حراست دین: تفاوت میان نسخه‌ها

[[دین اسلام]] هم که آخرین [[دین]] آسمانی است از این آسیب در [[امان]] نبوده و لذا [[رسول خدا]]{{صل}} بر خود فرض دانسته که با آن مقابله کند. مقابله و برخورد جدی [[پیامبر اکرم]]{{صل}} با [[گرایش]] به [[بت پرستی]] در جریان شجره ذات انواط<ref>ر.ک: الجامع لاحکام القرآن قرطبی، ج ۷، ص ۲۷۳: {{متن قرآن|قَالُوا يَا مُوسَى اجْعَلْ لَنَا إِلَهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ}} «گفتند: ای موسی! برای ما خدایی بگمار چنان که آنان خدایانی دارند» سوره اعراف، آیه ۱۳۸. {{عربی|نظیره قَوْلِ جُهَّالٍ الاعراب وَ قَدْ رَأَوْا شَجَرَةٍ خَضْرَاءَ للکفار تسمی ذَاتَ أنواط یعظمونها فِي کل سَنَةً یوما: یا رَسُولَ اللَّهِ، اجْعَلْ لَنَا ذَاتَ أنواط کما لَهُمْ ذَاتَ أنواط. فَقَالَ علیه الصَّلَاةُ وَ السَّلَامُ: اللَّهُ أکبر. قُلْتُمْ والذی نَفْسِي بیده کما قَالَ قَوْمُ موسی}} {{متن قرآن|اجْعَلْ لَنَا إِلَهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ}} «برای ما خدایی بگمار چنان که آنان خدایانی دارند، (موسی) گفت: به راستی که شما قومی نادانید» سوره اعراف، آیه ۱۳۸. {{عربی|لترکبن سُنَنِ فِي (مِنْ) قبلکم حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ حتی إِنَّهُمْ لَوْ دَخَلُوا حَجَرٍ ضَبٍّ لدخلتموه}}.</ref> و کج [[فکری]] و خرافه‌گرایی در حادثه خورشیدگرفتگی هنگام [[مرگ]] [[ابراهیم]] [[فرزند]] [[نبی اکرم]]{{صل}}<ref>نبی گرامی اسلام{{صل}} فرمودند: {{متن حدیث|إِنَّ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ يَجْرِيَانِ بِأَمْرِهِ مُطِيعَانِ لَهُ لَا يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَ لَا لِحَيَاتِهِ}} ر.ک: کافی ج۳، ص ۲۰۸ و مسند احمد ج۱، ص ۲۹۸.</ref> و عکس العمل آن [[حضرت]] در قبال [[رفتار]] ناشایست [[رهبانیت]] و عزلت‌گرایی [[باطل]] در بین برخی از [[اصحاب]]<ref>ر.ک: روایات تفسیری ذیل آیه کریمه ۲۷ سوره حدید: {{متن قرآن|وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ}} «و ما رها کردن این جهان را که از خود درآوردند بر آنان مقرّر نداشتیم» سوره حدید، آیه ۲۷. که [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: {{متن حدیث|لَا رَهْبَانِيَّةَ فِي الْإِسْلَامِ}}.</ref>، نمونه‌هایی است از تلاش و اهتمام در زمینه حفظ و حراست [[دین]] از [[انحراف]] و برداشت‌های [[نادرست]].

اهمال و بی تفاوتی در [[مبارزه]] جدی و همه جانبه با آسیب‌های ناشی از [[بدعت‌ها]] و کج فهمی‌ها در [[معارف]] و [[احکام دینی]] به ویژه با توجه به مرور زمان نوعی [[نقص]] غرض و خلاف [[حکمت]] است و عقلاً [[ناپسند]] شمرده می‌‌شود.