راضی بالله: تفاوت میان نسخه‌ها

۲ بایت اضافه‌شده ،  ‏۳۰ مهٔ ۲۰۱۹
جز
جایگزینی متن - '><ref>مجتبی تونه‌ای، [[موعودنامه' به '><ref>تونه‌ای، مجتبی، [[موعودنامه'
جز (جایگزینی متن - '><ref>مجتبی تونه‌ای، [[موعودنامه' به '><ref>تونه‌ای، مجتبی، [[موعودنامه')
خط ۱۰: خط ۱۰:


==مقدمه==
==مقدمه==
*آخرین خلیفه دوران [[غیبت صغری]] بود. اسم او [[محمد بن مقتدر]] است. در سال ٣٢٢ هجری قمری به خلافت رسید و تا سال ٣٢٩ هجری قمری دوام داشت و در همان سال، در [[بغداد]] به مرگ طبیعی از دنیا رفت. "راضی" مردی خردمند و شاعر و فصیح بود. دانشمندان و ادیبان را می‌نواخت و با آن‌ها می‌نشست و به آنان بخشش بسیار می‌کرد. در زمان خلافت وی، [[محمد بن علی شلمغانی]] -که یکی از مدّعیان دروغین نیابت در زمان نیابت [[حسین بن روح نوبختی]] بود- به دستور "راضی" به دار آویخته شد. "راضی" به قدری بر نایب چهارم -[[علی بن محمد سمری]]- سخت گرفت که او نتوانست به فعالیت خود ادامه دهد<ref>زندگانی نواب خاص [[امام زمان]] {{ع}}، علی غفارزاده، ص ۵۰.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۳۴۴.</ref>.
*آخرین خلیفه دوران [[غیبت صغری]] بود. اسم او [[محمد بن مقتدر]] است. در سال ٣٢٢ هجری قمری به خلافت رسید و تا سال ٣٢٩ هجری قمری دوام داشت و در همان سال، در [[بغداد]] به مرگ طبیعی از دنیا رفت. "راضی" مردی خردمند و شاعر و فصیح بود. دانشمندان و ادیبان را می‌نواخت و با آن‌ها می‌نشست و به آنان بخشش بسیار می‌کرد. در زمان خلافت وی، [[محمد بن علی شلمغانی]] -که یکی از مدّعیان دروغین نیابت در زمان نیابت [[حسین بن روح نوبختی]] بود- به دستور "راضی" به دار آویخته شد. "راضی" به قدری بر نایب چهارم -[[علی بن محمد سمری]]- سخت گرفت که او نتوانست به فعالیت خود ادامه دهد<ref>زندگانی نواب خاص [[امام زمان]] {{ع}}، علی غفارزاده، ص ۵۰.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۳۴۴.</ref>.


== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==
۲۲۴٬۸۵۲

ویرایش