع}}}}؛ کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> یا سه واسطه<ref>{{عربی|عن عبدالله بن داهر عن الحسن بن یحیی عن قثم أبی قتادة الحرانی عن عبدالله بن یونس عن أبی عبدالله{{ع}} قال: قام رجل یقال له حمام و...}}؛ الکافی، ج۲، ص۲۲.</ref> از امام صادق{{ع}} [[حدیث]] نقل کرده و روایت بیواسطهای از آن حضرت یافت نشده است. عبدالله بن داهر افزون بر [[امام]] [[معصوم]]، از محدثانی همچون پدرش [[داهر بن یحیی احمری]] مقرئ<ref>الارشاد، ج۱، ص۴۷.</ref>، [[حسن بن یحیی]]<ref>الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱.</ref>، [[ابوقتادة حرانی]]<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[حمانی]]<ref>الخرائج و الجرائح، ج۲، ص۸۳۸، ح۵۳.</ref>، [[عبدالله بن عبدالقدوس]]<ref>ضعفاء العقیلی، ج۲، ص۲۵۰، ش۸۰۴.</ref>، [[اعمش]]<ref>المجروحین، ج۲، ص۹.</ref> و عمر بن جمیع<ref>تاریخ بغداد، ج۹، ص۴۵۹، ش۵۰۸۵.</ref> روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان [[جعفر بن محمد کوفی]]<ref>شرح الأخبار، ج۲، ص۵۴۳، ح۵۳۱.</ref>، [[ابراهیم بن خالد مقری کسائی]]<ref>الأمالی (صدوق)، ص۲۲۷، ح۸.</ref>، [[حسین بن حسن]]<ref>التوحید، ص۳۰۸، ح۲.</ref>، محمد بن اسماعیل برمکی<ref>الخصال، ج۱، ص۵۸، ذیل ح۷۸.</ref>، [[ابراهیم بن معمر]]<ref>معانی الأخبار، ص۱۲۳، ح۵.</ref>، [[عبدالله بن اسماعیل]]<ref>{{عربی|... عن محمد بن أحمد بن أبی الثلج قال: حدثنی جدی قال: حدثنا عبد الله بن داهر...}}؛ الارشاد، ج۱، ص۴۷؛ مراد از جدی در این سند عبدالله بن اسماعیل است: {{عربی|محمد بن أحمد بن محمد بن عبدالله بن إسماعیل الکاتب أبوبکر، یعرف بابن أبی الثلج - و أبوالثلج هو عبدالله بن إسماعیل}}؛ رجال النجاشی، ص۳۸۱، ش۱۰۳۷.</ref>، [[احمد بن ابی خیثمة]]<ref>مفید، الأمالی، ص۸۶، ح۲.</ref>، [[محمد بن جریر]]، [[سلیمان بن احمد]]، [[علی بن سعید بن بشیر]]<ref>الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳)، ۵۰۰ (باب ۲۰۴) و ۵۰۹ (باب ۲۱۲).</ref> و [[محمد بن عباس]]<ref>کشف المحجه، ص۲۱۹.</ref> میباشند. | ||
درباره [[شخصیت]] [[عبدالله بن داهر]]، میان [[علما]] و [[رجالنویسان]] [[اختلاف]] است. [[نجاشی]] وی را محدثی [[ضعیف]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ص۲۲۸.</ref> و [[رجالیان شیعه]] به دنبال او نیز به ضعیف بودن وی نظر دادهاند. [[رجالیان اهل سنت]] نیز جز یک نفر، او را تضعیف کردهاند. با توجه به مضامین [[روایات]] عبدالله بن داهر<ref>برخی از روایات وی را میتوان در این منابع مشاهده کرد: الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۲۲۷، ح۸؛ التوحید، ص۳۰۸، ح۲؛ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۱، ح۱؛ مناقب الإمام أمیرالمؤمنین{{ع}}، ج۲، ص۲۶۷، ح۷۳۲؛ الإرشاد، ج۱، ص۴۷؛ مفید، الامالی، ص۸۶؛ الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳) و۵۰۰ (باب ۲۰۴)؛ کشف المحجه، ص۲۱۹، ذکر طریق نامه (۳۱) نهج البلاغه؛ المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۹؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۹-۱۰ و ۱۹۸؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص۱۴۸، ج۳، ص۴۵-۴۶، ح۲۶۳۷؛ ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۹-۳۹۰، ح۱۴.