وحی به معصوم: تفاوت میان نسخه‌ها

۲۲٬۴۲۳ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۶ ژوئن ۲۰۱۹
خط ۱۱: خط ۱۱:
==چیستی [[الهام]] و [[وحی]]==
==چیستی [[الهام]] و [[وحی]]==
*یکی از [[منابع علم]] [[غیب]] [[پیامبران]] و [[معصومین]]{{ع}} "[[الهام]]" و "[[وحی]]" است که از این طریق با [[عالم غیب]] ارتباط برقرار می‌کنند<ref>صدرالمتالهین، کتاب؟؟؟، ص ۴۷۷ و ۴۷۸</ref>.<ref>ر.ک. مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن، ج ۷، ص ۳۰۴؛ تورانی، اعلا و خطیبی، زهرا؛ علم امام در آینه حکمت متعالیه، ص ۶۰؛ برنجکار، رضا، شاکر، محمد تقی، حقیقت تحدیث و رابطه آن با نبوت، فصلنامه آینه معرفت، ش ۳۷، ص ۱۵۳؛ اوجاقی، ناصرالدین، علم امام از دیدگاه کلام امامیه، ص ۶۴ ـ ۶۸؛ هاشمی، سیدعلی، ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی، ص ۲۵۴؛ خوش باور، داوود، علم غیب از دیدگاه فریقین، ص ۱۴۹ ـ ۱۵۲</ref> "[[الهام]]" در لغت<ref>فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج ۴، ص ۵۷؛ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات، ص ۷۴۸ و... </ref> به معنای [[القاء]] شیء در [[روح]] و [[قلب]] [[انسان]]<ref>ر.ک. عظیمی، محمدصادق، سیر تطور گستره علم امام در کلام اسلامی، ص ۱۷۶؛ فرخ زاد، ملک محمد، محمودی، پگاه، تبیینی از چیستی فرا آگاهی در فرآیند وحی، فصلنامه پژوهش‌های اعتقادی کلامی، ش ۱۸، ص ۱۴۴</ref> و "[[وحی]]"<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات، ص ۵۱۵</ref> به معنای اشارۀ سریع است.<ref>ر.ک. تورانی، اعلا و خطیبی، زهرا؛ علم امام در آینه حکمت متعالیه، ص ۶۰؛ برنجکار، رضا، شاکر، محمد تقی، حقیقت تحدیث و رابطه آن با نبوت، فصلنامه آینه معرفت، ش ۳۷، ص ۱۵۳؛ هاشمی، سیدعلی، ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی، ص ۲۵۴؛ نادم، محمد حسن، افتخاری، سیدابراهیم، منابع علم امام از نگاه متکلمان قم و بغداد، ص ۵۹ و ۶۹</ref> هنگامی که [[نفس]] از [[پلیدی]] طبیعت و زنگار [[گناهان]] منزه شود، روی خود را به طرف [[پروردگار]] کرده، کار خود را به او وا می‌گذارد، [[خداوند متعال]] به او عنایت کرده و از جانب خود تمامی [[علوم]] را به [[لوح]] [[نفس]] او [[وحی]] یا [[الهام]] می‌‌کند<ref>صدرالمتالهین، کتاب؟؟؟، ص ۲۳۷ و ۲۳۸</ref>.<ref>ر.ک. تورانی، اعلا و خطیبی، زهرا؛ علم امام در آینه حکمت متعالیه، ص ۶۰</ref> در توضیح [[وحی]] گفته شده است [[وحی تشریعی]] مخصوص [[پیامبران]] است اما وحی‌های دیگر مربوط به [[علم غیب]]، وقایع گذشته، آینده، [[بهشت]]، [[جهنم]] و... هم برای انبیاست و هم برای [[امامان]]{{ع}}.