اسلام: تفاوت میان نسخه‌ها

==اسلام در فرهنگنامه آخرالزمان==

[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: اسلام اولش [[غریب]] بود و به زودی دوباره [[غریب]] خواهد شد، پس خوشا به حال غریبان!  

[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: زمانی که [[حضرت قائم]]{{ع}} [[قیام]] کند [[مردم]] را از نو به اسلام [[دعوت]] می‌کند و [[مردم]] را به [[دینی]] (که به خاطر روی‌گردانی [[مردم]]) به کهنگی گراییده بود، [[هدایت]] و [[راهنمایی]] می‌کند<ref>همان.</ref>.  

امیر‌المؤمین{{ع}} می‌فرماید: زمانی خواهد رسید که اسلام وارونه خواهد شد آن‌گونه که ظرف وارونه شود و محتویات آن بریزد، سپس [[حضرت قائم]]{{ع}} [[ظهور]] کند و [[مردم]] را از نو به اسلام [[راستین]] [[هدایت]] کند<ref>نهج البلاغة: خطبه ۱۰۳.</ref>.  

درباره شرایط مردان و [[زنان]] با [[ایمان]] و کسانی که حقیقتاً می‌خواهند در [[آخرالزمان]] به [[اسلام حقیقی]] پایبند باشند، [[روایات]] زیادی وارد شده است. این [[احادیث]] حاکی از شرایط سخت برای انسان‌های با [[ایمان]] در [[آخرالزمان]] است، دورانی که [[امام]] از دیده‌گان خلق [[غایب]] است و [[شیطان]] از همین اصل برای مأیوس کردن [[مردم]] و [[ترویج]] [[بی‌دینی]] استفاده می‌کند. شرایطی چنان دشوار که اگر شخصی با [[ایمان]] از [[دنیا]] برود باعث شگفتی [[ملائکه]] [[آسمان]] خواهد بود!  

در برخی [[روایات]] از خارج شدن گروهی از افراد با [[ایمان]] از [[دین]] خبر داده است که این امر شاید به [[علت]] همین شرایط سخت و [[آزمایش‌های الهی]] است که اکثر [[مردم]] در آن [[استقامت]] نخواهند کرد و بسیاری از [[مردم]] در آن امتحان‌ها پیروز نخواهند بود و جز افراد اندکی از [[فتنه‌ها]] سرافراز بیرون نخواهد آمد. البته فراگیر شدن بی‌ایمانی، [[فتنه]]، دین‌ستیزی و دین‌گریزی خود دلیلی بر سخت شدن شرایط برای آن دسته از [[مردم]] است که می‌خواهند حقیقتاً بر [[ایمان]] خود [[استوار]] بمانند. البته کسانی که بتوانند در آن دوران سخت، [[ایمان]] خود را نگاه دارند، از [[منزلت]] بسیار بالایی برخوردار خواهند بود. [[رسول خدا]]{{صل}} از آنان به عنوان [[برادر]] خود یاد نموده است<ref>ر.ک:برادران رسول خدا!</ref>. در روایاتی نیز به [[ایمان آوردن]] فوج فوج از غیر [[مسلمانان]] به [[حضرت]] خبر داده‌اند و این [[پس از ظهور]] [[حضرت]] و اتمام حجت‌های ایشان و بروز نشانه‌های و معجزه‌های آن [[حضرت]] است.  

در [[روایت]] دیگری [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: زمانی که [[حضرت قائم]]{{ع}} [[قیام]] کند، [[مردم]] بسیاری که [[گمان]] می‌کنند با [[ایمان]] هستند [[کافر]] شده و بت‌پرست خواهند شد!<ref>همان.</ref>  

در [[حدیثی]] جناب [[ابوذر غفاری]] فرمود: روزی فرا خواهد رسید که [[پول]]، [[دین]] [[مردم]] خواهد شد. اگر آن زمان را دریافتید از آن مال‌دوری گزینید (و [[دین]] خود را به [[مال]] [[دنیا]] نفروشید)<ref>همان: ص ۲۵۰.</ref>.  

