آیه صدیقون: تفاوت میان نسخه‌ها

وی به نقل از إمتاع الاسماع می‌نویسد: «اما [[علی بن ابی طالب]] هرگز به [[خدا]] [[شرک]] نورزیده است، چرا که او همیشه همچون یکی از [[فرزندان]] ایشان همراه [[رسول خدا]] صلی [[اللّه]] علیه وآله و تحت [[کفالت]] ایشان بوده است و در همه امور از ایشان [[تبعیت]] کرده است. پس احتیاجی نیست که برای اسلام آوردن ادّعا کند تا گفته شود او [[اسلام]] آورده است»<ref>{{عربی|و أمّا علیّ بن أبی طالب فلم یکن مشرکاً باللّه أبداً، لأنّه کان مع رسول اللّه{{صل}} فی کفالته کأحد أولاده، یتبعه فی جمیع أموره، فلم یحتجّ أن یدّعی للإسلام، فیقال أسلم}}</ref>.

بنابر این، نزد [[اهل]] [[فهم]] روشن است که [[صدیق]] [[حقیقی]] کسی است که هرگز در [[طول عمر]] خود به اندازۀ چشم بر هم زدنی به [[خدا]] [[کفر]] و [[شرک]] نورزیده و در پذیرش [[دعوت پیامبر]] خدا از همه پیشی گرفته باشد و این نکته به هویدایی تمام آشکار می‌سازد که [[پیامبر اکرم]]{{صل}}، هرگز [[ابوبکر]] را به وصف [[صدیق]] توصیف نکرده است، هر چند که این مطلب را [[سنیان]] از نظر خودشان به [[سند صحیح]] آن را در کتب معتبر نزد خود به پیامبر اکرم{{صل}} نسبت داده باشند. و نیز روشن است که آنان هرگز در [[مقام]] [[احتجاج]] و [[مناظره]] مجاز نیستند به آنچه تنها نزد خود معتبر و مقبول است استناد و احتجاج کنند و این کار [[بیهوده]] و باطلی است که [[ابن‌تیمیه]] مرتکب شده و [[جهل]] خود را بیش از پیش آشکار ساخته است. بد نیست به این نکته هم توجه شود که وصف [[فاروق]] نیز از سوی [[رسول خدا]]{{صل}} به عمر اطلاق نشده است و چنان که برخی از [[اندیشمندان]] [[سنی]] به صراحت [[اذعان]] کرده‌اند، این [[لقب]] چیزی است که [[یهودیان]] به عمر داده‌اند که بررسی آن مجال خود را می‌طلبد.