<ref>ر.ک. جوادی آملی، عبدالله، تفسیر سورۀ قصص، صفحه؟؟؟؛ نادم، محمد حسن، علم غیب از نگاه عقل و وحی، ص ۳۳۰؛ هاشمی، سیدعلی، ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی، ص ۲۵۴؛ امام خان، عسکری، منشأ و قلمرو علم امام، فصل پنجم، صفحه؟؟؟؛ هاشمی گلپایگانی، زهره،  خواب و رؤیای صادقه از دیدگاه قرآن و حدیث، ص ۱۲۶ ـ ۱۳۰</ref> در تفاوت [[وحی]] و [[الهام]] گفته شده است [[وحی]] [[کشف]] شهودی است که متضمن [[کشف]] معنوی است، اما [[الهام]] تنها [[کشف]] معنوی است<ref>صدرالمتالهین، کتاب؟؟؟، ص ۲۳۸ ـ ۲۴۰</ref>.<ref>ر.ک. تورانی، اعلا و خطیبی، زهرا؛ علم امام در آینه حکمت متعالیه، ص ۶۰</ref>
*یکی از [[منابع علم]] [[غیب]] [[پیامبران]] و [[معصومین]]{{ع}} "[[الهام]]" و "[[وحی]]" است که از این طریق با [[عالم غیب]] ارتباط برقرار می‌کنند<ref>صدرالمتالهین، کتاب؟؟؟، ص ۴۷۷ و ۴۷۸</ref>.<ref>ر.ک. مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن، ج ۷، ص ۳۰۴؛ تورانی، اعلا و خطیبی، زهرا؛ علم امام در آینه حکمت متعالیه، ص ۶۰؛ برنجکار، رضا، شاکر، محمد تقی، حقیقت تحدیث و رابطه آن با نبوت، فصلنامه آینه معرفت، ش ۳۷، ص ۱۵۳؛ اوجاقی، ناصرالدین، علم امام از دیدگاه کلام امامیه، ص ۶۴ ـ ۶۸؛ هاشمی، سیدعلی، ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی، ص ۲۵۴؛ خوش باور، داوود، علم غیب از دیدگاه فریقین، ص ۱۴۹ ـ ۱۵۲</ref> "[[الهام]]" در لغت<ref>فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج ۴، ص ۵۷؛ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات، ص ۷۴۸ و... </ref> به معنای [[القاء]] شیء در [[روح]] و [[قلب]] [[انسان]]<ref>ر.ک. عظیمی، محمدصادق، سیر تطور گستره علم امام در کلام اسلامی، ص ۱۷۶؛ فرخ زاد، ملک محمد، محمودی، پگاه، تبیینی از چیستی فرا آگاهی در فرآیند وحی، فصلنامه پژوهش‌های اعتقادی کلامی، ش ۱۸، ص ۱۴۴</ref> و "[[وحی]]"<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات، ص ۵۱۵</ref> به معنای اشارۀ سریع است.<ref>ر.ک. تورانی، اعلا و خطیبی، زهرا؛ علم امام در آینه حکمت متعالیه، ص ۶۰؛ برنجکار، رضا، شاکر، محمد تقی، حقیقت تحدیث و رابطه آن با نبوت، فصلنامه آینه معرفت، ش ۳۷، ص ۱۵۳؛ هاشمی، سیدعلی، ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی، ص ۲۵۴؛ نادم، محمد حسن، افتخاری، سیدابراهیم، منابع علم امام از نگاه متکلمان قم و بغداد، ص ۵۹ و ۶۹</ref> هنگامی که [[نفس]] از [[پلیدی]] طبیعت و زنگار [[گناهان]] منزه شود، روی خود را به طرف [[پروردگار]] کرده، کار خود را به او وا می‌گذارد، [[خداوند متعال]] به او عنایت کرده و از جانب خود تمامی [[علوم]] را به [[لوح]] [[نفس]] او [[وحی]] یا [[الهام]] می‌‌کند<ref>صدرالمتالهین، کتاب؟؟؟