آخرین حکومت دنیا: تفاوت میان نسخه‌ها

:::::#"[[دولت جهانی]]" که اشاره به قلمرو [[حکومت]] دارد؛  

:::::#"[[دولت]] [[عدالت]]" که اشاره به بسط‍‌ [[عدالت]] در زمان [[حاکمیت]] این [[دولت]] دارد؛  

:::::#"[[دولت کریمه]]" که اشاره به محوریت [[کرامت]] [[انسان]] در این [[دولت]] دارد و به‌طور مشخص بیان شده که کرامت‌مداری یعنی [[عزّت]] [[اسلام]] و [[مسلمین]] از یک سو و [[ذلت]] و [[نفاق]] و [[منافقان]] از سوی دیگر؛  

:::::#"[[دولت صالحان]]" که اشاره به [[صالح]] بودن [[زمامداران]] آن است؛  

:::::#"[[دولت حق]]" که اشاره به حق‌مداری این [[دولت]] و نتیجه آن یعنی بسط‍‌ [[حق]] و رفع [[باطل]] است؛  

:::::#"[[دولت]] [[مستضعفان]]" که اشاره به [[حاکمیت]] یافتن کسانی دارد که از سوی [[صاحبان زر و زور]] و [[تزویر]] به [[استضعاف]] کشیده شده‌اند؛  

:::::#"[[دولت]] [[امنیت]]" که اشاره به [[امنیت فراگیر]] در آن [[دولت]] است؛ [[امنیتی]] که هم [[اجتماعی]] است و هم ایمانی؛  

:::::#"[[دولت]] [[رفاه]]" که اشاره به [[فراگیری]] [[رفاه]] در پهنه [[زمین]] است و. . .  

::::::یکی دیگر از تعبیرهایی که از [[دولت مهدوی]] شده ولی کمتر مورد توجه قرار گرفته، تعبیر "[[آخرین دولت]]" است. این تعبیر در کلمات نورانی [[معصومین|معصومان]] {{عم}} وجود دارد. [[امام باقر]] {{ع}} می‌فرمایند: {{عربی|"دَوْلَتُنَا آخِرُ الدُّوَلِ"}}<ref>غیبة طوسى، ص ۴۷۲. </ref>. [[دولت ما]] [[آخرین دولت]] است. سپس در پایان [[کلام]] خویش می‌فرمایند: {{عربی|"وَ هُوَ قَوْلُ الله عَزَّ وَ جَل: ‏{{متن قرآن|وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ}}<ref>سوره اعراف، ۱۲۸. </ref>"}} و این همان سخن [[خداوند]] است که می‌فرماید: [[عاقبت]] از آن [[پرهیزکاران]] است.  

::::::[[اهل بیت]] {{عم}} از [[دولت]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} به‌عنوان "[[آخرین دولت]]" یاد کرده‌اند. اکنون دو سؤال مطرح است: [[آخرین دولت]] بودن به چه معنا است‌؟ [[علت]] آخرین بودن [[دولت]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} چیست‌؟ وقتی می‌گوییم [[حکومت]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} [[آخرین دولت]] است، هم به این معنی است که آخرین و مترقی‌ترین [[اندیشه]] در باب [[حکومت]] و [[زمامداری]] است و هم به این معنی است که پس از آن [[دولت]] دیگری [[حاکمیت]] نمی‌یابد و تا [[پایان تاریخ]] ادامه می‌یابد. [[امام باقر]] {{ع}} به دنبال این‌که می‌فرمایند "[[دولت ما]] [[آخرین دولت]] است"، چنین ادامه می‌دهند:  هیچ [[خاندان]] دارای حکومتی باقی نمی‌ماند، مگر این‌که قبل از ما به [[حکومت]] می‌رسند<ref>غیبة طوسى، ص ۴۷۲. </ref>. [[امام صادق]] {{ع}} نیز در همین رابطه می‌فرمایند: این امر ([[حکومت]] ما [[اهل بیت]]) فرا نمی‌رسد تا این‌که همه گروه‌ها بر [[مردم]] [[حکومت]] کرده باشند... آن‌گاه [[امام مهدی|قائم]] {{ع}} [[قیام]] می‌کند و [[حق]] و [[عدالت]] را برپا می‌دارد<ref>غیبة نعمانى، ص ۲۷۴. </ref>.  

