پنج سالگی امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} در سال ٢٥٥ به دنیا آمد و پدر بزرگوارش در سال ٢٦٠ به شهادت رسید و حضرت پس از شهادت پدر، در پنج سالگی به [[امامت]] رسید. [[پیامبر]] و [[امام]] از حیث آفرینش ممتازند و به واسطه همین استعداد و امتیاز ذاتی است که خداوند متعال آنان را به مقام شامخ [[نبوت]] و [[امامت]] انتخاب می‌کند. این امتیاز از همان اوان کودکی در وجود آن بزرگواران موجود است، لکن اگر صلاح باشد و شرایط‍‌ موجود شود و مانعی هم در کار نباشد آن افراد برجسته، رسما به مقام و منصب نبوت و امامت معرفی می‌شوند و مأمور حفظ‍‌ و تحمّل احکام می‌گردند. این انتخاب چنان‌که گاهی پس از بلوغ یا در زمان بلوغ و بزرگی انجام می‌گیرد، ممکن است در ایام کودکی تحقق پذیرد. چنان‌که [[عیسی مسیح]] {{ع}} در گهواره با مردم سخن گفت و رسما اعلان کرد که من [[پیامبر خدا]] و صاحب کتاب و مقام نبوّتم. {{متن قرآن|قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا * وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا}}<ref>سوره مریم، ۳۱.</ref> از این آیه به خوبی استفاده می‌شود که [[حضرت عیسی]] {{ع}} در همان ایام کودکی، پیغمبر و صاحب کتاب بوده است. همچنین [[حضرت یحیی]] {{ع}} در دوران کودکی به مقام نبوّت رسیده، چنان‌که در آیه شریفه آمده که: {{متن قرآن|يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا}}<ref>سوره مریم، ۱۲.</ref>. بنابراین، وقتی [[حضرت عیسی]] و یحیی {{عم}} می‌توانند در کودکی به مقام [[نبوت]] برسند، چه مانعی دارد که [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} نیز در سنین کودکی به مقام [[امامت]] برسد. جالب این‌جاست که [[ائمه]] قبلی {{عم}} خبر داده بودند که سن [[امام زمان]] کمتر از سایر [[ائمه]] است، چنان‌که [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: "حضرت صاحب الامر سن مبارکش از تمام ما کمتر و گمنام‌تر است"<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۸.</ref>. اتفاقا [[امام جواد]] {{ع}} در هنگام شهادت [[امام رضا]] {{ع}} هفت یا نه ساله بوده و به دلیل همین کمی سن، بعضی‌ها در امامتش تردید کردند. به منظور حل این مشکل و رفع تردید، گروهی از بزرگان [[شیعه]] به محضر [[امام جواد]] {{ع}} رسیدند و صدها معضل و مسائل مشکل را از وی پرسیدند و جواب کافی دریافت کردند و کراماتی را نیز مشاهده کردند که شک و شبهه آنان برطرف شد. [[امام هادی]] {{ع}} نیز شش سال و پنج ماه از سنّ‌ شریفش گذشته بود که پدرش به شهادت رسید و امامت به وی منتقل شد. پس مسأله کمی سن و رسیدن به مقام امامت در سن کودکی، اختصاص به [[امام عصر]] {{ع}} ندارد. درعین‌حال، در میان اطفال عادی نیز افراد نادری دیده می‌شوند که از حیث استعداد و حافظه، نابغه عصر خویش بوده‌اند مانند: "[[بو علی سینا]]"، "[[فاضل هندی]]"، "[[سید محمد حسین طباطبایی]]" (حافظ‍‌ قرآن) و "توماس یونگ"<ref>سیمای آفتاب، ص ۹۷.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۱۹۸.</ref>.