، ص ۲۳۷ و ۲۳۸</ref>.<ref>ر.ک. تورانی، اعلا و خطیبی، زهرا؛ علم امام در آینه حکمت متعالیه، ص ۶۰</ref> در توضیح [[وحی]] گفته شده است [[وحی تشریعی]] مخصوص [[پیامبران]] است اما وحی‌های دیگر مربوط به [[علم غیب]]، وقایع گذشته، آینده، [[بهشت]]، [[جهنم]] و... هم برای انبیاست و هم برای [[امامان]]{{ع}}.<ref>ر.ک. جوادی آملی، عبدالله، تفسیر سورۀ قصص، صفحه؟؟؟؛ نادم، محمد حسن، علم غیب از نگاه عقل و وحی، ص ۳۳۰؛ هاشمی، سیدعلی، ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی، ص ۲۵۴؛ امام خان، عسکری، منشأ و قلمرو علم امام، فصل پنجم، صفحه؟؟؟؛ هاشمی گلپایگانی، زهره،  خواب و رؤیای صادقه از دیدگاه قرآن و حدیث، ص ۱۲۶ ـ ۱۳۰</ref> در تفاوت [[وحی]] و [[الهام]] گفته شده است [[وحی]] [[کشف]] شهودی است که متضمن [[کشف]] معنوی است، اما [[الهام]] تنها [[کشف]] معنوی است<ref>صدرالمتالهین، کتاب؟؟؟، ص ۲۳۸ ـ ۲۴۰</ref>.<ref>ر.ک. تورانی، اعلا و خطیبی، زهرا؛ علم امام در آینه حکمت متعالیه، ص ۶۰</ref>
==تفاوت [[الهام]] با [[وحی]]==
*الهام، یکی از مصادیق وحی به معنای عام آن است، اما تفاوت آن با وحی به معنای خاص "[[وحی]] [[نبوت]]" در چند چیز است،
#شخصی که به او الهام می‌شود نمی‌داند از کجا و به چه وسیله ای به او الهام شده است به خلاف وحی <ref>الشواهد الربوبیه، ص۳۴۸ـ ۳۴۹؛ علم الیقین فی اصول الدین، ص ۳۶۰ـ ۳۶۱؛ تفسیر مراغی، ج۶، ص ۲۰ ۲۱ و کیمیاء السعادة، ص ۱۰۴.</ref>.
#الهام، گاهی بدون واسطۀ موجودی از موجودات، و از ارتباط خاصی که خداوند با اشیاء دارد حاصل می‌شود، ولی وحی از طریق ملائکه و شهود فرشتگان بر پیامبر افاضه می‌شود، به همین جهت، احادیث قدسیه را با آنکه کلام حق است وحی نمی‌دانند <ref>شرح مقدمه قیصری، ۵۹۰؛ شرح اصول کافی، ج۲، ص ۴۵۶؛ کیمیاء السعادة، ص ۱۰۵.</ref>. از طرف دیگر، مطابق آیه شریفه: {{متن قرآن|وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلاَّ وَحْيًا أَوْ مِن وَرَاء حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ مَا يَشَاء إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ}} <ref> و هیچ بشری نسزد که خداوند با او سخن گوید مگر با وحی یا از فراسوی پرده‌ای یا فرستاده‌ای  فرستد که به اذن او آنچه می‌خواهد وحی کند؛ بی‌گمان او فرازمندی فرزانه است؛ سوره شوری، آیه: ۵۱.</ref> یکی از اقسام [[وحی]] بر انبیاء، [[وحی]] بدون واسطه فرشته است <ref>المیزان، ج۱۸، ص ۷۳ـ ۷۵.</ref>.
