←صحت سند و اعتبار حدیث
| خط ۱۰۱: | خط ۱۰۱: | ||
بنابر این [[احادیث]] یاد شده نیز از نظر مضمون و محتوا، حدیث مورد بحث را کاملاً [[تأیید]] و تقویت میکنند و با آن سازگاری کامل دارند و این قرینهای محکم برای [[صحت]] این حدیث به شمار میرود<ref>سید علی میلانی، جواهر الکلام، ج۶، ص۱۳۴-۱۳۵.</ref>. | بنابر این [[احادیث]] یاد شده نیز از نظر مضمون و محتوا، حدیث مورد بحث را کاملاً [[تأیید]] و تقویت میکنند و با آن سازگاری کامل دارند و این قرینهای محکم برای [[صحت]] این حدیث به شمار میرود<ref>سید علی میلانی، جواهر الکلام، ج۶، ص۱۳۴-۱۳۵.</ref>. | ||
'''[[صحت سند]] و [[اعتبار حدیث]]''' | |||
[[سند حدیث]] نزد بسیاری از [[اندیشمندان]] مشهور و مورد [[اعتماد]] [[سنیان]] صحیح است به طوری که [[سنی]] متعصبی همچون [[فخر رازی]] به جهت [[اطمینان]] از [[صدور حدیث]]، آن را به صورت ارسال مسلم در [[تفسیر]] خویش آورده است. [[حافظ]] مشهور و [[مفسر]] نامدار دیگر سنی، یعنی سیوطی نیز یکی از روایات این حدیث را با علامت «ح» نشانه گذاری کرده است و این علامت نزد وی بیانگر حسن بودن حدیث است. | [[سند حدیث]] نزد بسیاری از [[اندیشمندان]] مشهور و مورد [[اعتماد]] [[سنیان]] صحیح است به طوری که [[سنی]] متعصبی همچون [[فخر رازی]] به جهت [[اطمینان]] از [[صدور حدیث]]، آن را به صورت ارسال مسلم در [[تفسیر]] خویش آورده است. [[حافظ]] مشهور و [[مفسر]] نامدار دیگر سنی، یعنی سیوطی نیز یکی از روایات این حدیث را با علامت «ح» نشانه گذاری کرده است و این علامت نزد وی بیانگر حسن بودن حدیث است. | ||