منصوص بودن امام: تفاوت میان نسخه‌ها

منصوص بودن امام (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۴۲

۵٬۶۹۳ بایت اضافه‌شده ، ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۰

بدون خلاصۀ ویرایش

دیداریویکی‌متن

Msadeq

مدیران

۱۱۵٬۳۵۳

ویرایش

@@ خط ۲۶: / خط ۲۶: @@
 ===[[عصمت]]===
 *[[امام معصوم]] است و [[عصمت]] یک حالت [[باطنی]] است<ref>دلایل اثبات عصمت گذشت.</ref>. از این رو فقط [[خداوند]] از [[عصمت]] افراد [[آگاه]] است، پس [[امامت]] و [[تعیین امام]]، کاری [[الهی]] است و [[مردم]] در آن نقشی ندارند<ref>ر.ک: إحقاق الحق و إزهاق الباطل، ج۳، ص۳۰۳؛ بدایة المعارف الإلهیة فی شرح عقائد الإمامیه ج۲، ص۱۰۰؛ تجرید الاعتقاد، ص۲۲۳؛ تکملة شوارق الألهام، ص۱۱۳؛ کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص۳۶۶.</ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]،[[ درسنامه امام‌شناسی (کتاب)|درسنامه امام‌شناسی]]، ص:۱۰۲.</ref>.
+===[[مصلحت]]<ref>ر.ک: الإلهیات علی هدی الکتاب و السنة و العقل، ج۴، ص۴۶.</ref>===
+*[[تبیین]] این [[دلیل]] بر دو مقدمه [[استوار]] است:
+*'''مقدمه نخست:''' [[جایگاه]] [[پیامبر]]{{صل}} در [[جامعه]] اسلامی‌ با پنج [[مسئولیت]] مهم همراه بوده است: #[[تبیین]] و [[تفسیر قرآن کریم]]؛
+#[[بیان]] [[احکام]]، [[واجبات]] و [[محرمات]]؛
+#[[پاسخ به شبهات]] و سؤالات؛
+#[[بیان]] [[احکام]] مسایل [[جدید]] و موضوعات [[مبتلا]] به؛
+#جلو‌گیری از هرگونه [[انحراف]] و [[بدعت]] در [[دین]].
+*'''مقدمه دوم:''' پس از آنکه [[ارتحال پیامبر]]{{صل}} نزدیک می‌شود، [[تصمیم پیامبر]]{{صل}} به این [[مسئولیت‌ها]] از چهار احتمال بیرون نیست:
+#[[رسول خدا]]{{صل}} انجام این [[وظائف]] را پس از خود از دیگران سلب نمودند به گونه‌ای که هیچ‌کس متصدی این [[وظائف]] نباشد.
+#[[رسول خدا]]{{صل}} انجام این [[وظائف]] را پس از خود، مبهم و مهمل گذاردند.
+#[[رسول خدا]]{{صل}} این [[وظائف]] را به [[صحابه]] سپردند.
+#با توجّه به [[ناتوانی]] [[صحابه]] از انجام این [[وظائف]]، [[رسول خدا]]{{صل}} شخصی را که بتواند عهده‌دار آنها شود از سوی [[خدا]] و به [[دستور]] او برای [[رهبری]] [[جامعه]] اسلامی‌معرفی نمودند.
+*از میان این احتمالات چهارگانه احتمال نخست و دوم، از نگاه [[عقل]] [[باطل]] است چرا که با [[دلسوزی پیامبر]] و [[مسئولیّت]] ایشان دست‌کم نباید [[مردم]] را در برابر این امور چهارگانه رها کنند.
+*احتمال سوم نیز از نگاه [[شیعه]]، [[باطل]] است چراکه [[صحابه]] به چند [[دلیل]]، [[شایستگی]] و صلاحیت اداره این امور را نداشتند.
+#خلفای اول و دوم و سوم که [[برترین]] [[مردم]] بودند، در [[تفسیر قرآن]]، [[ناتوان]] بودند چنان‌که درباره معنای {{متن قرآن|َأَبًّا}} در [[آیه]] {{متن قرآن|وَفَاكِهَةً وَأَبًّا}}<ref>«و میوه و علف» سوره عبس، آیه ۳۱.</ref> از [[خلیفه نخست]] پرسیده شد، گفت نمی‌دانم<ref>تفسیر القرآن العظیم (ابن کثیر)، ج۱، ص۱۲.</ref>. از [[امام علی]]{{ع}} پرسیدند، [[حضرت]] فرمود: {{متن قرآن|وَفَاكِهَةً}} برای انسان‌هاست و {{متن قرآن|َأَبًّا}} برای حیوانات که همان کاه و علف است<ref>المیزان فی تفسیر القرآن، ج۲۰، ص۲۱۲.</ref>.
+#در [[بیان]] [[احکام]] مستحدثه و جلوگیری از [[تحریف]] نیز، نه تنها [[خلفا]] [[ناتوان]] بودند بلکه تحریفاتی به [[اسلام]] وارد کردند مانند [[نماز]] تراویح و...<ref>صحیح بخاری، ج۱، ص۳۴۲، ر.ک: نماز تراویح، نجم‌الدین طبسی.</ref>.
+#[[فرهنگ]] قبیله‌نشینی و تعصبّات نژادی در میان [[مردم]] شدید بود که درگیری‌های [[اوس]] و [[خزرج]] در [[سقیفه]] نمونه آن است.
+#[[ایمان]] بیشتر [[مردم]] در [[جامعه]] آن روز، پایین بود، زیرا بسیاری از آنها، کسانی بودند که در میادین [[جنگ]]، هنگام [[احساس]] خطر، [[پیامبر]]{{صل}} را تنها گذاشته و فرار می‌کردند، یا به [[غنایم]] [[جنگی]] [[هجوم]] می‌بردند.
+#شرایط [[سیاسی]] [[حاکم]] بر [[جامعه]]، به‌شدّت [[بحرانی]] بود؛ زیرا [[دشمنان داخلی]] که [[منافقان]] بودند و دو ابرقدرت [[ایران]] و [[روم]] که [[دشمن]] خارجی، به شمار می‌آمدند [[منتظر]] [[فرصت]] بودند تا کیان اسلامی‌را نابود سازند؛ در چنین شرایطی، [[رهبر]] [[حکیم]] و مدبّری همچون [[رسول خدا]]{{صل}} چگونه [[جامعه]] را با [[انتخابات]]، در صحنه [[آشوب]] و هرج‌و‌مرج قرار دهند؟
+*اگر گفته شود که با وجود این موارد و شرایط، [[حاکم]] با [[انتخابات]]، [[تعیین]] شد و بحران خاصی هم پدید نیامد.
+*در پاسخ خواهیم گفت: نخست آنکه، بحران پدید آمد، ولی به‌واسطه [[درایت]] [[امیر مؤمنان]]{{ع}} گسترش پیدا نکرد، که اگر امامِ [[انتصابی]] بود همان بحران‌های جزئی نیز رخ نمی‌داد. دوم آن‌که، [[عقل]] کدام را صحیح می‌داند؟ ممکن است شخصی کار غیرعقلانی انجام دهد و ضرری هم به او نرسد ولی این کار با غیرعقلانی بودن آن ناسازگار نیست؛ مانند آنکه کسی از ظرف کثیفی [[آب]] بنوشد و مریض نشود<ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]،[[ درسنامه امام‌شناسی (کتاب)|درسنامه امام‌شناسی]]، ص:۱۰۳-۱۰۵.</ref>.
 ==منابع==