#وحی كشف شهودی است كه متضمن كشف معنوی است، اما الهام تنها كشف معنوی است<ref>صدرالمتالهین، کتاب؟؟؟، ص ۲۳۸ ـ ۲۴۰</ref>.<ref>ر.ک. [[اعلا تورانی|تورانی، اعلا]] و [[زهرا خطیبی|خطیبی، زهرا]]؛ [[علم امام در آینه حکمت متعالیه (مقاله)|علم امام در آینه حکمت متعالیه]]، ص ۶۰</ref>
#فرق چهارم آن که [[وحی]] از خواص [[نبوت]] است و تبلیغ، از شرایط آن است، ولی الهام از خواص اهل ولایت بوده و شرط تبلیغ به دیگران در آن نیست <ref>شرح مقدمه قیصری، ص ۵۸۶ـ ۵۹۱؛ حق الیقین فی معرفة اصول الدین، ص ۱۳۴ و شرح اصول کافی، ج۲، ص ۴۵۶.</ref>.
# فرق پنجم آنکه واضح بودن وحی زیادتر از الهام است <ref>علم الیقین فی اصول الدین، ص ۳۶۰ـ ۳۶۱؛ المبدأ والمعاد، ص ۶۰۸ـ ۹۰۹؛ الشواهد الربوبیة، ص ۳۴۸ـ ۳۴۹ و انوار جلیّه، ص۱۷۱.</ref><ref>[http://lib.eshia.ir/۲۳۰۲۱/۱/۶۸ دانشنامه کلام اسلام؛ ج۱، ص ۶۸.]</ref>.
==علم غیب بالذات و بالعرض==
*علم غیب بالذات برای خداوند متعال است،<ref>ر.ک. [[داوود خوش‌باور|خوش‌باور، داوود]]، [[علم غیب از دیدگاه فریقین (پایان‌نامه)|علم غیب از دیدگاه فریقین]]، ص ۱۴۹ ـ ۱۵۲</ref> اما این منافاتی ندارد که پیامبران و امامان به واسطۀ وحی و الهام از غیب آگاه شوند، یعنی علم غیب به ایشان تعلیم داده شود،<ref>ر.ک. [[سید محمد حسین طباطبایی|طباطبایی، سید محمد حسین]]، ترجمۀ تفسیر المیزان، ج ۱۸، ص ۲۹۰؛ [[سید محمد هادی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید محمد هادی]]، دیدگاه‌های علمی، یکصد و ده پرسش، سؤال ۲۸، ج ۱، ص ۱۵۴؛ [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، تسنیم، ج ۲۵، ص ۲۶۵ و ۲۶۶؛ [[سیده رابیل]]، [[جستاری در مسئله علم غیب (مقاله)|جستاری در مسئله علم غیب]]، منتشر شده در نشریه الکترونیکی قرآن پژوهی</ref> چه اینکه در برخی از آیات به آن اشاره شده است مانند: {{متن قرآن|ذلِكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحيهِ إِلَيْكَ}}<ref>سورۀ آل عمران، آیۀ ۴۴ و ...</ref> و {{متن قرآن|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلىَ‏ غَيْبِهِ أَحَدًا إِلَّا مَنِ ارْتَضىَ‏ مِن رَّسُولٍ}}<ref>سورۀ جن، آیۀ ۲۶ و ۲۷</ref> در مجموع غیر از خداوند هر کسی از غیب بهره‌ای دارد، بالعرض و با اذن و تعلیم الهی است.<ref>ر.ک. [[سید محمد حسین طباطبایی|طباطبایی، سید محمد حسین]]، ترجمۀ تفسیر المیزان، ج ۱۸، ص ۲۹۰؛ [[جعفر سبحانی|سبحانی، جعفر]]، [[آگاهی سوم یا علم غیب (کتاب)|آگاهی سوم یا علم غیب]] ص ۱۵۶؛ [[داوود خوش‌باور|خوش‌باور، داوود]]، [[علم غیب از دیدگاه فریقین (پایان‌نامه)|علم غیب از دیدگاه فریقین]]، ص ۱۴۹ ـ ۱۵۲؛ [[حسن مهدی‌فر|مهدی‌فر، حسن]]، [[علوم اهل بیت ویژگی‌ها ابعاد و مبادی آن (پایان‌نامه)|علوم اهل بیت ویژگی‌ها ابعاد و مبادی آن]]، ص ۸۲ ـ ۱۴۹</ref>
