حکمت فرهنگی امامت: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{خرد}} {{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; fo...» ایجاد کرد)
 
جز (جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص')
خط ۹: خط ۹:
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">


'''حکمت فرهنگی [[امامت]]''': حکمت فرهنگی [[امامت]] و رهبری، به سه شاخه تقسیم می‌گردد: یک. راهنمایی به ارزش‌های دینی که شامل رهبریِ علمی، اخلاقی و عملی است؛ دو. [[مرجعیت]] در حلّ اختلافات در آرای اعتقادی و قضایی؛ سه. پیشگیری از تحریف دین. بی‌تردید، پس از [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]]{{صل}}، تنها کسی می‌تواند کامل‌ترین مراتب رهبری فرهنگیِ جامعه را در تمام ابعاد به عهده بگیرد که [[عصمت]] او از خطا، به وسیله خداوند متعال، تضمین شده باشد و در فرض عدم دسترس جامعه [[اسلام|اسلامی]] به [[امام]] [[معصوم]]، فقیهان و دین شناسانِ واجد شرایط رهبری، شایسته‌ترین افراد برای رهبری هستند.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث (کتاب)|دانشنامه قرآن و حدیث]]، ص:۳۰۵.</ref>
'''حکمت فرهنگی [[امامت]]''': حکمت فرهنگی [[امامت]] و رهبری، به سه شاخه تقسیم می‌گردد: یک. راهنمایی به ارزش‌های دینی که شامل رهبریِ علمی، اخلاقی و عملی است؛ دو. [[مرجعیت]] در حلّ اختلافات در آرای اعتقادی و قضایی؛ سه. پیشگیری از تحریف دین. بی‌تردید، پس از [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]]{{صل}}، تنها کسی می‌تواند کامل‌ترین مراتب رهبری فرهنگیِ جامعه را در تمام ابعاد به عهده بگیرد که [[عصمت]] او از خطا، به وسیله خداوند متعال، تضمین شده باشد و در فرض عدم دسترس جامعه [[اسلام|اسلامی]] به [[امام]] [[معصوم]]، فقیهان و دین شناسانِ واجد شرایط رهبری، شایسته‌ترین افراد برای رهبری هستند.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[دانشنامه قرآن و حدیث (کتاب)|دانشنامه قرآن و حدیث]]، ص۳۰۵.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==

نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۷:۱۹

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل حکمت فرهنگی امامت (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

حکمت فرهنگی امامت: حکمت فرهنگی امامت و رهبری، به سه شاخه تقسیم می‌گردد: یک. راهنمایی به ارزش‌های دینی که شامل رهبریِ علمی، اخلاقی و عملی است؛ دو. مرجعیت در حلّ اختلافات در آرای اعتقادی و قضایی؛ سه. پیشگیری از تحریف دین. بی‌تردید، پس از پیامبر خدا(ص)، تنها کسی می‌تواند کامل‌ترین مراتب رهبری فرهنگیِ جامعه را در تمام ابعاد به عهده بگیرد که عصمت او از خطا، به وسیله خداوند متعال، تضمین شده باشد و در فرض عدم دسترس جامعه اسلامی به امام معصوم، فقیهان و دین شناسانِ واجد شرایط رهبری، شایسته‌ترین افراد برای رهبری هستند.[۱]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید: