پیراهن کهنه: تفاوت میان نسخه‌ها

*از قساوت‌های دشمنان در [[کربلا]]، عریان نهادن جسم [[امام حسین|حسین]] بر روی خاک بود. [[امام]]، برای پیشگیری از این ظلم، روز [[عاشورا]] قبل از عزیمت به میدان شهادت، کنار خیمه‌ها آمد و از خواهرش زینب، جامه و شلواری کهنه طلبید و آنها را با دست پاره پاره کرد و بر تن پوشید تا کسی پس از شهادتش در آن جامه‌ها رغبت نکند و به طمع آن لباس، او را عریان نسازد، فرمود: {{عربی|ائتونی ثوبا لا یرغب فیه احد اجعله تحت ثیابی لئلا اجرد منه بعد قتلی}}<ref>بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۵۴</ref> اما ابجر (ابحر) بن کعب جنایت کرده آن را پس از شهادت [[امام]] از تن او در آورد و [[امام حسین|حسین]] عریان در کربلا نهاد. از آن پس دست‌هایش خشک شد، مثل دو تکه چوب<ref>ثبات الهداة، ج ۵، ص ۲۰۱، عوالم(امام حسین)، ص ۲۹۷</ref> و به نقلی شلواری را که درآورد، در نتیجه از دو پا فلج و زمین‌گیر شد<ref>بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۵۴</ref> در برخی نقل‌ها تغییر "عتیق" آمده، یا "ثوب خلق"، که همان لباس کهنه است<ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]] صفحه ۹۵.</ref>.