بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'رده:اتمام لینک داخلی' به '') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
خط ۲: | خط ۲: | ||
{{مهدویت}} | {{مهدویت}} | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
==[[جایگاه]] [[تولی]]== | |||
*[[تولی]] ([[پذیرش ولایت]]) نسبت به [[معصومان]]{{ع}} یکی از مواردی است که [[اهل بیت]]{{ع}} در [[روایات]] متعددی [[مؤمنان]] را در [[دوران غیبت]] به آن سفارش کردهاند. به عنوان نمونه [[امام صادق]]{{ع}} ذیل آیۀ {{متن قرآن|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ}}<ref>«سرور شما تنها خداوند است و پیامبر او و (نیز) آنانند که ایمان آوردهاند» سوره مائده، آیه ۵۵.</ref> میفرماید: «"إِنَّمَا" یعنی سزاوارتر به شما، مُحقتر به شما و کارهایتان و جانتان و اموالتان تا [[روز قیامت]]، [[خدا]] و رسولش است و کسانی که [[ایمان]] آوردند، یعنی [[علی]] و فرزندانش که امامند»<ref>{{متن حدیث|إِنَّمَا یَعْنِی أَوْلَی بِکُمْ أَیْ أَحَقُّ بِکُمْ وَ بِأُمُورِکُمْ وَ أَنْفُسِکُمْ وَ أَمْوَالِکُمُ، ﴿اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُوا﴾، یَعْنِی عَلِیّاً وَ أَوْلَادَهُ الْأَئِمَّةَ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ}}؛ کافی، ج۱، ص۲۸۸. </ref>. همچنین فرمودند: «[[خداوند]] [[دستور]] به [[پذیرش ولایت]] [[ائمه]] {{ع}} داده که در [[آیه]] {{متن قرآن|وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا}}<ref>«و آنان را پیشوایانی کردیم که به فرمان ما راهبری میکردند» سوره انبیاء، آیه ۷۳.</ref> به آنها تصریح مینماید: و آنان را پیشوایانی قرار دادیم که به [[فرمان]] ما، [[مردم]] را [[هدایت]] میکردند. اینهایند که [[ولایت]] و [[اطاعت]] آنها لازم است»<ref>{{متن حدیث|فَإِنَّ اللَّهَ أَمَرَ بِوَلَایَةِ الْأَئِمَّةِ الَّذِینَ سَمَّاهُمُ اللَّهُ فِی کِتَابِهِ فِی قَوْلِهِ ﴿وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا﴾ وَ هُمُ الَّذِینَ أَمَرَ اللَّهُ بِوَلَایَتِهِمْ وَ طَاعَتِهِمْ}}؛ بحارالأنوار، ج۷۵، ص۲۲۳.</ref>.<ref>. ر.ک: [[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۷۲ ـ ۷۴. </ref>. [[امام کاظم]]{{ع}} در روایتی میفرماید<ref>{{متن حدیث|"طُوبَى لِشِیعَتِنَا الْمُتَمَسِّکِینَ بِحُبِّنَا فِی غَیْبَةِ قَائِمِنَا. الثَّابِتِینَ عَلَى مُوَالَاتِنَا وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ أَعْدَائِنَا. أُولَئِکَ مِنَّا وَ نَحْنُ مِنْهُمْ"}}؛ خصال،ج۲،ص۳۶۱؛ إربلی، علی بن عیسی، کشف الغمة،ج۲،ص۵۲۴.</ref>: «خوشا به حال [[شیعیان]] ما که در [[زمان غیبت]] [[قائم]] ما به [[محبت]] ما [[تمسک]] میجویند و بر [[موالات]] نسبت به ما و بیزاری نسبت به [[دشمنان]] ما ثابت و [[استوار]] هستند. آنها از ما هستند و ما نیز از آنها هستیم»<ref>ر.ک. [[ابراهیم شفیعی سروستانی|شفیعی سروستانی، ابراهیم]]، [[معرفت امام زمان و تکلیف منتظران (کتاب)|معرفت امام زمان و تکلیف منتظران]]، ص۱۲۳؛ [[عباس گوهری|گوهری، عباس]] و [[محسن دیمه کار گراب|دیمه کار گراب، محسن]]، [[رسالت منتظران در زمینهسازی برای ظهور و تحقق دولت کریمه (مقاله)|رسالت منتظران در زمینهسازی برای ظهور و تحقق دولت کریمه]]، ص ۹۳-۹۵.