حسن خلق: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - '|دانشنامه نهج البلاغه]]؛' به '|دانشنامه نهج البلاغه]]،')
خط ۱۹: خط ۱۹:
*حُسن خلق و [[اخلاق نیکو]] دارای آثار وضعی در زندگی [[آدمی]] است. [[امام علی]]{{ع}} در سخنان خود به برخی از آن‌ها اشاره داشته است. حسن خلق در کنار سه [[فضیلت]] [[راست‌گویی]]، [[امانت‌داری]] و [[پرهیز از حرام]]، خیر [[دنیا]] و [[آخرت]] را در پیش دارد<ref>غررالحکم، ۱</ref>، با وجود حسن خلق چیزی بر [[آدمی]] دشوار نخواهد ماند<ref>غررالحکم، ۱</ref>، زیرا [[آدمی]] که مورد توجه و [[دوستی]] همگان قرار دارد، امداد دیگران را نیز درمی‌یابد. [[اخلاق نیکو]] [[دوستی]] [[انسان‌ها]] را برمی‌انگیزد و روزی [[انسان]] را فزونی می‌بخشد<ref>غررالحکم، ۱.</ref>؛ حُسن خلق به همراه [[فضیلت]] [[حسن]] [[نیت]] موجب فرود آمدن [[رحمت]] [[خداوند]] در [[دنیا]] و [[آخرت]] می‌شود؛ حسن خلق از رفتارهای [[خردمندان]] است، زیرا دام [[محبت]] و [[دوستی]] است؛ [[اخلاق نیکو]] ثمره [[ادب]] و یکی از روشن‌ترین نشانه‌های [[دین‌داری]] است؛ خوش‌اخلاقی موجب بهبود [[وضعیت زندگی]] فرد می‌شود. [[امام علی]]{{ع}} می‌فرماید: [[قناعت]]، گونه‌ای [[پادشاهی]] و حسن خلق، گونه‌ای [[نعمت]] است<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۲۰</ref>. هم‌چنین در حکمتی دیگر می‌فرماید: هیچ [[هم‌نشینی]] چون [[اخلاق نیکو]] نیست<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱۰۹</ref>.
*حُسن خلق و [[اخلاق نیکو]] دارای آثار وضعی در زندگی [[آدمی]] است. [[امام علی]]{{ع}} در سخنان خود به برخی از آن‌ها اشاره داشته است. حسن خلق در کنار سه [[فضیلت]] [[راست‌گویی]]، [[امانت‌داری]] و [[پرهیز از حرام]]، خیر [[دنیا]] و [[آخرت]] را در پیش دارد<ref>غررالحکم، ۱</ref>، با وجود حسن خلق چیزی بر [[آدمی]] دشوار نخواهد ماند<ref>غررالحکم، ۱</ref>، زیرا [[آدمی]] که مورد توجه و [[دوستی]] همگان قرار دارد، امداد دیگران را نیز درمی‌یابد. [[اخلاق نیکو]] [[دوستی]] [[انسان‌ها]] را برمی‌انگیزد و روزی [[انسان]] را فزونی می‌بخشد<ref>غررالحکم، ۱.</ref>؛ حُسن خلق به همراه [[فضیلت]] [[حسن]] [[نیت]] موجب فرود آمدن [[رحمت]] [[خداوند]] در [[دنیا]] و [[آخرت]] می‌شود؛ حسن خلق از رفتارهای [[خردمندان]] است، زیرا دام [[محبت]] و [[دوستی]] است؛ [[اخلاق نیکو]] ثمره [[ادب]] و یکی از روشن‌ترین نشانه‌های [[دین‌داری]] است؛ خوش‌اخلاقی موجب بهبود [[وضعیت زندگی]] فرد می‌شود. [[امام علی]]{{ع}} می‌فرماید: [[قناعت]]، گونه‌ای [[پادشاهی]] و حسن خلق، گونه‌ای [[نعمت]] است<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۲۰</ref>. هم‌چنین در حکمتی دیگر می‌فرماید: هیچ [[هم‌نشینی]] چون [[اخلاق نیکو]] نیست<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱۰۹</ref>.
*[[امام علی]]{{ع}} در تمثیلی زیبا [[انسان]] خوش‌خلق را به درختی سازگار با محیط [[تشبیه]] کرده‌اند که در برابر تندبادها و حوادث، نرمش و سازگاری دارد و لاجرم درختی تنومند خواهد شد. کسی که نرم باشد چوب درخت او، ستبر باشد شاخه‌های او؛ یعنی هر که حسن خلق و خویی [[سیرت]] پیشه کند و با [[مردمان]] طریق [[مسامحه]] پیش گیرد، همه کس با او الفت و [[محبت]] دارند و [[ملایمت]] و [[ملاطفت]] کنند و به واسطه حسن خلق و [[مسامحه]]، [[مال]] و [[جاه]] او زیاده شود و [[قوّت]] گیرد<ref>تنبیه الغافلین، ذیل حکمت ۲۰۲</ref>.
