پرش به محتوا

قائم آل محمد (لقب): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص'
جز (جایگزینی متن - '<ref>مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص' به '<ref>تونه‌ای، مجتبی، [[موعودنامه (کتا...)
جز (جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص')
خط ۶: خط ۶:
* بنابراین مهم‏ترین سبب اتصاف به این [[لقب]]، آن است که آن بزرگوار، در برابر اوضاع [[سیاسی]] و [[انحرافات]] دینی و اجتماعی، بزرگ‏ترین [[قیام]] [[تاریخ]] را [[رهبری]] خواهد کرد<ref>  شیخ مفید، الارشاد، ص ۷۰۴، ح ۲</ref>. البته می‌‏توان تمام [[امامان]]{{عم}} را [[قائم]] به [[حق]] دانست؛ اما ویژگی‌‏های [[قیام]] [[امام مهدی]]{{ع}}، آن حضرت را از دیگر [[امامان]] ممتاز ساخته است. درباره سبب نامیده شدن حضرت به "[[قائم]]"، می‌‏توان به [[روایات]] زیر اشاره کرد: "
* بنابراین مهم‏ترین سبب اتصاف به این [[لقب]]، آن است که آن بزرگوار، در برابر اوضاع [[سیاسی]] و [[انحرافات]] دینی و اجتماعی، بزرگ‏ترین [[قیام]] [[تاریخ]] را [[رهبری]] خواهد کرد<ref>  شیخ مفید، الارشاد، ص ۷۰۴، ح ۲</ref>. البته می‌‏توان تمام [[امامان]]{{عم}} را [[قائم]] به [[حق]] دانست؛ اما ویژگی‌‏های [[قیام]] [[امام مهدی]]{{ع}}، آن حضرت را از دیگر [[امامان]] ممتاز ساخته است. درباره سبب نامیده شدن حضرت به "[[قائم]]"، می‌‏توان به [[روایات]] زیر اشاره کرد: "
* [[ابو حمزه ثمالی]] می‌‏گوید: از [[امام باقر]]{{ع}} پرسیدم: ای [[فرزند]] [[رسول خدا]]! آیا همه شما [[قائم]] و به پا دارنده [[حق]] نیستید؟ فرمود: بلی. عرض کردم: چرا [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ را [[قائم]] نامیده‌‏اند؟ فرمود: هنگامی که جدّ من، [[امام حسین|حضرت سید الشهداء حسین بن علی]]{{ع}} [[شهید]] شد، [[فرشتگان]] به درگاه [[خداوند]] سبحانه و تعالی ضجه و ناله نموده، نزد او شکایت کردند ... پس [[خداوند]] عز و جل [[امامان]] از [[فرزندان]] [[امام حسین|حسین]]{{ع}} را به آنان نشان داد و [[فرشتگان]] از دیدن آنان خوشحال شدند. در آن هنگام، دیدند که یکی از ایشان [[ایستاده]] است و [[نماز]] می‏‌خواند. پس [[خداوند]] سبحانه و تعالی فرمود: به وسیله این [[قائم]] بمعنای ایستاده‏ از آنان قاتلان [[امام حسین|حسین]]‏ [[انتقام]] خواهم گرفت<ref>  طبری، دلائل الامامة، ص ۲۳۹</ref>.  
* [[ابو حمزه ثمالی]] می‌‏گوید: از [[امام باقر]]{{ع}} پرسیدم: ای [[فرزند]] [[رسول خدا]]! آیا همه شما [[قائم]] و به پا دارنده [[حق]] نیستید؟ فرمود: بلی. عرض کردم: چرا [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ را [[قائم]] نامیده‌‏اند؟ فرمود: هنگامی که جدّ من، [[امام حسین|حضرت سید الشهداء حسین بن علی]]{{ع}} [[شهید]] شد، [[فرشتگان]] به درگاه [[خداوند]] سبحانه و تعالی ضجه و ناله نموده، نزد او شکایت کردند ... پس [[خداوند]] عز و جل [[امامان]] از [[فرزندان]] [[امام حسین|حسین]]{{ع}} را به آنان نشان داد و [[فرشتگان]] از دیدن آنان خوشحال شدند. در آن هنگام، دیدند که یکی از ایشان [[ایستاده]] است و [[نماز]] می‏‌خواند. پس [[خداوند]] سبحانه و تعالی فرمود: به وسیله این [[قائم]] بمعنای ایستاده‏ از آنان قاتلان [[امام حسین|حسین]]‏ [[انتقام]] خواهم گرفت<ref>  طبری، دلائل الامامة، ص ۲۳۹</ref>.  
*از [[امام جواد]]{{ع}} پرسیدند: چرا او را [[قائم]] می‌‏نامند؟ فرمود: چون پس از آن [[قیام]] می‏‌کند که از یادها رفته است و بیشتر معتقدان به امامتش برگشته‌‏اند<ref>{{عربی|" لِأَنَّهُ‏ يَقُومُ‏ بَعْدَ مَوْتِ‏ ذِكْرِهِ‏ وَ ارْتِدَادِ أَكْثَرِ الْقَائِلِينَ‏ بِإِمَامَتِهِ‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۷۸، ح ۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۳۴۳ - ۳۴۴.</ref>.
*از [[امام جواد]]{{ع}} پرسیدند: چرا او را [[قائم]] می‌‏نامند؟ فرمود: چون پس از آن [[قیام]] می‏‌کند که از یادها رفته است و بیشتر معتقدان به امامتش برگشته‌‏اند<ref>{{عربی|" لِأَنَّهُ‏ يَقُومُ‏ بَعْدَ مَوْتِ‏ ذِكْرِهِ‏ وَ ارْتِدَادِ أَكْثَرِ الْقَائِلِينَ‏ بِإِمَامَتِهِ‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۷۸، ح ۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۳۴۳ - ۳۴۴.</ref>.
==قائم در موعودنامه==
==قائم در موعودنامه==
*از [[القاب]] [[خاصه]] و مشهوره آن حضرت است و در "[[ذخیره]]" آمده که اسم آن حضرت است در [[زبور]] سیزدهم و در کتاب "برلیوموا". به‌معنای برپاشونده در [[فرمان]] حق‌تعالی است، زیرا آن حضرت پیوسته در شب و روز، مهیای [[فرمان]] الهی است که به محض اشاره [[ظهور]] نماید. [[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "او را [[قائم]] نامیدند، برای آن‌که [[قیام]] به [[حق]] خواهد کرد"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>.  
*از [[القاب]] [[خاصه]] و مشهوره آن حضرت است و در "[[ذخیره]]" آمده که اسم آن حضرت است در [[زبور]] سیزدهم و در کتاب "برلیوموا". به‌معنای برپاشونده در [[فرمان]] حق‌تعالی است، زیرا آن حضرت پیوسته در شب و روز، مهیای [[فرمان]] الهی است که به محض اشاره [[ظهور]] نماید. [[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "او را [[قائم]] نامیدند، برای آن‌که [[قیام]] به [[حق]] خواهد کرد"<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>.  
۲۲۴٬۸۹۸

ویرایش