</ref>. [[امام علی]] {{ع}} فرمودند: «ما را بر عهدۀ [[مردم]]، [[حق]] [[فرمانبری]] و [[ولایت]] است و برای این کار، از [[خداوند سبحان]] [[پاداش نیک]] خواهند گرفت»<ref>غررالحکم.</ref>.<ref>ر.ک: [[ابراهیم شفیعی سروستانی|شفیعی سروستانی، ابراهیم]]، [[چشم به راه (کتاب)|چشم به راه]]، ص ۱۶۳ ـ ۱۷۲. </ref> در [[روایت]] دیگری [[امام صادق]]{{ع}} تنها فریضهای را که احدی از [[مسلمین]] در هیچ حالی مجاز به ترک آن نیست را [[فریضه ولایت]] میداند<ref>{{متن حدیث|"إِنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَی أُمَّةِ مُحَمَّدٍ{{صل}} خَمْسَ فَرَائِضَ الصَّلَاةَ وَ الزَّکَاةَ وَ الصِّیَامَ وَ الْحَجَّ وَ وَلَایَتَنَا فَرَخَّصَ لَهُمْ فِی أَشْیَاءَ مِنَ الْفَرَائِضِ الْأَرْبَعَةِ وَ لَمْ یُرَخِّصْ لِأَحَدٍ مِنَ الْمُسْلِمِینَ فِی تَرْکِ وَلَایَتِنَا"}}؛ کافی، ج ۸، ص ۲۷۱. </ref> و [[ولایت]] در این [[روایت]] به معنای [[اعتقاد به امامت]]، داشتن [[محبت]] و اظهار آن در عمل است<ref>ر.ک. [[سید محمد ضیاءآبادی|ضیاءآبادی، سید محمد]]، [[حبل متین شناخت ارکان دین ج۲ (کتاب)|حبل متین شناخت ارکان دین]]، ج۲، ص ۲۰۱. </ref> و این [[ولایت]] آن [[قدر]] مهم است که [[امام باقر]]{{ع}} میفرماید<ref>{{متن حدیث|"إِنَّمَا أُمِرُوا أَنْ یَطُوفُوا بِهَا ثُمَّ یَنْفِرُوا إِلَیْنَا فَیُعْلِمُونَا وَلَایَتَهُمْ وَ مَوَدَّتَهُمْ وَ یَعْرِضُوا عَلَیْنَا نُصْرَتَهُمْ"}}؛ کافی، ج ۱، ص ۳۹۲.</ref>: «[[مردم]] از آن جهت [[مأمور]] به [[طواف]] شدهاند که پس از آن به سوی ما بیایند و [[ولایت]] ما را اعلام کنند و [[مودت]] و [[نصرت]] خودشان را به ما عرضه بدارند» آری، بیتالله واقعی [[وجود امام]] است و [[طواف]] واقعی چرخیدن بر محور وجود او و عرض [[خضوع]] و [[ادب]] به آستان اکرم اوست<ref>ر.ک. [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۹ (کتاب)|ادب فنای مقربان]]، ج۹، ص۲۳۴، ۲۳۵؛ [[سید محمد ضیاءآبادی|ضیاءآبادی، سید محمد]]، [[حبل متین شناخت ارکان دین ج۲ (کتاب)|حبل متین شناخت ارکان دین]]، ج۲، ص ۲۰۱.</ref>. | |||
==[[وظیفه]] اول: [[معرفت]]== | |||
*حال باید دید [[وظیفه مسلمانان]] در [[تولی]] به [[امام مهدی]]{{ع}} چیست: | |||
*[[معرفت]] به [[امام]]: خاستگاه [[محبت]] و دلبستگی [[آدمی]] به چیزی، عبارت از [[شناخت کامل]] و عمیق به آن و تهی کردن [[دل]] از اغیار است، از اینرو [[محبت]] [[حقیقی]] به [[اهل بیت]] {{ع}} وامدار [[معرفت]] [[جایگاه]] [[ولایت]] آنان و پاکسازی [[دل]] با [[گریز]] از [[دنیا]] دوستی و دیگر مظاهر مادی است<ref>ر.ک. [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۹ (کتاب)|ادب فنای مقربان]]، ج۹، ص۲۳۴، ۲۳۵.</ref>. [[امام باقر]]{{ع}} فرمودند<ref>{{متن حدیث|"لَا یُحِبُّنَا عَبْدٌ وَ یَتَوَلَّانَا حَتَّی یُطَهِّرَ اللَّهُ قَلْبَهُ وَ لَا یُطَهِّرُ اللَّهُ قَلْبَ عَبْدٍ حَتَّی یُسَلِّمَ لَنَا"}}؛ الکافی، ج۱، ص ۱۹۴.