جز
جایگزینی متن - '<ref>نهج البلاغه، خطبه ۴</ref>' به '<ref>نهج البلاغه، خطبه ۴</ref>'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - '<ref>نهج البلاغه، خطبه ۴</ref>' به '<ref>نهج البلاغه، خطبه ۴</ref>') |
||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
==[[هدایت]] [[امت]]== | ==[[هدایت]] [[امت]]== | ||
*[[امام]] {{ع}} [[پیروی]] از [[قرآن]]<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۵</ref> و [[سنت]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{عم}} را دلیلی بر [[هدایت]] [[امت]] [[اسلام]] برمیشمارد و در سخنی میفرماید: در [[تاریکی]]، راه خود را به [[هدایت]] ما یافتید و بر قله عزّت و سروری فرا رفتید و از شب سیاه [[گمراهی]] به سپیدهدم [[هدایت]] رسیدید<ref>نهج | *[[امام]] {{ع}} [[پیروی]] از [[قرآن]]<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۵</ref> و [[سنت]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{عم}} را دلیلی بر [[هدایت]] [[امت]] [[اسلام]] برمیشمارد و در سخنی میفرماید: در [[تاریکی]]، راه خود را به [[هدایت]] ما یافتید و بر قله عزّت و سروری فرا رفتید و از شب سیاه [[گمراهی]] به سپیدهدم [[هدایت]] رسیدید<ref>[[نهج البلاغه]]، [[خطبه ۴ نهج البلاغه|خطبه ۴]]</ref>. در فرازی دیگر میفرماید: ای [[مردم]]، اگر از [[یاری]] [[حق]] باز نمینشستید و در خوارساختن [[باطل]] سستی نمیورزیدید، کسانی که همپایه شما نبودند، در شما طمع نمیکردند و مدّعیان نیرومند بر شما سروری نمییافتند. ولی شما چون [[قوم]] [[بنیاسرائیل]] سرگردان شدید. به [[جان]] خودم [[سوگند]] که پس از این، سرگردانی شما چند برابر افزون خواهد شد، زیرا [[حق]] را پس پشت افکندید و از آنکه نزدیکتر است به [[رسول خدا]] {{صل}} بریدید و به آنکه دورتر است، پیوستید<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۶۵</ref>. | ||
==[[وحدت]] [[امت]]== | ==[[وحدت]] [[امت]]== | ||
*[[وحدت]] و [[حفظ وحدت]] [[امت اسلامی]] از مسئولیتهای مورد تأکید [[امام]] است. ایشان در بیانی علاقه و [[اشتیاق]] خود را نسبت به این مطلب ابراز میدارد: هیچکس ازمندتر از من به گرد آمدن [[امت]] [[محمد]] {{صل}} و الفت و [[مهربانی]] آنها با یکدیگر نیست. من در این کار خواستار [[پاداش]] نیکو و بازگشت به [[جایگاه]] نیکو هستم<ref>نهج البلاغه، نامه ۷۸</ref>. عمل [[امام]] نیز نشان از اهمیت [[حفظ وحدت]] دارد<ref>نهج البلاغه، خطبه ۵</ref>. از منظر [[امام]]، [[حفظ وحدت]] و بهتبع آن حفظ یکپارچگی [[امت]] [[اسلام]] در سایه تبعیّت از [[رهبری دینی]] میسر است و سامان کارها نیز در سایه این [[پیروی]] ممکن. [[امام]] {{ع}} [[پیروی از امام]] و [[وفاداری]] بر [[بیعت]]، خیرخواهی و فرمانبری را جزو حقوقی که [[امام]] بر گردن [[مردم]] دارد، برمیشمارد<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳۴</ref>. از جمله عواملی که [[امت]] [[اسلام]] را به [[تفرقه]] و جدایی میافکند، بروز فتنههاست که بیشتر بهدست [[ستمگران]] در میان [[امت]] [[اسلام]] روی میدهد. این فتنهها از مواردی است که [[امام]] نسبت به آنها هشدار میدهد. فتنهها [[امت]] [[اسلام]] را دچار تشتّت و [[تفرقه]] و [[انسجام]] اسلامی را خدشهدار میکنند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۵۱</ref>. از اینرو [[امام]] سفارش میکند که [[مردم]] در هنگام بروز [[فتنه]] باید همانند بچه شتر دوساله باشند که نه پشتی برای سواری دادن دارد و نه شیری برای دوشیدن<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱</ref>. | *[[وحدت]] و [[حفظ وحدت]] [[امت اسلامی]] از مسئولیتهای مورد تأکید [[امام]] است. ایشان در بیانی علاقه و [[اشتیاق]] خود را نسبت به این مطلب ابراز میدارد: هیچکس ازمندتر از من به گرد آمدن [[امت]] [[محمد]] {{صل}} و الفت و [[مهربانی]] آنها با یکدیگر نیست. من در این کار خواستار [[پاداش]] نیکو و بازگشت به [[جایگاه]] نیکو هستم<ref>نهج البلاغه، نامه ۷۸</ref>. عمل [[امام]] نیز نشان از اهمیت [[حفظ وحدت]] دارد<ref>نهج البلاغه، خطبه ۵</ref>. از منظر [[امام]]، [[حفظ وحدت]] و بهتبع آن حفظ یکپارچگی [[امت]] [[اسلام]] در سایه تبعیّت از [[رهبری دینی]] میسر است و سامان کارها نیز در سایه این [[پیروی]] ممکن. [[امام]] {{ع}} [[پیروی از امام]] و [[وفاداری]] بر [[بیعت]]، خیرخواهی و فرمانبری را جزو حقوقی که [[امام]] بر گردن [[مردم]] دارد، برمیشمارد<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳۴</ref>. از جمله عواملی که [[امت]] [[اسلام]] را به [[تفرقه]] و جدایی میافکند، بروز فتنههاست که بیشتر بهدست [[ستمگران]] در میان [[امت]] [[اسلام]] روی میدهد. این فتنهها از مواردی است که [[امام]] نسبت به آنها هشدار میدهد. فتنهها [[امت]] [[اسلام]] را دچار تشتّت و [[تفرقه]] و [[انسجام]] اسلامی را خدشهدار میکنند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۵۱</ref>. از اینرو [[امام]] سفارش میکند که [[مردم]] در هنگام بروز [[فتنه]] باید همانند بچه شتر دوساله باشند که نه پشتی برای سواری دادن دارد و نه شیری برای دوشیدن<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱</ref>. | ||