::::::در برخی از روایاتی که در آن‌ها مسأله [[آخرین دولت]] بودن [[حکومت]] [[امام مهدی]] {{ع}} مطرح شده، [[علت]] آن نیز [[تبیین]] شده است. مثلا [[امام باقر]] {{ع}} پس از آن‌که می‌فرمایند [[دولت ما]] [[آخرین دولت]] است و پیش از آن، همه [[صاحبان قدرت]] و [[اندیشه]] به [[حکومت]] می‌رسند، در بیان [[علت]] آن می‌فرمایند: ... تا وقتی شیوه [[حکومت]] ما را دیدند، نگویند: اگر ما هم به [[حکومت]] می‌رسیدیم، به شیوه اینان [[رفتار]] می‌کردیم<ref>کافى، ج ۱، ص ۴۰۷. </ref>.  

::::::همچنین [[امام صادق]] {{ع}} پس از آن‌که می‌فرمایند پیش از برقراری [[دولت ما]] همه گروه‌ها به [[حکومت]] می‌رسند، [[علت]] این تقدم و تأخر را چنین بیان می‌دارند: تا کسی نگوید: اگر ما هم به [[حکومت]] می‌رسیدیم به [[عدالت]] [[رفتار]] می‌کردیم<ref>غیبة طوسى، ص ۴۷۲. </ref>.  

::::::از مجموع این دو [[حدیث]] چنین برمی‌آید که [[علت]] تأخر [[دولت]] [[امامت]]، اتمام [[حجت]] تاریخی و عملی است. باید [[بشر]] به تجربه دریابد که راه [[عدالت]] جز از طریق [[اهل بیت]] نمی‌گذرد و [[برقراری عدالت]] جز به دست مردان عدالت‌پیشه و [[امامان]] [[معصوم]] {{عم}} ممکن نیست. [[تبیین]] این [[حقیقت]] در گرو توجه به این سه امر است:  

::::::نخست؛ [[عدالت]] مهم‌ترین نیاز [[بشریت]] است.  

::::::دوم؛ [[اجرای عدالت]] نیاز به مردان [[عادل]] دارد؛ هر دستی توان عدالت‌گستری ندارد.  

::::::سوم؛ عدالت‌گستری نیاز به عدالت‌پذیری دارد. بدون عدالت‌پذیری، [[اجرای عدالت]] ممکن نیست. اگر [[امام]] [[عدالت‌گستر]] وجود داشته باشد، ولی [[امت]] عدالت‌پذیر وجود نداشته باشد، عملیات عدالت‌گستری با [[شکست]] مواجه می‌شود<ref>نشریه موعود، شماره ۳۶، ص ۲۳</ref>»<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۶.</ref>.

:::::*«[[امام صادق]] {{ع}} می‌فرمایند: "[[دولت]] او آخرین و [[بهترین]] دولت‌هاست، پس از پایان همه [[دولت‌ها]] می‌آید. هیچ خاندانی نیست که حکومتی برای آن تصوّر باشد، جز این‌که پیش از او به [[حکومت]] می‌رسد، تا هنگامی که ما به [[قدرت]] رسیدیم کسی نگوید که اگر ما نیز به [[قدرت]] رسیدیم، این‌چنین [[رفتار]] می‌کردیم و این است معنای [[کلام]] [[خدا]] که فرمود: {{متن قرآن|وَإِنَّهُ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ}}<ref>ارشاد مفید، ص ۳۴۴؛ المحجة البیضاء، ج ۴، ص ۳۳۶.</ref>. در [[حدیث]] دیگری از حضرتش آمده است: "میان [[وفات]] [[قائم]] و آغاز [[رستاخیز]] [[چهل]] روز فاصله است"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۴۵؛ ارشاد مفید، ص ۳۴۵.</ref>.

::::::در مورد روزهای پس از [[شهادت]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}}،[[امام صادق]] {{ع}} آورده است: "در [[توبه]] بسته می‌شود و به کسی که پیش از آن [[ایمان]] نیاورده باشد و در ایمانش خیری کسب نکرده باشد، دیگر [[ایمان آوردن]] سودی نمی‌بخشد. آن‌ها بدترین [[مردمان]] هستند"<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۱۴۷.</ref>. همچنین حضرتش می‌فرمایند: "پایان یافتن [[سلطنت]] او از نشانه‌های [[رستاخیز]] است، چنان‌که [[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن|وَإِنَّهُ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ}}<ref>سوره زخرف، ۶۱.</ref>؛ یعنی او هشدار و نشانه [[رستاخیز]] است<ref>ینابیع المودّه، ج ۳، ص ۱۳۶.</ref>»<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۹۲.</ref>.