</ref>: «بندهای ما را [[دوست]] ندارد و [[فرمان]] نمیبرد، مگر خدای والا قلبش را [[پاکیزه]] کرده باشد؛ او نیز [[قلب]] بندهای را [[پاک]] نمیگرداند، مگر با ما سازگار و آشتی باشد»<ref>ر.ک. [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۹ (کتاب)|ادب فنای مقربان]]، ج۹، ص۲۳۴، ۲۳۵.</ref> و وقتی [[محبت]] در [[دل]]، جای گرفت، پایه [[پیروی]] و [[اطاعت]] گذاشته میشود و [[انسان]] سریع تر به [[ولایت]] آن بزرگواران میرسد<ref>ر.ک. [[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[با پیشوایان هدایتگر ج۲ (کتاب)|با پیشوایان هدایتگر]]، ج۲، ص ۳۹۰-۳۹۱.</ref>. | |||
==[[وظیفه]] دوم: تقویت [[عهد]] و [[پیمان]]== | |||
*تقویت [[عهد]] و [[پیمان]]: حفظ و تقویت پیوند قلبی با [[امام عصر]]{{ع}} و تجدید دایمی [[عهد]] و [[پیمان]] با آن [[حضرت]] یکی دیگر از [[وظایف]] مهمی است که هر شیعۀ [[منتظر]] در [[عصر غیبت]] بر عهده دارد<ref>ر.ک. [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ص ۲۲۸-۲۳۳؛ [[انتظار و منتظران (مقاله)|انتظار و منتظران]]، ص ۲۰۹-۲۱۳. </ref>؛ چنانچه [[امام باقر]]{{ع}} در [[تفسیر]] آیۀ ۲۰۰ [[آل عمران]]<ref>{{متن قرآن|يَأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ اصْبرُِواْ وَ صَابِرُواْ وَ رَابِطُواْ وَ اتَّقُواْ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُون}}«ای مؤمنان! شکیبایی ورزید و یکدیگر را به شکیب فرا خوانید و از مرزها نگهبانی کنید و از خداوند پروا بدارید باشد که رستگار شوید» سوره آل عمران، آیه ۲۰۰.</ref> میفرماید: "بر انجام [[واجبات]] [[صبر]] کنید و در برابر دشمنانتان [[پایداری]] کنید و پیوند خود را با [[امام]] [[منتظران]] مستحکم نمایید"<ref>{{متن حدیث|"اصْبِرُوا عَلَی أَدَاءِ الْفَرَائِضِ وَ صابِرُوا عَدُوَّکُمْ وَ رابِطُوا إِمَامَکُمُ الْمُنْتَظَر"}}؛ الغیبه للنعمانی، ص ۱۹۹؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج ۱، ص ۳۳۴.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} نیز میفرماید<ref>{{متن حدیث|"یَأْتِی عَلَی النَّاسِ زَمَانٌ یَغِیبُ عَنْهُمْ إِمَامُهُمْ فَقُلْتُ لَهُ مَا یَصْنَعُ النَّاسُ فِی ذَلِکَ الزَّمَانِ قَالَ یَتَمَسَّکُونَ بِالْأَمْرِ الَّذِی هُمْ عَلَیْهِ حَتَّی یَتَبَیَّنَ لَهُم"}}؛ کمال الدین، ج۲، ص۳۵۰؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۱۲۲.</ref>: «زمانی بر [[مردم]] فرا رسد که [[امام]] آنان [[غایب]] باشد، [[زراره]] پرسید [[مردم]] چه کنند؟ فرمود: به امر [[ولایت]] چنگ زنند تا [[امام]] آنها ظاهر شود»<ref>ر.ک. [[سید جعفر موسوینسب|موسوینسب، سید جعفر]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۲۴.</ref>. | |||
