خورشید گرفتگی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{مهدویت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 23...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۳: خط ۱۳:
*[[امام باقر]]{{ع}} فرمود: [[پیش از ظهور]] [[حضرت قائم]]{{ع}} دو نشانه خواهد بود که از زمان [[حضرت آدم]] تا امروز، هرگز اتفاق نیفتاده است؛ یکی این است که [[خورشید]] در نیمه [[ماه رمضان]] و [[ماه]] در پایان [[ماه رمضان]] خواهد گرفت. شخصی (از روی تعجب) گفت: آیا [[ماه]] در پایان [[ماه رمضان]] می‌‌گیرد در حالی همیشه [[ماه]] در نیمه می‌‌گیرد؟! [[حضرت]] پاسخ دادند: من می‌دانم که منظور تو چیست، بلکه این پدیده نشانه ([[قیام]] [[حضرت قائم]]{{ع}}) است و از زمان [[حضرت آدم]] تاکنون پیش نیامده است<ref>بحارالانوار: ج ۵۲، ص ۲۱۴ و یأتی: ص ۲۱۰.</ref>. در روایتی دیگر [[حضرت]] از خورشید گرفتگی در سیزدهم یا چهاردهم [[ماه رمضان]] خبر می‌‌دهد و در روایتی دیگر فرمود [[ماه]] در بیست و پنجم [[ماه رمضان]] و [[خورشید]] در پانزدهم آن خواهد گرفت و این واقعه تمام محاسبات ستاره‌شناسان را [[باطل]] خواهد کرد<ref>غیبت نعمانی: ص ۲۷۲.</ref>.
*[[امام باقر]]{{ع}} فرمود: [[پیش از ظهور]] [[حضرت قائم]]{{ع}} دو نشانه خواهد بود که از زمان [[حضرت آدم]] تا امروز، هرگز اتفاق نیفتاده است؛ یکی این است که [[خورشید]] در نیمه [[ماه رمضان]] و [[ماه]] در پایان [[ماه رمضان]] خواهد گرفت. شخصی (از روی تعجب) گفت: آیا [[ماه]] در پایان [[ماه رمضان]] می‌‌گیرد در حالی همیشه [[ماه]] در نیمه می‌‌گیرد؟! [[حضرت]] پاسخ دادند: من می‌دانم که منظور تو چیست، بلکه این پدیده نشانه ([[قیام]] [[حضرت قائم]]{{ع}}) است و از زمان [[حضرت آدم]] تاکنون پیش نیامده است<ref>بحارالانوار: ج ۵۲، ص ۲۱۴ و یأتی: ص ۲۱۰.</ref>. در روایتی دیگر [[حضرت]] از خورشید گرفتگی در سیزدهم یا چهاردهم [[ماه رمضان]] خبر می‌‌دهد و در روایتی دیگر فرمود [[ماه]] در بیست و پنجم [[ماه رمضان]] و [[خورشید]] در پانزدهم آن خواهد گرفت و این واقعه تمام محاسبات ستاره‌شناسان را [[باطل]] خواهد کرد<ref>غیبت نعمانی: ص ۲۷۲.</ref>.
*[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: هر زمان که [[ماه]] در نیمه [[ماه رجب]] گرفت و پس از آن مردی [[قیام]] نمود، آن [[هنگام ظهور]] [[حضرت قائم]]{{ع}} خواهد بود<ref>دلائل الامامة: ص ۲۵۹.</ref>. از دیگر نشانه‌هایی که برای [[آخرالزمان]] یاد شده، توقف [[خورشید]] و طلوع آن از [[مغرب]] است. در روایتی [[حضرت]] می‌‌فرماید: یکی از علامت‌های [[ظهور]]، توقف [[خورشید]] از ظهر تا عصر است و دیگر اینکه [[خورشید]] از سوی [[مغرب]] طلوع خواد کرد<ref>یأتی: ص ۲۱۱.</ref>.  
