←قرآن در موعودنامه
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۳۷: | خط ۳۷: | ||
==[[تحریف ناپذیری در قرآن]]== | ==[[تحریف ناپذیری در قرآن]]== | ||
==قرآن در موعودنامه== | ==[[قرآن]] در موعودنامه== | ||
*به فرموده [[حضرت علی]] {{ع}}، [[امام زمان]] {{ع}} رأیها را به قرآن بازمیگرداند، پس از آنکه قرآن را به رأیهای خود بازگردانده باشند<ref>نهج البلاغه، فیض الاسلام، خطبه ۱۳۸.</ref>. این [[کلام]] [[حضرت]]، روشن میکند که [[اندیشه]] [[دینی]] [[پیش از ظهور]]، گاهی براساس [[هوسها]] و [[منافع]] شخصی شکل میگیرد و [[عالمان]] دنیامدار، اصول و [[فروع]] [[دینی]] و [[آیات]] [[وحی]] را به دلخواه [[تفسیر]] و [[تأویل]] میکنند، چنانکه [[احادیث]] دیگری نیز، به این تصریح دارد. [[حضرت امیر]] {{ع}} میفرماید: "[[مهدی]] {{ع}}، [[کتاب و سنت]] مرده را زنده میکند"<ref>نهج البلاغه، فیض الاسلام، خطبه ۱۳۸.</ref>. | *به فرموده [[حضرت علی]] {{ع}}، [[امام زمان]] {{ع}} رأیها را به [[قرآن]] بازمیگرداند، پس از آنکه [[قرآن]] را به رأیهای خود بازگردانده باشند<ref>نهج البلاغه، فیض الاسلام، خطبه ۱۳۸.</ref>. این [[کلام]] [[حضرت]]، روشن میکند که [[اندیشه]] [[دینی]] [[پیش از ظهور]]، گاهی براساس [[هوسها]] و [[منافع]] شخصی شکل میگیرد و [[عالمان]] دنیامدار، اصول و [[فروع]] [[دینی]] و [[آیات]] [[وحی]] را به دلخواه [[تفسیر]] و [[تأویل]] میکنند، چنانکه [[احادیث]] دیگری نیز، به این تصریح دارد. [[حضرت امیر]] {{ع}} میفرماید: "[[مهدی]] {{ع}}، [[کتاب و سنت]] مرده را زنده میکند"<ref>نهج البلاغه، فیض الاسلام، خطبه ۱۳۸.</ref>. | ||
*در عصر [[حکومت]] [[حضرت]]، [[آموزش]] قرآن و مفاهیم [[دینی]] بهطور چشمگیری گسترش مییابد و [[مردم]] به [[عبادت]] و [[دین]] روی میآورند<ref>عقد الدرر، ص ۱۵۹.</ref>. [[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} میفرماید: "گویا شیعیانم را میبینم که در [[مسجد کوفه]] گرد آمدهاند و با برپایی چادرهایی، [[مردم]] را به همان ترتیبی که قرآن فرود آمده بود، [[آموزش]] میدهند"<ref>غیبة نعمانی، ص ۳۱۸؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۶۴.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} میفرماید: "گویا میبینم که [[شیعیان]] [[علی]] {{ع}} قرآنها را در دست دارند و [[مردم]] را [[آموزش]] میدهند"<ref>غیبة نعمانی، ص ۳۱۸.</ref> و [[امام باقر]] {{ع}} میفرماید: "در روزگار [[حضرت مهدی]] {{ع}}، به اندازهای به شما [[حکمت]] و [[فهم]] داده خواهد شد که یک [[زن]] در خانهاش، برطبق قرآن و [[سنت]] [[پیامبر]] {{صل}} [[قضاوت]] میکند"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۲.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۵۶.</ref>. | *در عصر [[حکومت]] [[حضرت]]، [[آموزش]] [[قرآن]] و مفاهیم [[دینی]] بهطور چشمگیری گسترش مییابد و [[مردم]] به [[عبادت]] و [[دین]] روی میآورند<ref>عقد الدرر، ص ۱۵۹.</ref>. [[امیر مؤمنان علی]] {{ع}} میفرماید: "گویا شیعیانم را میبینم که در [[مسجد کوفه]] گرد آمدهاند و با برپایی چادرهایی، [[مردم]] را به همان ترتیبی که [[قرآن]] فرود آمده بود، [[آموزش]] میدهند"<ref>غیبة نعمانی، ص ۳۱۸؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۶۴.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} میفرماید: "گویا میبینم که [[شیعیان]] [[علی]] {{ع}} قرآنها را در دست دارند و [[مردم]] را [[آموزش]] میدهند"<ref>غیبة نعمانی، ص ۳۱۸.</ref> و [[امام باقر]] {{ع}} میفرماید: "در روزگار [[حضرت مهدی]] {{ع}}، به اندازهای به شما [[حکمت]] و [[فهم]] داده خواهد شد که یک [[زن]] در خانهاش، برطبق [[قرآن]] و [[سنت]] [[پیامبر]] {{صل}} [[قضاوت]] میکند"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۲.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۵۶.</ref>. | ||
==جستارهای وابسته== | ==جستارهای وابسته== | ||