یادکرد امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

*از وظائف مؤمن منتظر، یاد کردن [[امام عصر]] {{ع}}، در همه زمان‌ها و مکان‌ها -در حد مقدور- است؛ به‌ویژه در روزها و ساعات مخصوص آن حضرت مانند: روز [[جمعه]]، [[نیمه شعبان]]، شب‌های قدر و پس از نمازهای یومیه. بهترین صورت یاد حضرت، آن صورتی است که دل و روح مؤمن در تسخیر یاد آن حضرت باشد. یاد و ذکر آن حضرت در هرحال و در هرصورتی، ذکر و یاد خداوند متعال است<ref>کافی، ج ۲، ص ۴۹۶.</ref>. زمان‌هایی که نسبت به یاد [[حضرت مهدی]] {{ع}} در آن‌ها تأکید بیشتری شده است: شب و روز نیمه شعبان، شب‌های قدر، شب و روز عاشورا، شب و روز جمعه، روز نوروز، عصرهای روز دوشنبه و پنج‌شنبه، هنگام خواب، ثلث آخر شب که آن حضرت مشغول تهجد است، هنگام طلوع فجر، پس از نماز صبح، اول ظهر، پس از نماز ظهر، پس از نماز عصر، هنگام غروب آفتاب، روز عرفه، روزهای عید، میلاد [[معصومین]] {{عم}} و ایام شهادت آنان می‌باشد. و اما مکان‌های ویژه یاد آن حضرت عبارتند از: [[مسجد الحرام]]، [[مسجد سهله]]، [[مسجد کوفه]]، [[مسجد جمکران]]، [[سرداب مقدس]]، [[مسجد زید]]، [[مسجد صعصعه]]، صحرای عرفات، مشاهد مشرفه [[معصومین]] {{عم}} به‌ویژه کربلا. یاد و ذکر امام {{ع}} با زیارت او، تقدیم سلام و درود بر او، دعا در حق ایشان، اهدای اعمال صالحه مثل صدقه دادن و نماز خواندن و هم چنین انجام نیابت از طرف ایشان در اعمال و عبادات به‌ویژه حج، تحقق می‌یابد<ref>راه وصال، حسینی مطلق، ص ۱۲۰.</ref>.