←چیستی الهام و وحی
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
==چیستی [[الهام]] و [[وحی]]== | ==چیستی [[الهام]] و [[وحی]]== | ||
*یکی از [[منابع علم]] [[غیب]] [[پیامبران]] و [[معصومین]]{{ع}} "[[الهام]]" و "[[وحی]]" است که از این طریق با [[عالم غیب]] ارتباط برقرار میکنند<ref>صدرالمتالهین، کتاب؟؟؟، ص ۴۷۷ و ۴۷۸</ref>.<ref>ر.ک. مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن، ج ۷، ص ۳۰۴؛ تورانی، اعلا و خطیبی، زهرا؛ علم امام در آینه حکمت متعالیه، ص ۶۰؛ برنجکار، رضا، شاکر، محمد تقی، حقیقت تحدیث و رابطه آن با نبوت، فصلنامه آینه معرفت، ش ۳۷، ص ۱۵۳؛ اوجاقی، ناصرالدین، علم امام از دیدگاه کلام امامیه، ص ۶۴ ـ ۶۸؛ هاشمی، سیدعلی، ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی، ص ۲۵۴؛ خوش باور، داوود، علم غیب از دیدگاه فریقین، ص ۱۴۹ ـ ۱۵۲</ref> "[[الهام]]" در لغت<ref>فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج ۴، ص ۵۷؛ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات، ص ۷۴۸ و... </ref> به معنای [[القاء]] شیء در [[روح]] و [[قلب]] [[انسان]]<ref>ر.ک. عظیمی، محمدصادق، سیر تطور گستره علم امام در کلام اسلامی، ص ۱۷۶؛ فرخ زاد، ملک محمد، محمودی، پگاه، تبیینی از چیستی فرا آگاهی در فرآیند وحی، فصلنامه پژوهشهای اعتقادی کلامی، ش ۱۸، ص ۱۴۴</ref> و "[[وحی]]"<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات، ص ۵۱۵</ref> به معنای اشارۀ سریع است.<ref>ر.ک. تورانی، اعلا و خطیبی، زهرا؛ علم امام در آینه حکمت متعالیه، ص ۶۰؛ برنجکار، رضا، شاکر، محمد تقی، حقیقت تحدیث و رابطه آن با نبوت، فصلنامه آینه معرفت، ش ۳۷، ص ۱۵۳؛ هاشمی، سیدعلی، ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی، ص ۲۵۴؛ نادم، محمد حسن، افتخاری، سیدابراهیم، منابع علم امام از نگاه متکلمان قم و بغداد، ص ۵۹ و ۶۹</ref> هنگامی که [[نفس]] از [[پلیدی]] طبیعت و زنگار [[گناهان]] منزه شود، روی خود را به طرف [[پروردگار]] کرده، کار خود را به او وا میگذارد، [[خداوند متعال]] به او عنایت کرده و از جانب خود تمامی [[علوم]] را به [[لوح]] [[نفس]] او [[وحی]] یا [[الهام]] میکند<ref>صدرالمتالهین، کتاب؟؟؟، ص ۲۳۷ و ۲۳۸</ref>.<ref>ر.ک. تورانی، اعلا و خطیبی، زهرا؛ علم امام در آینه حکمت متعالیه، ص ۶۰</ref> | *یکی از [[منابع علم]] [[غیب]] [[پیامبران]] و [[معصومین]]{{ع}} "[[الهام]]" و "[[وحی]]" است که از این طریق با [[عالم غیب]] ارتباط برقرار میکنند<ref>صدرالمتالهین، کتاب؟؟؟، ص ۴۷۷ و ۴۷۸</ref>.<ref>ر.