==رابطۀ [[وحی]] و [[الهام]] با [[علم غیب]] به پیامبران==
{{جعبه نقل قول| عنوان =| نقل‌قول ={{وسط‌چین}}'''[[رابطه وحی یا الهام با علم غیب معصوم چیست؟ (پرسش)|رابطه وحی یا الهام با علم غیب معصوم چیست؟]]'''{{پایان}}
|تاریخ بایگانی| منبع = <small>[[علم غیب معصوم (پرسش)|(پرسمان علم غیب معصوم)]]</small>| تراز = راست| عرض = ۱۰۰px| اندازه خط = ۱۳px|رنگ پس‌زمینه=#F8FBF9| گیومه نقل‌قول =| تراز منبع = وسط}}
*خداوند به [[پیامبر]] {{صل}} دو نوع علم تعلیم داده است، تعلیم از راه وحی: {{متن قرآن|وَأَنزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ}}<ref>سورۀ نساء، آیۀ ۱۱۳</ref> و دیگری تعلیم از راه القاء و الهام بر قلب ایشان:<ref>سورۀ نساء، آیۀ ۱۱۳</ref> {{متن قرآن|وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ}}،<ref>ر.ک. [[سید محمد حسین طباطبایی|طباطبایی، سید محمد حسین]]، [[علم امام ۱ (کتاب)|علم امام]]، ص ۳۳۷</ref> یعنی از هر دو راه برای تعلیم پیامبر استفاده شده است. در وحی برخی از خبرهای غیبی قرآن اعم از حوادث گذشته و آینده، و معارف مربوط به خدا و اسماء و صفات و اوضاع جهان برزخ و معاد به پیامبر تعلیم داده می‌شود و گاهی فرشته‌ای به صورت انسان متمثل می‌گردد و پیامبران و اولیاء الهی را از یک رشته امور پنهان از حس، مطلع می‌سازد.<ref>ر.ک. [[جعفر سبحانی|سبحانی، جعفر]]، [[آگاهی سوم یا علم غیب (کتاب)|آگاهی سوم یا علم غیب]]، ص ۳۳ ـ ۳۸؛ [[حسن مهدی‌فر|مهدی‌فر، حسن]]، [[علوم اهل بیت ویژگی‌ها ابعاد و مبادی آن (پایان‌نامه)|علوم اهل بیت ویژگی‌ها ابعاد و مبادی آن]]، ص ۸۲ ـ ۱۴۹؛ [[محمد نظیر عرفانی|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۵</ref> در مجموع یکی از راه‌هایی که پیامبران با غیب آشنا می‌شدند وحی بوده است.<ref>ر.ک. [[محمد علی رضایی اصفهانی|رضایی اصفهانی، محمد علی]]، تفسیر قرآن مهر، ج ۲۱، ص ۲۹۲؛ [[سید علی هاشمی|هاشمی، سید علی]]، مکاتبه اختصاصی دانشنامه مجازی امامت و ولایت؛ [[عبدالحسین خسروپناه|خسروپناه، عبدالحسین]]، [[کلام نوین اسلامی (کتاب)|کلام نوین اسلامی]]، ج ۲، ص ۳۷۲ ـ ۳۷۹؛ [[سید محمد فائز باقری|باقری، سید محمد فائز]]، [[بررسی علم اولیای الهی (پایان‌نامه)|بررسی علم اولیای الهی]]، ص ۱۱۴؛ [[سیده رابیل]]، [[جستاری در مسئله علم غیب (مقاله)|جستاری در مسئله علم غیب]]، منتشر شده در نشریه الکترونیکی قرآن پژوهی؛ [[زهرةالسادات میرترابی حسینی|میرترابی حسینی، زهرةالسادات]]، [[علم لدنی در قرآن و حدیث (پایان‌نامه)|علم لدنی در قرآن و حدیث]]، ص ۷۰</ref> و اصولا خود وحی امری غیبی محسوب می‌شود.<ref>ر.ک. [[حسن مهدی‌فر|مهدی‌فر، حسن]]، [[علوم اهل بیت ویژگی‌ها ابعاد و مبادی آن (پایان‌نامه)|علوم اهل بیت ویژگی‌ها ابعاد و مبادی آن]]، ص ۸۲ ـ ۱۴۹</ref>
