←ادب نسبت به قبر مطهر
جز (جایگزینی متن - '''']].' به '''']]') |
|||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
== ادب نسبت به [[قبر مطهر]]== | == ادب نسبت به [[قبر مطهر]]== | ||
*زائری که توفیق تشرف به | *زائری که [[توفیق]] [[تشرف]] به [[حرمها]] مییابد، باید خود را در [[حریم]] خانه [[امام]] یا امامزاده احساس کند و هر نوع [[ادب]] لازم را رعایت کند. | ||
*شهید ثانی | *[[سید بن طاووس]] توصیه میکند [[زائر]]، مثلًا در [[حرم]] [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]{{صل}}، در بدو ورود، دو رکعت [[نماز]] تحیت [[مسجد]] بخواند، سپس رو به طرف [[روضه]] [[نبوی]] و حجره [[شریف]] [[پیامبر خاتم|پیامبر]]{{صل}} کند، [[سلام]] دهد، دست به آن بکشد و استلام کند، ببوسد<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص ۱۶۱.</ref> سپس میافزاید: دستها را بر دیوار حجره [[مطهر]] [[حضرت]] بگذارد و بگوید: {{متن حدیث|أَتَيْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مُهَاجِراً إِلَيْك}} و خود را مهاجری معرفی کند که به حضور [[پیامبر خاتم| پیامبر خدا]]{{صل}} ره سپرده و برای ادای این [[وظیفه]] به [[زیارت]] آمده و اگر در حال حیات [[توفیق]] [[دیدار]] نداشته، پس از [[وفات]] آمده و میداند که [[احترام]] آن [[حضرت]] در حال ممات، مثل [[حرمت]] او در حال حیات است و از آن [[حضرت]] بخواهد که نزد [[خدا]] [[شاهد]] این [[زیارت]] باشد، دستها را به صورت خود کشد و این [[زیارت]] را نوعی [[بیعت]] به حساب آورد و [[دعا]] کند که تا آخر [[عمر]] بر همین [[عهد]] و [[پیمان]] [[استوار]] بماند<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۶۲.</ref> سپس رو به [[قبر]] [[پیامبر خاتم|پیامبر]]{{صل}} [[زیارت]] بخواند (متن [[زیارت]] را [[نقل]] کردهاند: {{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَ رَسُولَه}} بعد از آن، رو به [[قبله]] دعاهایی بخواند که [[نقل]] شده، سپس سراغ [[منبر]] [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]{{صل}} برود، آن را لمس کند، [[تبرک]] بجوید و دست هایش را به صورت و چشمانش بکشد. این [[آداب]]، نشان [[دلدادگی]] و [[محبت]] است، [[زیارت]] هم قلمرو [[عشق]] و وادی [[دل]] است و [[زائر]]، اینگونه جذبه درونی خود را ابراز میکند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۴۸، ۳۴۹.</ref>. | ||
*[[شهید]] ثانی میگوید: [[زائر]] در حال [[زیارت]]، رو به مَزور بایستد، با حالت [[دعا]] [[تضرّع]] کند، سمت راست و سپس سمت چپ صورت را بر [[قبر]] بگذارد، [[دعا]] کند و از [[خدا]] [[حاجت]] بطلبد و به [[صاحب]] [[قبر]] [[توسل]] جوید تا [[خدا]] حاجتش را برآورد و او را مشمول [[شفاعت]] گرداند و در [[دعا]] [[اصرار]] و مبالغه کند، آنگاه به طرف بالای سر برود و رو به [[قبله]] [[دعا]] بخواند<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۳۴.</ref> کیفیت ایستادن کنار [[قبر]] و نحوه [[زیارت]]، باید گویای [[ادب]] [[زائر]] باشد. | |||
*در حالات [[امام رضا|حضرت رضا]]{{ع}} آمده است که وقتی میخواست از [[قبر]] [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]{{صل}} وداع کند، و برای [[اعمال]] [[عمره]] به [[مکه]] [[رود]]، کنار [[قبر]] [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]{{صل}} آمد، در طرف بالای سر ایستاد، مشغول [[نماز]] شد، سپس شانه چپ را به [[قبر]] چسباند و نزدیک یکی از ستونها چند رکعت [[نماز]] خواند<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۴۹.</ref> شبیه این [[رفتار]]، در [[حدیثی]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] شده که چنین توصیه فرمود<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۵۰.</ref>. | |||
*[[علامه مجلسی]] در مورد برخی از این نقلها میافزاید: گرچه پشت به [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]{{صل}} کردن هنگام [[دعا]]، به ظاهر نوعی خلاف [[ادب]] به شمار میرود، ولی وقتی [[توجه به خدا]] باشد و قصد [[زائر]]، پشت گرمی به [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]{{صل}} باشد، اشکالی ندارد. کنار [[قبر]] ایستادن و تکیه بر [[قبر]] کردن و دعای رو به [[قبله]]، از [[امام سجاد]]{{ع}} و [[سیره]] او هم [[نقل]] شده است<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۵۳.</ref> <ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۳۴۸، ۳۴۹.</ref>. | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||