</ref> و قرار گرفتن نامش در طریق نقل [[خطبه]] [[همام]] [[نهج البلاغه]]، نامه [[امام علی]]{{ع}} به [[امام حسن]]{{ع}} در نهج البلاغه، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]]، همچنین [[روایت]] کتابش از سوی محمد بن اسماعیل برمکی که [[نجاشی]] دربارهاش نوشته «{{عربی|کان ثقة مستقیماً}}»<ref>رجال النجاشی، ص۳۴۱، ش۹۱۵.</ref>، میتوان به [[صداقت]] یا دستکم حُسن حال وی و [[اعتقاد]] راسخش به [[اهل بیت]]{{ع}} پی برد. | درباره [[شخصیت]] [[عبدالله بن داهر]]، میان [[علما]] و [[رجالنویسان]] [[اختلاف]] است. [[نجاشی]] وی را محدثی [[ضعیف]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ص۲۲۸.</ref> و [[رجالیان شیعه]] به دنبال او نیز به ضعیف بودن وی نظر دادهاند. [[رجالیان اهل سنت]] نیز جز یک نفر، او را تضعیف کردهاند. | ||
از بررسی [[روایات]]، به روشنی فهمیده میشود که عبدالله بن داهر [[مذهب]] امامی داشته و [[انحراف اعتقادی]] نداشته؛ اما در زمینه [[وثاقت]]، چنان که گذشت، [[رجالیان]] [[شیعه]] و [[اهل سنت]] وی را [[تضعیف]] کردهاند؛ با این تفاوت که در کتب رجالی شیعه [[راز]] تضعیف ذکر نشده؛ ولی [[رجالیان اهل سنت]] وی را بر اثر [[نقل احادیث]] [[فضائل اهل بیت]] {{عم}} به ویژه [[حضرت علی]] {{ع}} تضعیف کردهاند، چنان که [[ابن عدی]] با عبارت {{عربی|"عامة ما یرویه فی فضائل علی و هو فیه متهم"}}<ref>الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۴، ص۲۲۹.</ref> به آن تصریح کرده است. | |||
بر این اساس، با توجه به مضامین [[روایات]] عبدالله بن داهر<ref>برخی از روایات وی را میتوان در این منابع مشاهده کرد: الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱؛ صدوق، الأمالی، ص۲۲۷، ح۸؛ التوحید، ص۳۰۸، ح۲؛ علل الشرائع، ج۱، ص۱۶۱، ح۱؛ مناقب الإمام أمیرالمؤمنین{{ع}}، ج۲، ص۲۶۷، ح۷۳۲؛ الإرشاد، ج۱، ص۴۷؛ مفید، الامالی، ص۸۶؛ الیقین، ص۱۶۱ (باب ۲۳) و۵۰۰ (باب ۲۰۴)؛ کشف المحجه، ص۲۱۹، ذکر طریق نامه (۳۱) نهج البلاغه؛ المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۹؛ المعجم الأوسط، ج۴، ص۹-۱۰ و ۱۹۸؛ المعجم الکبیر، ج۱، ص۱۴۸، ج۳، ص۴۵-۴۶، ح۲۶۳۷؛ ذیل تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۸۹-۳۹۰، ح۱۴.</ref> و قرار گرفتن نامش در طریق نقل [[خطبه]] [[همام]] [[نهج البلاغه]]، نامه [[امام علی]]{{ع}} به [[امام حسن]]{{ع}} در نهج البلاغه، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]]، همچنین [[روایت]] کتابش از سوی محمد بن اسماعیل برمکی که [[نجاشی]] دربارهاش نوشته «{{عربی|کان ثقة مستقیماً}}»<ref>رجال النجاشی، ص۳۴۱، ش۹۱۵.</ref>، میتوان به [[صداقت]] یا دستکم حُسن حال وی و [[اعتقاد]] راسخش به [[اهل بیت]]{{ع}} پی برد. | |||
[[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست. او دارای تألیفی بوده که آن را از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده است<ref>{{عربی|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۱، ص۱۵۷-۱۶۵.</ref> | [[تاریخ]] دقیق [[وفات]] وی معلوم نیست. او دارای تألیفی بوده که آن را از [[امام صادق]]{{ع}} روایت کرده است<ref>{{عربی|له کتاب یرویه عن أبی عبدالله{{ع}}، قال الحسن بن أحمد بن محمد بن الهیثم العجلی: حدثنا أبی، عن أحمد بن یحیی بن زکریا، عن محمد بن إسماعیل البرمکی، عنه به}}؛ رجال النجاشی، ص۲۲۸، ش۶۰۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۱ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۱، ص۱۵۷-۱۶۵.</ref> | ||