[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: پس از من فتنه‌هایی بر امتم خواهد رسید که چون شب‌های تار آنان را فرا می‌گیرد. در آن [[فتنه‌ها]] برخی صبح [[مؤمن]] هستند ولی تا [[شام]] [[کافر]] می‌شوند، و برخی شب را در حال [[ایمان]] به سر می‌برند، اما صبح می‌کنند در حالی که [[کافر]] شده‌اند؛ در آن زمان [[مردم]] [[دین]] خود را به [[دنیایی]] [[پست]] می‌فروشند.  

[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: فتنه‌ای روی خواهد داد، در آن [[فتنه]] هیچ مسلمانی نماند مگر آنکه قدری از آن [[فتنه]] به خانه‌اش راه یابد.  

در روایتی دیگر [[حضرت]] فرمود: اکنون شما در زمانی [[زندگی]] می‌کنید که (به راحتی می‌توانید [[ایمان]] خود را حفظ نمایید، بنابراین) اگر یک دهم از [[ایمان]] خود را ضایع کنید، [[گمراه]] هستید و به [[هلاکت]] دچار خواهید شد؛ اما زمانی فراخواهد رسید که (اوضاع چنان دشوار می‌شود و نگهداری [[ایمان]] سخت خواهد بود که) اگر شخصی حتی یک دهم از [[ایمان]] خود را عمل نماید بالاخره [[نجات]] خواهد یافت<ref>کنزالعمال: ج ۱۴، ص ۲۵۴.</ref>.  

در روایتی دیگر نیز فرمود: در [[آخرالزمان]] [[مردم]] [[دین]] را وسیله‌ای قرار می‌دهند که به [[دنیا]] برسند (و در [[حقیقت]] [[دین]] را برای [[آخرت]] نمی‌خواهند)، آنها مانند گرگ‌هایی خواهند بود که [[لباس]] میش بر تن کرده‌اند، در شیرین زبانی (و [[تملق]] و [[دروغ‌گویی]]) بسیار توانا هستند، [[خداوند]] بدان‌ها می‌فرماید: آیا بر [[نافرمانی]] من گستاخ شده‌اند! [[سوگند]] در آن به ذات خویش که [[فتنه]] و بلایی بر سر آنها نازل کنم که افراد بسیار با [[استقامت]] متحیر شوند<ref>کنزالعمال: ص ۱۲۴.</ref>.  

در [[روایات]] مختلفی از [[غربت]] و [[مظلومیت]] [[مؤمنین]] [[حقیقی]] و [[شیعیان]] در [[آخرالزمان]] یاد شده است. دنیای [[قبل از ظهور]] آکنده از [[ظلم و جور]] است، و بی‌گمان اهل [[ایمان]] هستند که در تیررس اهل [[ستم]] قرار دارند. تعداد کم [[مؤمنین]] و [[شیعیان]] خود باعث [[غربت]] آنان هست و حق‌ستیزیِ [[اهل باطل]] نیز به آن افزوده می‌شود. در دعای «عظم البلاء» به پیشگاه [[خدا]] شکایت از فزونی [[بلاها]] می‌کنیم. و در دعای دیگری شکایت از کمی تعداد [[مؤمنین]] و [[هجوم]] [[ستمگران]] بر [[مؤمنین]] داریم: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْكُو إِلَيْكَ فَقْدَ نَبِيِّنَا... وَ قِلَّةَ عَدَدِنَا... وَ تَظَاهُرَ الزَّمَانِ عَلَيْنَا}}<ref>ر.ک: دعا.</ref>.  

در این زمانه نیز اگر به دقت نظر کنیم، با توجه به قلت [[شیعه]] نسبت به جمعیت [[دنیا]]، خواهیم یافت که [[مظلومیت شیعه]] از اول [[تاریخ]] تا کنون استمرار داشته است، از همه سو [[تحریم]]، کارشکنی و حق‌کشی نمونه‌ای از ظلم‌های بارز این دوران به جمعیت قلیل [[مؤمنین]] به [[امام زمان]]{{ع}} است<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]] صفحه ۶۴-۷۰.</ref>.