ک. مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن، ج ۷، ص ۳۰۴؛ تورانی، اعلا و خطیبی، زهرا؛ علم امام در آینه حکمت متعالیه، ص ۶۰؛ برنجکار، رضا، شاکر، محمد تقی، حقیقت تحدیث و رابطه آن با نبوت، فصلنامه آینه معرفت، ش ۳۷، ص ۱۵۳؛ اوجاقی، ناصرالدین، علم امام از دیدگاه کلام امامیه، ص ۶۴ ـ ۶۸؛ هاشمی، سیدعلی، ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی، ص ۲۵۴؛ خوش باور، داوود، علم غیب از دیدگاه فریقین، ص ۱۴۹ ـ ۱۵۲</ref> "[[الهام]]" در لغت<ref>فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج ۴، ص ۵۷؛ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات، ص ۷۴۸ و... </ref> به معنای [[القاء]] شیء در [[روح]] و [[قلب]] [[انسان]]<ref>ر.ک. عظیمی، محمدصادق، سیر تطور گستره علم امام در کلام اسلامی، ص ۱۷۶؛ فرخ زاد، ملک محمد، محمودی، پگاه، تبیینی از چیستی فرا آگاهی در فرآیند وحی، فصلنامه پژوهشهای اعتقادی کلامی، ش ۱۸، ص ۱۴۴</ref> و "[[وحی]]"<ref>راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات، ص ۵۱۵</ref> به معنای اشارۀ سریع است.<ref>ر.ک. تورانی، اعلا و خطیبی، زهرا؛ علم امام در آینه حکمت متعالیه، ص ۶۰؛ برنجکار، رضا، شاکر، محمد تقی، حقیقت تحدیث و رابطه آن با نبوت، فصلنامه آینه معرفت، ش ۳۷، ص ۱۵۳؛ هاشمی، سیدعلی، ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی، ص ۲۵۴؛ نادم، محمد حسن، افتخاری، سیدابراهیم، منابع علم امام از نگاه متکلمان قم و بغداد، ص ۵۹ و ۶۹</ref> هنگامی که [[نفس]] از [[پلیدی]] طبیعت و زنگار [[گناهان]] منزه شود، روی خود را به طرف [[پروردگار]] کرده، کار خود را به او وا میگذارد، [[خداوند متعال]] به او عنایت کرده و از جانب خود تمامی [[علوم]] را به [[لوح]] [[نفس]] او [[وحی]] یا [[الهام]] میکند<ref>صدرالمتالهین، کتاب؟؟؟، ص ۲۳۷ و ۲۳۸</ref>.<ref>ر.ک. تورانی، اعلا و خطیبی، زهرا؛ علم امام در آینه حکمت متعالیه، ص ۶۰</ref> | ||
*در توضیح [[وحی]] گفته شده است [[وحی تشریعی]] مخصوص [[پیامبران]] است اما وحیهای دیگر مربوط به [[علم غیب]]، وقایع گذشته، آینده، [[بهشت]]، [[جهنم]] و... هم برای انبیاست و هم برای [[امامان]]{{ع}}.<ref>ر.ک. جوادی آملی، عبدالله، تفسیر سورۀ قصص، صفحه؟؟؟؛ نادم، محمد حسن، علم غیب از نگاه عقل و وحی، ص ۳۳۰؛ هاشمی، سیدعلی، ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی، ص ۲۵۴؛ امام خان، عسکری، منشأ و قلمرو علم امام، فصل پنجم، صفحه؟؟؟؛ هاشمی گلپایگانی، زهره، خواب و رؤیای صادقه از دیدگاه قرآن و حدیث، ص ۱۲۶ ـ ۱۳۰ | *در توضیح [[وحی]] گفته شده است [[وحی تشریعی]] مخصوص [[پیامبران]] است اما وحیهای دیگر مربوط به [[علم غیب]]، وقایع گذشته، آینده، [[بهشت]]، [[جهنم]] و... هم برای انبیاست و هم برای [[امامان]]{{ع}}.<ref>ر.ک. جوادی آملی، عبدالله، تفسیر سورۀ قصص، صفحه؟؟؟؛ نادم، محمد حسن، علم غیب از نگاه عقل و وحی، ص ۳۳۰؛ هاشمی، سیدعلی، ماهیت علم امام بررسی تاریخی و کلامی، ص ۲۵۴؛ امام خان، عسکری، منشأ و قلمرو علم امام، فصل پنجم، صفحه؟؟؟؛ هاشمی گلپایگانی، زهره، خواب و رؤیای صادقه از دیدگاه قرآن و حدیث، ص ۱۲۶ ـ ۱۳۰</ref> | ||
==تفاوت [[الهام]] با [[وحی]]== | ==تفاوت [[الهام]] با [[وحی]]== | ||