*[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: هر زمان که [[ماه]] در نیمه [[ماه رجب]] گرفت و پس از آن مردی [[قیام]] نمود، آن [[هنگام ظهور]] [[حضرت قائم]]{{ع}} خواهد بود<ref>دلائل الامامة: ص ۲۵۹.</ref>. از دیگر نشانه‌هایی که برای [[آخرالزمان]] یاد شده، توقف [[خورشید]] و طلوع آن از [[مغرب]] است. در روایتی [[حضرت]] می‌‌فرماید: یکی از علامت‌های [[ظهور]]، توقف [[خورشید]] از ظهر تا عصر است و دیگر اینکه [[خورشید]] از سوی [[مغرب]] طلوع خواد کرد<ref>یأتی: ص ۲۱۱.</ref>.  
*[[امام باقر]]{{ع}} فرمود: [[خداوند]] می‌‌فرماید: {{متن قرآن|إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آیَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ}}<ref>«اگر بخواهیم از آسمان بر آنان نشانه‌ای فرو می‌فرستیم تا فروتنانه بدان گردن نهند» سوره شعراء، آیه ۴.</ref>، [[خداوند]] با آنان چنین خواهد کرد. [[راوی]] پرسید: آنان چه کسانی هستند؟ [[حضرت]] فرمود: آنان [[بنی‌امیه]] و پیروانشان هستند. [[راوی]] پرسید: آن نشانه چیست؟ [[حضرت]] فرمود: [[خورشید]] بین ظهر و عصر در [[آسمان]] متوقف می‌‌شود و در وسط [[خورشید]] سر و سینه‌ای نمایان می‌‌شود و خود و پدرانش را معرفی می‌‌کند. این واقعه در زمان [[سفیانی]] واقع خواهد شد و در آن هنگام [[سفیانی]] و [[پیروان]] او از بین خواهند رفت<ref>ارشاد مفید: ص ۳۵۹.</ref>. یکی از [[نشانه‌های آخرالزمان]] یا نشانه‌های قبل از [[قیامت]]، [[رجعت]] امیرالمؤمین{{ع}} است و با نام [[دابة الأرض]] از آن نام برده شده است. این واقعه زمانی رخ خواهد داد که [[خورشید]] از سوی [[مغرب]] طلوع کند<ref>ر.ک: دابة الأرض.</ref> زیرا در [[حدیثی]] [[حضرت]] فرمود: [[ظهور]] نخواهد شد مگر زمانی که [[خورشید]] از سوی [[مغرب]] طلوع کند. زمانی که [[خورشید]] از [[مغرب]] طلوع کرد، [[مردم]] او را خواهند دید و به او [[ایمان]] خواهند آورد، {{متن قرآن|لَا یَنْفَعُ نَفْسًا إِیمَانُهَا لَمْ تَکُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ}}<ref>«کسی که از پیش ایمان نیاورده یا در ایمان خویش کار نیکویی انجام نداده باشد ایمانش او را سودی نخواهد داد» سوره انعام، آیه ۱۵۸.</ref>.<ref>کنز العمال: ج ۱۴، ص ۲۰۶.</ref> در روایتی نیز آمده است که [[مهدی]]{{ع}} دوازدهمین نفر از [[خاندان رسول خدا]]{{صل}} است. نهمین نفر از [[فرزندان]] [[حسین بن علی]]{{ع}}؛ او همان خورشیدی است که از سوی [[مغرب]] طلوع می‌‌کند و در میان [[رکن و مقام]] ظاهر شده و [[زمین]] را [[پاک]] می‌‌کند و [[میزان]] [[عدالت]] را می‌‌نهد و بر احدی [[ستم]] روا نمی‌دارد<ref>کمال الدین: ص ۵۲۷.</ref>.  