==رابطۀ الهام و علم امامان{{عم}}==
{{جعبه نقل قول| عنوان =| نقل‌قول ={{وسط‌چین}}'''[[رابطه وحی یا الهام با علم معصوم چیست؟ (پرسش)|رابطه وحی یا الهام با علم معصوم چیست؟]]'''{{پایان}}
|تاریخ بایگانی| منبع = <small>[[علم معصوم (پرسش)|(پرسمان علم معصوم)]]</small>| تراز = راست| عرض = ۱۰۰px| اندازه خط = ۱۳px|رنگ پس‌زمینه=#F8FBF9| گیومه نقل‌قول =| تراز منبع = وسط}}
*در مورد [[امامان]] {{عم}} باید گفت، علوم امامان{{عم}} منحصر به آنچه از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} بی‌واسطه یا باواسطه شنیده بودند نبوده است، بلکه ایشان از نوعی علوم غیرعادی نیز بهره‌مند بوده‌اند که به صورت الهام و تحدیث<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج ۱، ص ۲۶۴ و ص ۲۷۰</ref> به ایشان افاضه می‌شده است.<ref>ر.ک. [[محمد تقی مصباح یزدی|مصباح یزدی، محمد تقی]]، [[آموزش عقاید (کتاب)|آموزش عقاید]]، صفحه؟؟؟؛ [[محمد حسن نادم|نادم، محمد حسن]]، [[علم غیب از نگاه عقل و وحی (کتاب)|علم غیب از نگاه عقل و وحی]]، ص ۳۳۰؛ [[داوود خوش‌باور|خوش‌باور، داوود]]، [[علم غیب از دیدگاه فریقین (پایان‌نامه)|علم غیب از دیدگاه فریقین]]، ص ۱۴۹ ـ ۱۵۲؛ [[محمد مشکی|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۵؛ [[سید محمد فائز باقری|باقری، سید محمد فائز]]، [[بررسی علم اولیای الهی (پایان‌نامه)|بررسی علم اولیای الهی]]، ص ۱۱۴؛ [[محمد بیابانی اسکوئی|بیابانی اسکوئی، محمد]]، [[امامت ۵ (کتاب)|امامت]]، صفحه؟؟؟؛ [[عسکری امام‌خان|امام‌خان، عسکری]]، [[منشأ و قلمرو علم امام (پایان‌نامه)|منشأ و قلمرو علم امام]]، فصل پنجم، صفحه؟؟؟؛ [[رضا نیرومند|نیرومند، رضا]]، [[الهام محمدزاده نقاشان|محمدزاده نقاشان، الهام]]، [[رابطه الهام و تحدیث در علم امامان شیعه (مقاله)|رابطه الهام و تحدیث در علم امامان شیعه]]، ص ۵۷؛ [[محمد نظیر عرفانی|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۵؛ [[محمد صادق عظیمی|عظیمی، محمد صادق]]، [[سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی (پایان‌نامه)|سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی]]، ص ۱۷۶؛ [[منصف علی مطهری|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۷۰؛ [[جواد رنجبر|رنجبر، جواد]]، کنکاشی در کیفیت و سرچشمه‌های علم امام، صفحه؟؟؟؛ [[سید ابراهیم افتخاری|افتخاری، سید ابراهیم]]، [[بررسی مقایسه‌ای شئون امامت در مکتب قم و بغداد (پایان‌نامه)|بررسی مقایسه‌ای شئون امامت در مکتب قم و بغداد]]، ص ۷۴ و ۷۶؛ [[داوود افقی|افقی، داوود]]، [[بررسی غلو در روایات علم اهل بیت از کتاب بصائر الدرجات (پایان‌نامه)|بررسی غلو در روایات علم اهل بیت از کتاب بصائر الدرجات]]، ص ۵۰ ـ ۵۲</ref> مانند الهام در شب‌های قدر و جمعه و ... که صدای فرشته را می‌شنوند اما او را نمی‌بینند.