عباس جلالی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<onlyinclude> | <onlyinclude> | ||
[[پرونده:151913.jpg|بندانگشتی|100px|right|[[عباس جلالی]]]] | [[پرونده:151913.jpg|بندانگشتی|100px|right|[[عباس جلالی]]]] | ||
حجت الاسلام و المسلمین [[عباس جلالی]] (متولد ۱۳۳۴ ش، کرمان)، تحصیلات حوزوی خود را نزد اساتیدی همچون حضرات آیات: [[محمد فاضل لنکرانی]]، [[حسین وحید خراسانی]]، [[قدرتالله وجدانی فخر]]، [[محمد تقی ستوده]] و [[غلام رضا عرفانیان]] پیگیری کرد. او | حجت الاسلام و المسلمین [[عباس جلالی]] (متولد ۱۳۳۴ ش، کرمان)، تحصیلات حوزوی خود را نزد اساتیدی همچون حضرات آیات: [[محمد فاضل لنکرانی]]، [[حسین وحید خراسانی]]، [[قدرتالله وجدانی فخر]]، [[محمد تقی ستوده]] و [[غلام رضا عرفانیان]] پیگیری کرد. او تا کنون چندین جلد کتاب و مقاله به رشته تحریر درآورده است. ''«سنگ پیروزی: داستان طالوت و جالوت»''، ''«مهر و محبتی، خدایی: داستان حضرت یحیی»''، ''«کشتی نجات: داستان حضرت نوح»''، ''«[[پیشوایان هدایت (کتاب)|پیشوایان هدایت]]»''(ترجمه: [[اعلام الهدایة (کتاب)|اعلام الهدایة]])، ترجمه کتاب ''«سلحشوران طف: شرح زندگانی اصحاب امام حسین»'' ترجمه کتاب ''«پیشوای علم و معرفت، تحلیل و پژوهشی جامع از زندگانی امام صادق»'' و ''«[[ایرانیان و نقش آنان در دوران ظهور (مقاله)|ایرانیان و نقش آنان در دوران ظهور]]»'' برخی از این آثار است.<ref>[http://ajalali.andishvaran.ir/fa/ScholarMainpage.html پایگاه اندیشوارن حوزه]</ref> | ||
</onlyinclude> | </onlyinclude> | ||
==جستارهای وابسته== | ==جستارهای وابسته== | ||
نسخهٔ ۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۰۹
حجت الاسلام و المسلمین عباس جلالی (متولد ۱۳۳۴ ش، کرمان)، تحصیلات حوزوی خود را نزد اساتیدی همچون حضرات آیات: محمد فاضل لنکرانی، حسین وحید خراسانی، قدرتالله وجدانی فخر، محمد تقی ستوده و غلام رضا عرفانیان پیگیری کرد. او تا کنون چندین جلد کتاب و مقاله به رشته تحریر درآورده است. «سنگ پیروزی: داستان طالوت و جالوت»، «مهر و محبتی، خدایی: داستان حضرت یحیی»، «کشتی نجات: داستان حضرت نوح»، «پیشوایان هدایت»(ترجمه: اعلام الهدایة)، ترجمه کتاب «سلحشوران طف: شرح زندگانی اصحاب امام حسین» ترجمه کتاب «پیشوای علم و معرفت، تحلیل و پژوهشی جامع از زندگانی امام صادق» و «ایرانیان و نقش آنان در دوران ظهور» برخی از این آثار است.[۱]