نجف: تفاوت میان نسخه‌ها

۲ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۸ ژوئن ۲۰۱۹
جز
جایگزینی متن - '<ref>مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص' به '<ref>تونه‌ای، مجتبی، [[موعودنامه (کتا...
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - '<ref>مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص' به '<ref>تونه‌ای، مجتبی، [[موعودنامه (کتا...)
خط ۲۰: خط ۲۰:
*با گذشت زمان، نجف، به شهری آباد تبدیل می‌شود که عاشقان [[حق]] و شیفتگان [[اهل بیت]]{{عم}} به آنجا روی می‌آورند. عالم بزرگ شیعی، شیخ طوسی در قرن پنجم، حوزه علمیه نجف، این کوثر پربرکت را تأسیس می‌کند و نجف، چشمه‌ای جوشان و زمزمی پرخیر می‌گردد که مکتب مولا [[امام علی|علی]]{{ع}} را احیا می کند. با آنکه نجف، آب و هوای مساعدی ندارد و برای زندگی مساعد نیست، ولی جاذبه نجف، از آب حیات و هوای معنویت آن است، نه آب و هوای طبیعی اش. همچنان که قم هم، این شهر کویری و شورآباد کم آب و سوزان و تشنه، خود، کوثر [[ولایت]] است که تشنگان معنویت و عرفان را از هر سو به طرف خود می‌کشد و بانوی بزرگوار، حضرت معصومه{{س}} است که قم را آباد کرده است. آری ... نجف مهد علم و کانون معارف [[اهل بیت]]{{عم}} گشت و خاستگاه خورشید دین، از حوزه هزار ساله‌ای که شیخ طوسی سنگ بنایش را نهاد. هزاران عالم شیعی در این حوزه پرورش یافتند و افقها را روشن ساختند. قبر بسیاری از علمای اسلام هم در همین نجف است، فرزانگانی همچون: شیخ طوسی، علامه حلّی، مقدّس اردبیلی، بحر العلوم، نراقی، صاحب جواهر، شیخ مرتضی انصاری، میرزای شیرازی، محقق ثانی، میرداماد، استرآبادی، شیخ جعفر شوشتری، محمد کاظم خراسانی، محمد کاظم یزدی، میرزا حسین نوری<ref>منتخب التواریخ، ص۱۷۳.</ref> ، علّامه امینی، آیۀ الله حکیم، حاج آقا مصطفی خمینی و ده‌ها چهره برجسته و معروف دیگر ...<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص:۱۷۹-۱۸۴</ref>.
*با گذشت زمان، نجف، به شهری آباد تبدیل می‌شود که عاشقان [[حق]] و شیفتگان [[اهل بیت]]{{عم}} به آنجا روی می‌آورند. عالم بزرگ شیعی، شیخ طوسی در قرن پنجم، حوزه علمیه نجف، این کوثر پربرکت را تأسیس می‌کند و نجف، چشمه‌ای جوشان و زمزمی پرخیر می‌گردد که مکتب مولا [[امام علی|علی]]{{ع}} را احیا می کند. با آنکه نجف، آب و هوای مساعدی ندارد و برای زندگی مساعد نیست، ولی جاذبه نجف، از آب حیات و هوای معنویت آن است، نه آب و هوای طبیعی اش. همچنان که قم هم، این شهر کویری و شورآباد کم آب و سوزان و تشنه، خود، کوثر [[ولایت]] است که تشنگان معنویت و عرفان را از هر سو به طرف خود می‌کشد و بانوی بزرگوار، حضرت معصومه{{س}} است که قم را آباد کرده است. آری ... نجف مهد علم و کانون معارف [[اهل بیت]]{{عم}} گشت و خاستگاه خورشید دین، از حوزه هزار ساله‌ای که شیخ طوسی سنگ بنایش را نهاد. هزاران عالم شیعی در این حوزه پرورش یافتند و افقها را روشن ساختند. قبر بسیاری از علمای اسلام هم در همین نجف است، فرزانگانی همچون: شیخ طوسی، علامه حلّی، مقدّس اردبیلی، بحر العلوم، نراقی، صاحب جواهر، شیخ مرتضی انصاری، میرزای شیرازی، محقق ثانی، میرداماد، استرآبادی، شیخ جعفر شوشتری، محمد کاظم خراسانی، محمد کاظم یزدی، میرزا حسین نوری<ref>منتخب التواریخ، ص۱۷۳.</ref> ، علّامه امینی، آیۀ الله حکیم، حاج آقا مصطفی خمینی و ده‌ها چهره برجسته و معروف دیگر ...<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص:۱۷۹-۱۸۴</ref>.
==نجف در موعودنامه==
==نجف در موعودنامه==
*شهر مقدس عراق که مرقد [[امیر المؤمنین]] {{ع}} در آن‌جا است. دانشمندان از نجف به ظهر کوفه (پشت کوفه) تعبیر کرده‌اند<ref>چشم‌اندازی به حکومت مهدی {{ع}}، نجم الدین طبسی، ص ۱۸۳.</ref>. در [[روایات]] بسیاری نیز تعبیر به "ظهر کوفه" شده است که از جمله آن‌ها این است که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "هنگامی که [[حضرت قائم]] {{ع}} قیام کند، در ظهر [[کوفه]]، مسجدی خواهد ساخت که هزار در خواهد داشت"<ref>غیبة طوسی، ص ۲۹۵؛ ارشاد مفید، ص ۳۶۲؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۳۰.</ref>. در روایتی دیگر آمده است که: حضرت وقتی ظهور می‌کند، سنگ موسی را همراه خود دارد. آن را در نجف نصب می‌کند و از آن‌جا دو نهر از آب و شیر جاری می‌گردد<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۷۲۹.</ref>.
*شهر مقدس عراق که مرقد [[امیر المؤمنین]] {{ع}} در آن‌جا است. دانشمندان از نجف به ظهر کوفه (پشت کوفه) تعبیر کرده‌اند<ref>چشم‌اندازی به حکومت مهدی {{ع}}، نجم الدین طبسی، ص ۱۸۳.</ref>. در [[روایات]] بسیاری نیز تعبیر به "ظهر کوفه" شده است که از جمله آن‌ها این است که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "هنگامی که [[حضرت قائم]] {{ع}} قیام کند، در ظهر [[کوفه]]، مسجدی خواهد ساخت که هزار در خواهد داشت"<ref>غیبة طوسی، ص ۲۹۵؛ ارشاد مفید، ص ۳۶۲؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۳۰.</ref>. در روایتی دیگر آمده است که: حضرت وقتی ظهور می‌کند، سنگ موسی را همراه خود دارد. آن را در نجف نصب می‌کند و از آن‌جا دو نهر از آب و شیر جاری می‌گردد<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۷۲۹.</ref>.
== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
{{پرسش‌های وابسته}}
{{پرسش‌های وابسته}}
۲۲۴٬۸۹۸

ویرایش