<ref>ر.ک. [[سید محمد هادی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید محمد هادی]]، دیدگاه‌های علمی، یکصد و ده پرسش، سؤال ۲۸، ج ۱، ص ۱۵۴</ref> این نوع علم از برترین علوم امامان{{عم}} به شمار میی‌رود که یا به وسیله ملک انجام می‌گیرد و از ناحیه گوش است، یا بدون ملک و از ناحیه قلب و یا به وسائل دیگر.<ref>ر.ک. [[محمد حسن نادم|نادم، محمد حسن]]، [[علم غیب از نگاه عقل و وحی (کتاب)|علم غیب از نگاه عقل و وحی]]، ص۳۳۰؛ [[سید علی هاشمی|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص ۲۵۴</ref> نام دیگر [[الهام]] را می‌توان وحی تسدیدی نامید که غیر از [[وحی]] تشریعی بوده و متعلق به اعمال خیر است، امام در سیر مراتب وجودی با تأیید الهی روح آنان با روح القدس مرتبط و با نیروی الهی تسدید می‌شود و امور به آنها وحی می‌شود.<ref>ر.ک. [[سید حسن مصطفوی|مصطفوی، سید حسن]]، [[احمد مروی|مروی، احمد]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، شماره؟؟؟، ص ۲۸</ref>
==الهام منبع علم امام از دیدگاه روایات==
*روایاتی که در این زمینه وجود دارد برخی به صورت تصریح و برخی دیگر به صورت تلویحی دربارۀ الهام سخن گفته‌اند،<ref>ر.ک. [[رضا نیرومند|نیرومند، رضا]]، [[الهام محمدزاده نقاشان|محمدزاده نقاشان، الهام]]، [[رابطه الهام و تحدیث در علم امامان شیعه (مقاله)|رابطه الهام و تحدیث در علم امامان شیعه]]، ص ۵۷</ref> برخی از این روایات عبارتند از:
#[[امام صادق]]{{ع}} در این زمینه می‌فرمایند:<ref>صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ج ۱، ص ۳۱۸</ref> «همانا علم ما يا مربوط به گذشته است و يا نوشته‌شده و يا وارد شدن در دل و يا تأثير در گوش. سپس فرمود: اما گذشته، علم به امور پيشين است و اما نوشته شده مربوط به امور آينده است و امّا وارد شده به دل الهام است و اما تأثير در گوش امر فرشته است.»<ref>ر.ک. [[محمد تقی مصباح یزدی|مصباح یزدی، محمد تقی]]، یاد او، ص ۸۸؛ [[محمد حسن نادم|نادم، محمد حسن]]، [[علم غیب از نگاه عقل و وحی (کتاب)|علم غیب از نگاه عقل و وحی]]، ص ۳۳۰</ref>
#همچنین [[ابوبصیر]] می‌گوید [[امام صادق]]{{ع}} دربارۀ آیۀ: {{متن قرآن|وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي}} می‌فرماید:<ref>مجلسی، محمد تقی، مرأة العقول فی شرح اخبار آل الرسول، ج ۳، ص ۱۷۰</ref> {{عربی|«خَلْقٌ أَعْظَمُ مِنْ جَبْرَئِيلَ وَ مِيكَائِيلَ لَمْ‏ يَكُنْ‏ مَعَ‏ أَحَدٍ مِمَّنْ‏ مَضَى‏ غَيْرِ مُحَمَّدٍ وَ هُوَ مَعَ الْأَئِمَّةِ يُسَدِّدُهُمْ وَ لَيْسَ كُلَّمَا طُلِبَ وُجِد»}}<ref>ر.ک. [[سید حسن مصطفوی|مصطفوی، سید حسن]]، [[احمد مروی|مروی، احمد]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، شماره؟؟؟