*[[امام علی]]{{ع}} در تمثیلی زیبا [[انسان]] خوش‌خلق را به درختی سازگار با محیط [[تشبیه]] کرده‌اند که در برابر تندبادها و حوادث، نرمش و سازگاری دارد و لاجرم درختی تنومند خواهد شد. کسی که نرم باشد چوب درخت او، ستبر باشد شاخه‌های او؛ یعنی هر که حسن خلق و خویی [[سیرت]] پیشه کند و با [[مردمان]] طریق [[مسامحه]] پیش گیرد، همه کس با او الفت و [[محبت]] دارند و [[ملایمت]] و [[ملاطفت]] کنند و به واسطه حسن خلق و [[مسامحه]]، [[مال]] و [[جاه]] او زیاده شود و [[قوّت]] گیرد<ref>تنبیه الغافلین، ذیل حکمت ۲۰۲</ref>.
*[[اخلاق نیکو]] دارای آثار اخروی برای [[آدمی]] است؛ آثاری چون: نیل به درجات عالی در عین حال که فرد ممکن است در [[عبادت]] چندان کوشا نباشد؛ موجب تخفیف در [[حسابرسی]] می‌شود؛ [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: "[[اخلاق نیکو]] لغزش‌ها را ذوب می‌کند همان‌گونه که [[آفتاب]]، یخ را." از [[پیامبر اکرم]] نیز [[روایت]] است که مهم‌ترین عامل وصول به [[بهشت]]، [[تقوا]] و [[اخلاق]] نیکوست<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]؛ ج۱، ص 288- 290.</ref>.
*[[اخلاق نیکو]] دارای آثار اخروی برای [[آدمی]] است؛ آثاری چون: نیل به درجات عالی در عین حال که فرد ممکن است در [[عبادت]] چندان کوشا نباشد؛ موجب تخفیف در [[حسابرسی]] می‌شود؛ [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: "[[اخلاق نیکو]] لغزش‌ها را ذوب می‌کند همان‌گونه که [[آفتاب]]، یخ را." از [[پیامبر اکرم]] نیز [[روایت]] است که مهم‌ترین عامل وصول به [[بهشت]]، [[تقوا]] و [[اخلاق]] نیکوست<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 288- 290.</ref>.


== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==

نسخهٔ ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۴:۰۷

مدخل‌های وابسته به این بحث:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل حسن خلق (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

در فرهنگ دینی، حسن خلق به این معنا نیست که انسان در برابر منکرات ساکت بماند و فضیلت امر به معروف و نهی از منکر را فراموش کند.

آثار حسن خلق در زندگی

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. غررالحکم ۱
  2. ﴿ وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ ؛ سوره قلم، آیه ۴
  3. ﴿فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ ؛ سوره آل عمران، آیه ۱۵۹.
  4. ﴿مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاء بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا ؛ سوره فتح، آیه۲۹
  5. غررالحکم، ۱
  6. غررالحکم، ۱
  7. غررالحکم، ۱.
  8. نهج البلاغه، حکمت ۲۲۰
  9. نهج البلاغه، حکمت ۱۰۹
  10. تنبیه الغافلین، ذیل حکمت ۲۰۲
  11. دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 288- 290.