←احترام متقابل
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
*بهجز سه نکتهای که در این سخن حکیمانه [[امام]] {{ع}} ذکر شده است، موارد دیگری در [[تربیت فرزند]] وجود دارد که عبارتاند از: | *بهجز سه نکتهای که در این سخن حکیمانه [[امام]] {{ع}} ذکر شده است، موارد دیگری در [[تربیت فرزند]] وجود دارد که عبارتاند از: | ||
#'''[[تربیت]] [[فرزندان]]:''' خانواده مهمترین نقش را در زندگی [[فرزندان]] دارد. از اینرو در [[اسلام]] به اصول و روشهای ایجاد محیطی آرام مناسب برای رشد و [[تربیت]] [[فرزندان]] توجه بسیار شده است. [[امام علی]] {{ع}} برای نشان دادن [[جایگاه]] خانواده و احساس [[مسئولیت]] و [[محبت]] نسبت به اعضای خانواده خود، در برگشت از [[جنگ صفین]]، در میان راه [[نامه]] مینویسد و امر [[تربیت]] را بهعنوان مسئلهای مهم اعلام میدارد. در آغاز [[نامه]] [[مسئولیت]] [[تربیت]] [[فرزندان]] را وظیفهای بر دوش پدران یاد میکند<ref>نهج البلاغه، نامه ۳۱</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 320.</ref>. | #'''[[تربیت]] [[فرزندان]]:''' خانواده مهمترین نقش را در زندگی [[فرزندان]] دارد. از اینرو در [[اسلام]] به اصول و روشهای ایجاد محیطی آرام مناسب برای رشد و [[تربیت]] [[فرزندان]] توجه بسیار شده است. [[امام علی]] {{ع}} برای نشان دادن [[جایگاه]] خانواده و احساس [[مسئولیت]] و [[محبت]] نسبت به اعضای خانواده خود، در برگشت از [[جنگ صفین]]، در میان راه [[نامه]] مینویسد و امر [[تربیت]] را بهعنوان مسئلهای مهم اعلام میدارد. در آغاز [[نامه]] [[مسئولیت]] [[تربیت]] [[فرزندان]] را وظیفهای بر دوش پدران یاد میکند<ref>نهج البلاغه، نامه ۳۱</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 320.</ref>. | ||
#'''[[حقوق]] و [[مسئولیتهای خانوادگی]]:''' کانون خانواده، محمل نخستین مسئولیتپذیریهای [[انسان]] است. بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، بیشترین [[حقوق]] و [[مسئولیتهای انسان]] در مورد نزدیکان اوست، چنانکه [[قرآن کریم]] آغاز [[انذار]] را از نزدیکان میداند<ref>{{متن قرآن| وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ}}؛ سوره شعرا، آیه ۲۱۴ و {{متن قرآن|وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا لا نَسْأَلُكَ رِزْقًا نَّحْنُ نَرْزُقُكَ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَى}}؛ سوره طه، آیه ۱۳۲</ref>. [[امام علی]] {{ع}} به [[کمیل بن زیاد]] سفارش میکند که به کسان خود [[دستور]] دهد روز را در کسب صفات انسانی [[تلاش]] کنند و شب را در برآوردن نیازهای نیازمندان بکوشند<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۴۹: {{متن حدیث|يَا كُمَيْلُ مُرْ أَهْلَكَ أَنْ يَرُوحُوا فِي كَسْبِ الْمَكَارِمِ، وَ يُدْلِجُوا فِي حَاجَةِ مَنْ هُوَ نَائِمٌ}}</ref>. [[حضرت]] در [[وصیت]] خود به [[امام حسن]] {{ع}} به او هشدار میدهد که مبادا خانوادهات را با دست خود به [[بدبختی]] اندازی<ref>نهج البلاغه، نامه ۳۱</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 320.</ref>. | #'''[[حقوق]] و [[مسئولیتهای خانوادگی]]:''' کانون خانواده، محمل نخستین مسئولیتپذیریهای [[انسان]] است. بنابر [[آیات]] و [[روایات]]، بیشترین [[حقوق]] و [[مسئولیتهای انسان]] در مورد نزدیکان اوست، چنانکه [[قرآن کریم]] آغاز [[انذار]] را از نزدیکان میداند<ref>{{متن قرآن| وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ}}؛ سوره شعرا، آیه ۲۱۴ و {{متن قرآن|وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا لا نَسْأَلُكَ رِزْقًا نَّحْنُ نَرْزُقُكَ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَى}}؛ سوره طه، آیه ۱۳۲</ref>. [[امام علی]] {{ع}} به [[کمیل بن زیاد]] سفارش میکند که به کسان خود [[دستور]] دهد روز را در کسب صفات انسانی [[تلاش]] کنند و شب را در برآوردن نیازهای نیازمندان بکوشند<ref>نهج البلاغه، حکمت ۲۴۹: {{متن حدیث|يَا كُمَيْلُ مُرْ أَهْلَكَ أَنْ يَرُوحُوا فِي كَسْبِ الْمَكَارِمِ، وَ يُدْلِجُوا فِي حَاجَةِ مَنْ هُوَ نَائِمٌ}}</ref>. [[حضرت]] در [[وصیت]] خود به [[امام حسن]] {{ع}} به او هشدار میدهد که مبادا خانوادهات را با دست خود به [[بدبختی]] اندازی<ref>نهج البلاغه، نامه ۳۱: {{متن حدیث|وَ لَا يَكُنْ أَهْلُكَ أَشْقَى الْخَلْقِ بِكَ}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 320.</ref>. | ||
==[[مسئولیت]] در برابر والدین== | ==[[مسئولیت]] در برابر والدین== | ||