، ص ۲۸</ref> و ... .<ref> .ک. [[ابراهیم امینی|امینی، ابراهیم]]، [[بررسی مسائل کلی امامت (کتاب)|بررسی مسائل کلی امامت]]، ص ۲۴۷ ـ ۲۵۵؛ [[سید علی هاشمی|هاشمی، سید علی]]، [[ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی (کتاب)|ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی]]، ص ۲۵۴؛ [[سید ابراهیم افتخاری|افتخاری، سید ابراهیم]]، [[بررسی مقایسه‌ای شئون امامت در مکتب قم و بغداد (پایان‌نامه)|بررسی مقایسه‌ای شئون امامت در مکتب قم و بغداد]]، ص ۵۹ و ۶۹؛ [[محمد مشکی|مشکی، محمد]]، [[بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید (مقاله)|بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید]]، فصلنامه فلسفی کلامی، ش ۴۵، ص ۳۰۵؛ [[سید محمد فائز باقری|باقری، سید محمد فائز]]، [[بررسی علم اولیای الهی (پایان‌نامه)|بررسی علم اولیای الهی]]، ص ۱۱۴؛ [[محمد بیابانی اسکوئی|بیابانی اسکوئی، محمد]]، [[امامت ۵ (کتاب)|امامت]]، صفحه؟؟؟؛ [[عسکری امام‌خان|امام‌خان، عسکری]]، [[منشأ و قلمرو علم امام (پایان‌نامه)|منشأ و قلمرو علم امام]]، فصل پنجم، صفحه؟؟؟؛ [[رضا نیرومند|نیرومند، رضا]]، [[الهام محمدزاده نقاشان|محمدزاده نقاشان، الهام]]، [[رابطه الهام و تحدیث در علم امامان شیعه (مقاله)|رابطه الهام و تحدیث در علم امامان شیعه]]، ص ۵۷؛ [[اصغر غلامی|غلامی، اصغر]]، [[آفاق علم امام در الکافی (مقاله)|آفاق علم امام در الکافی]]، صفحه؟؟؟؛ [[محمد نظیر عرفانی|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص ۱۸۵؛ [[محمد صادق عظیمی|عظیمی، محمد صادق]]، [[سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی (پایان‌نامه)|سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی]]، ص ۱۷۶؛ [[منصف علی مطهری|مطهری، منصف علی]]، [[علم ائمه از نظر عقل و نقل (پایان‌نامه)|علم ائمه از نظر عقل و نقل]]، ص ۷۰؛ [[قاسم علی شیخ‌زاده|شیخ‌زاده، قاسم علی]]، [[رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا (پایان‌نامه)|رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا]]، ص ۵۸ ـ ۶۰؛ [[سید ابراهیم افتخاری|افتخاری، سید ابراهیم]]، [[بررسی مقایسه‌ای شئون امامت در مکتب قم و بغداد (پایان‌نامه)|بررسی مقایسه‌ای شئون امامت در مکتب قم و بغداد]]، ص ۷۴ و ۷۶؛ [[داوود افقی|افقی، داوود]]، [[بررسی غلو در روایات علم اهل بیت از کتاب بصائر الدرجات (پایان‌نامه)|بررسی غلو در روایات علم اهل بیت از کتاب بصائر الدرجات]]، ص ۵۰ ـ ۵۲.</ref>
== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==
* [[رابطه وحی یا الهام با علم معصوم چیست؟ (پرسش)]]
* [[رابطه وحی یا الهام با علم معصوم چیست؟ (پرسش)]]
۱۲۹٬۶۲۱

ویرایش