←اندوه امام علی {{ع}} در شهادت حضرت فاطمه {{ع}}
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
*[[امام علی]] {{ع}} نیز در سخنان خود به [[منزلت]] بانوی مکرم [[اسلام]] اشاراتی داشتهاند که از جمله میتوان به موارد زیر اشاره کرد: | *[[امام علی]] {{ع}} نیز در سخنان خود به [[منزلت]] بانوی مکرم [[اسلام]] اشاراتی داشتهاند که از جمله میتوان به موارد زیر اشاره کرد: | ||
==[[اندوه امام علی]] {{ع}} در [[شهادت]] [[حضرت]] [[فاطمه]] {{ع}}== | ==[[اندوه امام علی]] {{ع}} در [[شهادت]] [[حضرت]] [[فاطمه]] {{ع}}== | ||
*[[سلام]] بر تو ای [[رسول خدا]]، سلامی | *[[سلام]] بر تو ای [[رسول خدا]]، سلامی از طرف من و دخترت که هماکنون در جوارت فرود آمده و شتابان به شما رسیده است. ای [[پیامبر خدا]]، [[صبر]] و [[بردباری]] من با از دست دادن [[فاطمه]] {{س}} کم شده و توان خویشداری ندارم، اما برای من که [[سختی]] جدایی تو را دیده و سنگینی [[مصیبت]] تو را کشیدم، [[شکیبایی]] ممکن است. این من بودم که با دست خود تو را در میان [[قبر]] نهادم و هنگام [[رحلت]]، [[جان]] گرامی تو میان سینه و گردنم پرواز کرد "پس همه ما از خداییم و به [[خدا]] باز میگردیم." پس امانتی که به من سپرده بودی برگردانده شد و به صاحبش رسید. از این پس، [[اندوه]] من جاودانه و شبهایم شب زندهداری است تا آن روز که [[خدا]] خانه [[زندگی]] تو را بر من برگزیند. - به زودی دخترت تو را [[آگاه]] خواهد ساخت که [[امت]] تو چگونه در ستمکاری بر او اجتماع کردند. از [[فاطمه]] {{س}} بپرس و احوال اندوهناک ما را از او خبر گیر، که هنوز روزگاری سپری نشده و یاد تو فراموش نگشته است. | ||
*[[سلام]] من به هر دو شما؛ [[سلام]] وداع کنندهای که از روی ناخشنودی یا خستهدلی [[سلام]] نمیکند. اگر از [[خدمت]] تو باز میگردم از روی خستگی نیست و اگر در کنار قبرت مینشینم از [[بدگمانی]] بدانچه [[خدا]] [[صابران]] را [[وعده]] داده نخواهد بود<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۰۲</ref>. | *[[سلام]] من به هر دو شما؛ [[سلام]] وداع کنندهای که از روی ناخشنودی یا خستهدلی [[سلام]] نمیکند. اگر از [[خدمت]] تو باز میگردم از روی خستگی نیست و اگر در کنار قبرت مینشینم از [[بدگمانی]] بدانچه [[خدا]] [[صابران]] را [[وعده]] داده نخواهد بود<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۰۲</ref>. | ||
*در بخش [[نامههای نهج البلاغه]] وصیتی از [[امام علی]] {{ع}} [[نقل]] شده است. در این [[وصیت]] [[حضرت]] [[سرپرستی]] [[اموال]] خود را با [[امام حسن]] {{ع}} و پس از وی به [[امام حسین]] {{ع}} واگذار میکند و در خصوص [[علت]] این [[انتخاب]] میفرماید: من [[سرپرستی]] اموالم را به پسران [[فاطمه]] واگذاردم تا [[خشنودی]] [[خدا]] و نزدیک شدن به [[رسول الله]] {{صل}} و بزرگداشت [[حرمت]] او و [[احترام]] پیوند [[خویشاوندی]] [[پیامبر]] {{صل}} را فراهم آورد<ref>نهج البلاغه، نامه ۲</ref>. این جمله نشان دهنده [[احترام]] فوق العاده [[امام]] نسبت به [[همسر]] گرامیاش، فاطمه زهرا {{س}} است. او به [[فرزندان حضرت]] زهرا به چشم [[فرزندان]] [[رسول خدا]] {{صل}} مینگریست و به همین [[دلیل]] برای آنان [[جایگاه]] ویژهای نسبت به سایر فرزندانش قائل بود. | *در بخش [[نامههای نهج البلاغه]] وصیتی از [[امام علی]] {{ع}} [[نقل]] شده است. در این [[وصیت]] [[حضرت]] [[سرپرستی]] [[اموال]] خود را با [[امام حسن]] {{ع}} و پس از وی به [[امام حسین]] {{ع}} واگذار میکند و در خصوص [[علت]] این [[انتخاب]] میفرماید: من [[سرپرستی]] اموالم را به پسران [[فاطمه]] واگذاردم تا [[خشنودی]] [[خدا]] و نزدیک شدن به [[رسول الله]] {{صل}} و بزرگداشت [[حرمت]] او و [[احترام]] پیوند [[خویشاوندی]] [[پیامبر]] {{صل}} را فراهم آورد<ref>نهج البلاغه، نامه ۲</ref>. این جمله نشان دهنده [[احترام]] فوق العاده [[امام]] نسبت به [[همسر]] گرامیاش، فاطمه زهرا {{س}} است. او به [[فرزندان حضرت]] زهرا به چشم [[فرزندان]] [[رسول خدا]] {{صل}} مینگریست و به همین [[دلیل]] برای آنان [[جایگاه]] ویژهای نسبت به سایر فرزندانش قائل بود. | ||
==[[فاطمه]] {{س}}، [[بهترین زن جهان]]== | ==[[فاطمه]] {{س}}، [[بهترین زن جهان]]== | ||
*[[امام]] {{ع}} در [[بیان]] برتریهای [[بنیهاشم]] به موضوع [[فاطمه زهرا]] و [[منزلت]] ویژه ایشان اشارت دارد: [[بهترین زن جهان]] از ماست<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۸</ref> | *[[امام]] {{ع}} در [[بیان]] برتریهای [[بنیهاشم]] به موضوع [[فاطمه زهرا]] و [[منزلت]] ویژه ایشان اشارت دارد: [[بهترین زن جهان]] از ماست<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۸</ref> | ||