خانواده: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[آیات الهی]] و [[تعالیم]] اوصیایی [[حق]] [[مادر]] را بیشتر از [[پدر]] می‌داند، زیرا [[مادر]] [[رنج]] بارداری [[فرزند]] را کشیده و [[سختی]] زایمان را به‌جان خریده و از شیره [[جان]] خویش [[فرزند]] را خورانده است{{متن قرآن|وَوَصَّيْنَا الإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلاثُونَ شَهْرًا حَتَّى إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ ‏}}<ref> و به آدمی سپرده‌ایم که به پدر و مادرش نیکی کند؛ مادرش او را به دشواری آبستن بوده و به دشواری زاده است- و بارداری و از شیر گرفتنش سی ماه است- تا چون به رشد کامل رسد و چهل ساله شود بگوید: پروردگارا در دلم افکن تا نعمتت را که به من و پدر و مادرم بخشیده‌ای سپاس بگزارم و کردار شایسته‌ای که تو را خشنود کند به جای آرم و برای من، در دودمانم شایستگی نه که من به سوی تو بازگشته‌ام و من از فرمانبردارانم؛ سوره احقاف، آیه:۱۵.</ref>. البته در این بین پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها نیز دارای منزلتی [[الهی]] هستند و باید با آنان نیز به‌عنوان [[سرمایه]] اصلی [[زندگی]] با [[احترام]] برخورد شود. اصلی‌ترین [[حق]] [[والدین]] بر گردن [[فرزندان]]، [[اطاعت]] کردن از آن‌هاست<ref>سطور پیشین؛ حکمت ۳۹۹</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص۳۲۰-۳۲۱.</ref>.