خسف در بیداء: تفاوت میان نسخهها
←خسف بیداء در موعودنامه
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
==خسف [[بیداء]] در موعودنامه== | ==خسف [[بیداء]] در موعودنامه== | ||
*"[[خسف]]" بهمعنای فرورفتن و [[پنهان]] شدن است<ref>لسان العرب، ج ۹، ص ۶۷.</ref>. و "[[بیداء]]" نام سرزمینی است میان [[مکه]] و [[مدینه]]. ظاهرا منظور از "[[خسف بیداء]]" آن است که [[سفیانی]]، با لشکری عظیم به قصد [[جنگ]] با [[مهدی]] {{ع}} عازم [[مکه]] میشود، در میان [[مکه]] و [[مدینه]] و در محلی که به سرزمین "[[بیداء]]" معروف است، بهگونه [[معجزه]] به امر [[خداوند]] در [[دل]] [[زمین]] فرو میروند<ref>غیبة نعمانی، ص ۲۵۲.</ref>. این حادثه از [[نشانههای حتمی ظهور]] بیان شده است. [[حضرت علی]] {{ع}} میفرمایند: "مردی از [[خاندان]] من، در سرزمین [[حرم]] [[قیام]] میکند، چون خبر [[ظهور]] وی به [[سفیانی]] میرسد، وی سپاهی از [[لشکریان]] خود را برای [[جنگ]]، به سوی او میفرستد، ولی [[سپاه مهدی]] آنان را شکست میدهد، انگاه خود [[سفیانی]] با [[لشکریان]] همراه، به [[جنگ]] وی میروند و چون از [[سرزمین بیداء]] میگذرند، در [[زمین]] فرومیروند و جز یک نفر، که خبر آنان را میآورد، همگی هلاک میشوند"<ref>تاریخ غیبت کبری، ص ۵۲۱.</ref>. گرچه حادثه "[[خسف]]" در منطقه "[[بیداء]]" و در مورد [[لشکر سفیانی]] واقع میشود، ولی در برخی [[روایات]]، غیر از [[خسف در بیداء]]، از [[خسف در مشرق]] و [[خسف در مغرب]] نیز یاد شده است<ref>وافی، ج ۲، ص ۴۴۳؛ منتخب الاثر، ص ۴۴۲.</ref>، و این نشان آن است که در سایر نقاط [[زمین]] نیز چنین حوادثی رخ میدهد و به امر [[خداوند]]، [[دشمنان]] [[مهدی]] {{ع}} بدینوسیله نابود میگردند<ref>برترینهای فرهنگ مهدویت در مطبوعات، ص ۲۲۴.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۹۸.</ref>. | *"[[خسف]]" بهمعنای فرورفتن و [[پنهان]] شدن است<ref>لسان العرب، ج ۹، ص ۶۷.</ref>. و "[[بیداء]]" نام سرزمینی است میان [[مکه]] و [[مدینه]]. ظاهرا منظور از "[[خسف بیداء]]" آن است که [[سفیانی]]، با لشکری عظیم به قصد [[جنگ]] با [[مهدی]] {{ع}} عازم [[مکه]] میشود، در میان [[مکه]] و [[مدینه]] و در محلی که به سرزمین "[[بیداء]]" معروف است، بهگونه [[معجزه]] به امر [[خداوند]] در [[دل]] [[زمین]] فرو میروند<ref>غیبة نعمانی، ص ۲۵۲.</ref>. این حادثه از [[نشانههای حتمی ظهور]] بیان شده است. [[حضرت علی]] {{ع}} میفرمایند: "مردی از [[خاندان]] من، در سرزمین [[حرم]] [[قیام]] میکند، چون خبر [[ظهور]] وی به [[سفیانی]] میرسد، وی سپاهی از [[لشکریان]] خود را برای [[جنگ]]، به سوی او میفرستد، ولی [[سپاه مهدی]] آنان را شکست میدهد، انگاه خود [[سفیانی]] با [[لشکریان]] همراه، به [[جنگ]] وی میروند و چون از [[سرزمین بیداء]] میگذرند، در [[زمین]] فرومیروند و جز یک نفر، که خبر آنان را میآورد، همگی هلاک میشوند"<ref>تاریخ غیبت کبری، ص ۵۲۱.</ref>. گرچه حادثه "[[خسف]]" در منطقه "[[بیداء]]" و در مورد [[لشکر سفیانی]] واقع میشود، ولی در برخی [[روایات]]، غیر از [[خسف در بیداء]]، از [[خسف در مشرق]] و [[خسف در مغرب]] نیز یاد شده است<ref>وافی، ج ۲، ص ۴۴۳؛ منتخب الاثر، ص ۴۴۲.</ref>، و این نشان آن است که در سایر نقاط [[زمین]] نیز چنین حوادثی رخ میدهد و به امر [[خداوند]]، [[دشمنان]] [[مهدی]] {{ع}} بدینوسیله نابود میگردند<ref>برترینهای فرهنگ مهدویت در مطبوعات، ص ۲۲۴.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۹۸.</ref>. | ||
*از نشانههای [[آخر الزمان]] و بهمعنای فرورفتن در زمین و زیر آوار ماندن به وسیله زلزله، سیل، طوفان، موشک، بمباران و جز آنها است<ref>روزگار رهایی، ج ۲، ص ۸۵۴.</ref>. در روایتی آمده است که سه خسف روی میدهد: یکی در مشرق، دیگری در مغرب و سوّمی در جزیرة العرب<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۰؛ الزام الناصب، ص ۶۴.</ref>. و نیز میخوانیم: خسفی در حلّه و بصره واقع میشود و مردمان بسیاری کشته میشوند<ref>محجة البیضاء، ج ۴، ص ۳۴۳؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۲۰.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۹۸.</ref>. | |||
==خسف در [[بیداء]] در روایات== | ==خسف در [[بیداء]] در روایات== | ||