توحید: تفاوت میان نسخه‌ها

'''توحید''' [[عقیده به خدای یکتا]] ([[اعتقاد به یکتایی]] و [[یگانگی خدا]])، [[اقرار]] به [[خالقیت]] و [[ربوبیت]] مطلق و انحصاری او، [[یکتاپرستی]] و [[پرستش]] و [[ستایش]] خالصانه و دور از [[شرک]] وی است. توحید اوّلین اصل [[اسلام]] و نخستین [[دعوت]] همه [[پیامبران الهی]]، [[دعوت]] [[بشر]] به سوی خدای یگانه است. برخی در [[گرایش]] به [[آفریدگار]]، دوگانه پرست شدند، یا به سه [[خدا]] یا خداهای متعدّد و بت‌های گوناگون [[معتقد]] گشتند. [[آیین]] صحیح [[عقیده]] به خدای یکتایی است که هم [[جهان]] را آفریده و هم [[تدبیر]] و اداره آن به دست اوست، [[فرزند]] و شریک و [[همسر]] و همتایی ندارد. [[شعار]] توحید جمله {{متن حدیث|لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ}} است. به [[یکتاپرستان]] "موحّد" گفته می‌شود. توحید نام یکی از [[سوره‌های قرآن]] نیز هست که در آن از یکتایی و بی‌همتایی و بی‌فرزندی [[خداوند]] سخن به میان آمده است {{متن قرآن|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}}<ref>«بگو او خداوند یگانه است» سوره اخلاص، آیه ۱.</ref>. پایه همه [[ادیان آسمانی]] بر توحید است و اگر [[پیروان]] برخی [[آیین‌ها]] به خدایان متعدّد معتقدند، [[انحرافی]] است که بعدها پدید آمده است. [[شرک]]، نقطه مقابل توحید است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)| فرهنگ‌نامه دینی]]، ص:۱۴.</ref>.