*دقت در [[روایات]] فوق میرساند اگر هر شیعۀ [[منتظر]] در آغاز هر روز، با حضور و توجه، چنین [[عقد]] و پیمانی را با [[امام]] و مقتدای خود تجدید نماید، هرگز تن به رکود، [[ذلت]] و [[خواری]] و [[ظلم]] و [[بیعدالتی]] نمیدهد<ref>ر.ک. [[علی باقی نصرآبادی|نصرآبادی، علی باقی]]، [[نقش فرهنگ انتظار در پویایی جامعه مطلوب (مقاله)|نقش فرهنگ انتظار در پویایی جامعه مطلوب]]، ص ۱۳۲-۱۳۳.</ref> و به واسطۀ مقولۀ [[انتظار]]، [[ضرورت وجود امام]] و [[نیاز به امام معصوم]] را بیشتر احساس میکند، به همین سبب، [[محبت]] و [[دوستی]] و انس با [[حضرت مهدی]]{{ع}} و [[امید]] به [[حکومت]] او در [[جان]] [[آدمی]] شدت مییابد و به عطش و شیفتگی مبدّل میگردد<ref>ر.ک. [[سید مهدی موسوی|موسوی، سید مهدی]]، [[تربیت سیاسی در پرتو انتظار (مقاله)|تربیت سیاسی در پرتو انتظار]]، ص ۳۶-۳۷.</ref>. | |||
*بنابراین، با توجه به اهمیت [[تولی]]، وظیفۀ [[مسلمان]] هاست که [[معرفت]] خود به [[امام مهدی]]{{ع}} را افزایش دهند و [[عهد]] و [[پیمان]] خود را تقویت و تجدید دائمی نمایند | |||
==پرسش مستقیم== | ==پرسش مستقیم== | ||
خط ۱۲: | خط ۲۲: | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
{{فهرست اثر}} | |||
{{ستون-شروع|3}} | |||
# [[پرونده:13681160.jpg|22px]] [[عباس گوهری|گوهری، عباس]]''' و '''[[محسن دیمه کار گراب|دیمه کار گراب، محسن ]]، [[رسالت منتظران در زمینهسازی برای ظهور و تحقق دولت کریمه (مقاله)|'''رسالت منتظران در زمینهسازی برای ظهور و تحقق دولت کریمه''']] | |||
# [[پرونده:مشرق موعود.jpg|22px]][[سید مهدی موسوی|موسوی، سید مهدی]]، [[تربیت سیاسی در پرتو انتظار (مقاله)|'''تربیت سیاسی در پرتو انتظار''']] | |||
# [[پرونده:13681202.jpg|22px]][[علی باقی نصرآبادی|نصرآبادی، علی باقی]]، [[نقش فرهنگ انتظار در پویایی جامعه مطلوب (مقاله)|'''نقش فرهنگ انتظار در پویایی جامعه مطلوب''']] | |||
# [[پرونده:13681057.jpg|22px]][[سید جعفر موسوینسب|موسوینسب، سید جعفر]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)|'''دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان''']] | |||
# [[پرونده:136864.jpg|22px]][[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)|'''درسنامه مهدویت''']] | |||
# [[پرونده:1404.jpg|22px]][[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[انتظار و منتظران (مقاله)|'''انتظار و منتظران''']] | |||
# [[پرونده:5604.jpg|22px]] [[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[با پیشوایان هدایتگر ج۲ (کتاب)|'''با پیشوایان هدایتگر''']] | |||
# [[پرونده:Habl-2.jpg|22px]] [[سید محمد ضیاءآبادی|ضیاءآبادی، سید محمد]]، [[حبل متین شناخت ارکان دین ج۲ (کتاب)|'''حبل متین شناخت ارکان دین''']] | |||
# [[پرونده:ADAB-9.jpg|22px]] [[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۹ (کتاب)|'''ادب فنای مقربان''']] | |||
# [[پرونده:48623.jpg|22px]] [[ابراهیم شفیعی سروستانی|شفیعی سروستانی، ابراهیم]]، [[چشم به راه (کتاب)|'''چشم به راه''']] | |||
# [[پرونده:1298400.jpg|22px]] [[ابراهیم شفیعی سروستانی|شفیعی سروستانی، ابراهیم]]، [[معرفت امام زمان و تکلیف منتظران (کتاب)|'''معرفت امام زمان و تکلیف منتظران''']] | |||
{{پایان}} | |||
{{پایان}} | |||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{یادآوری پانویس}} | {{یادآوری پانویس}} |