جز
جایگزینی متن - 'خدامراد]]،فرهنگنامه' به 'خدامراد، [[فرهنگنامه'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'خدامراد]]،فرهنگنامه' به 'خدامراد، [[فرهنگنامه') |
||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
*آنچه جلوه این ماه بزرگ را دو چندان کرده است ولادت آخرین خورشید آسمان [[امامت]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} است. | *آنچه جلوه این ماه بزرگ را دو چندان کرده است ولادت آخرین خورشید آسمان [[امامت]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} است. | ||
*بسیاری از دانشمندان [[اهل سنت]] و همه عالمان [[امامیه]]، شب نیمه شعبان را وقت ولادت منجی موعود در [[آخر الزمان]] ثبت کردهاند. ایشان بر این باورند در سحرگاه نیمه ماه شعبان، آخرین خورشید آسمان ولایت طلوع کرده و عظمت و جلالت خاصی به این ماه بخشیده است. | *بسیاری از دانشمندان [[اهل سنت]] و همه عالمان [[امامیه]]، شب نیمه شعبان را وقت ولادت منجی موعود در [[آخر الزمان]] ثبت کردهاند. ایشان بر این باورند در سحرگاه نیمه ماه شعبان، آخرین خورشید آسمان ولایت طلوع کرده و عظمت و جلالت خاصی به این ماه بخشیده است. | ||
*شب نیمه ماه شعبان "لیلة البرات" نیز نامیده شده است؛ چرا که در آن شب برات آزادی از آتش به اهل طاعت و بندگی عطا میشود<ref>ر. ک: صحیح ابن حبان، ج ۱۲، ص ۴۸۱؛ طبرانی، معجم الاوسط، ج ۷، ص ۳۶؛ متقی هندی، کنز العمال، ج ۳، ص ۴۶۴، ح ۷۴۵۰، ۷۴۵۱</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص:۲۷۱.</ref>. | *شب نیمه ماه شعبان "لیلة البرات" نیز نامیده شده است؛ چرا که در آن شب برات آزادی از آتش به اهل طاعت و بندگی عطا میشود<ref>ر. ک: صحیح ابن حبان، ج ۱۲، ص ۴۸۱؛ طبرانی، معجم الاوسط، ج ۷، ص ۳۶؛ متقی هندی، کنز العمال، ج ۳، ص ۴۶۴، ح ۷۴۵۰، ۷۴۵۱</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص:۲۷۱.</ref>. | ||
==شعبان در موعودنامه== | ==شعبان در موعودنامه== | ||
*ماه هشتم از ماههای عرب است. در جاهلیت آن را عاذل میگفتند. ولادت [[حضرت مهدی]] {{ع}} در آن واقع شده است. در این ماه روحیه آمادگی آمیخته به ترس و هراسی در جهان اسلام نمایان میشود که ناشی از بروز آن دسته از جریانات سیاسی است که در یک عرصه با هم به تاختوتاز مشغولند که از ماه رجب به مرور رودرروی هم قرار گرفتهاند. بهطور کلی دو جریان در این ایام در حال شکل گرفتن است. جریان یاوران [[حضرت مهدی]] {{ع}} (یمانی از یمن و سید خراسانی از ایران) و جریان [[سفیانی]] که بر رقبای خویش "اصهب" و "ابقع" فایق آمده و پس از این پیروزی با رومیان و یهودیان (غرب) همپیمان گشته است. | *ماه هشتم از ماههای عرب است. در جاهلیت آن را عاذل میگفتند. ولادت [[حضرت مهدی]] {{ع}} در آن واقع شده است. در این ماه روحیه آمادگی آمیخته به ترس و هراسی در جهان اسلام نمایان میشود که ناشی از بروز آن دسته از جریانات سیاسی است که در یک عرصه با هم به تاختوتاز مشغولند که از ماه رجب به مرور رودرروی هم قرار گرفتهاند. بهطور کلی دو جریان در این ایام در حال شکل گرفتن است. جریان یاوران [[حضرت مهدی]] {{ع}} (یمانی از یمن و سید خراسانی از ایران) و جریان [[سفیانی]] که بر رقبای خویش "اصهب" و "ابقع" فایق آمده و پس از این پیروزی با رومیان و یهودیان (غرب) همپیمان گشته است. | ||