*[[امام باقر]]{{ع}} فرمود: [[خداوند]] می‌‌فرماید: {{متن قرآن|إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ}}<ref>«اگر بخواهیم از آسمان بر آنان نشانه‌ای فرو می‌فرستیم تا فروتنانه بدان گردن نهند» سوره شعراء، آیه ۴.</ref>، [[خداوند]] با آنان چنین خواهد کرد. [[راوی]] پرسید: آنان چه کسانی هستند؟ [[حضرت]] فرمود: آنان [[بنی‌امیه]] و پیروانشان هستند. [[راوی]] پرسید: آن نشانه چیست؟ [[حضرت]] فرمود: [[خورشید]] بین ظهر و عصر در [[آسمان]] متوقف می‌‌شود و در وسط [[خورشید]] سر و سینه‌ای نمایان می‌‌شود و خود و پدرانش را معرفی می‌‌کند. این واقعه در زمان [[سفیانی]] واقع خواهد شد و در آن هنگام [[سفیانی]] و [[پیروان]] او از بین خواهند رفت<ref>ارشاد مفید: ص ۳۵۹.</ref>. یکی از [[نشانه‌های آخرالزمان]] یا نشانه‌های قبل از [[قیامت]]، [[رجعت]] امیرالمؤمین{{ع}} است و با نام [[دابة الأرض]] از آن نام برده شده است. این واقعه زمانی رخ خواهد داد که [[خورشید]] از سوی [[مغرب]] طلوع کند<ref>ر.ک: [[دابة الأرض]].</ref> زیرا در [[حدیثی]] [[حضرت]] فرمود: [[ظهور]] نخواهد شد مگر زمانی که [[خورشید]] از سوی [[مغرب]] طلوع کند. زمانی که [[خورشید]] از [[مغرب]] طلوع کرد، [[مردم]] او را خواهند دید و به او [[ایمان]] خواهند آورد، {{متن قرآن|لَا يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ}}<ref>«کسی که از پیش ایمان نیاورده یا در ایمان خویش کار نیکویی انجام نداده باشد ایمانش او را سودی نخواهد داد» سوره انعام، آیه ۱۵۸.</ref>.<ref>کنز العمال: ج ۱۴، ص ۲۰۶.</ref> در روایتی نیز آمده است که [[مهدی]]{{ع}} دوازدهمین نفر از [[خاندان رسول خدا]]{{صل}} است. نهمین نفر از [[فرزندان]] [[حسین بن علی]]{{ع}}؛ او همان خورشیدی است که از سوی [[مغرب]] طلوع می‌‌کند و در میان [[رکن و مقام]] ظاهر شده و [[زمین]] را [[پاک]] می‌‌کند و [[میزان]] [[عدالت]] را می‌‌نهد و بر احدی [[ستم]] روا نمی‌دارد<ref>کمال الدین: ص ۵۲۷.</ref>.  
*از این [[روایت]] می‌‌توان فهمید که این [[خورشید]] همان [[حضرت مهدی]]{{ع}} است زیرا این [[آیه]] درباره کسانی است که [[کافر]] بوده‌اند ولی زمانی که [[حضرت]] [[ظهور]] می‌‌کند از [[ترس]] [[ایمان]] می‌‌آورند و اگر منظور از این [[خورشید]] همان [[خورشید]] [[آسمان]] باشد، [[ایمان آوردن]] به او معنایی نخواهد داشت.  
*از این [[روایت]] می‌‌توان فهمید که این [[خورشید]] همان [[حضرت مهدی]]{{ع}} است زیرا این [[آیه]] درباره کسانی است که [[کافر]] بوده‌اند ولی زمانی که [[حضرت]] [[ظهور]] می‌‌کند از [[ترس]] [[ایمان]] می‌‌آورند و اگر منظور از این [[خورشید]] همان [[خورشید]] [[آسمان]] باشد، [[ایمان آوردن]] به او معنایی نخواهد داشت.  
*[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: زمانی که [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[ظهور]] نماید [[مردم]] از [[خورشید]] مستغنی خواهند بود زیرا [[زمین]] از [[نور الهی]] آن [[حضرت]] روشن خواهد است و تاریکی‌ها برطرف می‌‌شود و شب و روز یکسان خواهد بود<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]] صفحه ۲۳۷.</ref>.
*[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: زمانی که [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[ظهور]] نماید [[مردم]] از [[خورشید]] مستغنی خواهند بود زیرا [[زمین]] از [[نور الهی]] آن [[حضرت]] روشن خواهد است و تاریکی‌ها برطرف می‌‌شود و شب و روز یکسان خواهد بود<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]] صفحه ۲۳۷.</ref>.
۲٬۱۶۹

ویرایش