←عقیده اهل سنت
| خط ۳۷: | خط ۳۷: | ||
#[[القول المختصر فی علامات المهدی المنتظر (کتاب)|القول المختصر فی علامات المهدی المنتظر]]، نوشته [[ابن حجر هیثمی]]. | #[[القول المختصر فی علامات المهدی المنتظر (کتاب)|القول المختصر فی علامات المهدی المنتظر]]، نوشته [[ابن حجر هیثمی]]. | ||
#[[البرهان فی علامات مهدی آخرالزمان (کتاب)|البرهان فی علامات مهدی آخرالزمان]]، نوشته [[علی متقی هندی]]. | #[[البرهان فی علامات مهدی آخرالزمان (کتاب)|البرهان فی علامات مهدی آخرالزمان]]، نوشته [[علی متقی هندی]]. | ||
*علاوه بر کتابهای نام برده، کتابهای دیگری نیز در عرصه [[مهدویت]]، میان [[اهل سنت]] به رشته تحریر در آمده است. همه آنچه گفته شد از مهم بودن [[اندیشه مهدویت]] در [[نگاه]] [[اهل سنت]] پرده برمیدارد. | |||
علاوه بر کتابهای | *بیست نفر از [[دانشمندان]] [[اهل سنت]]، به [[تواتر احادیث]] تصریح کردهاند. [[حافظ]] [[ابوعبدالله گنجی شافعی]] در کتاب البیان مینویسد: [[احادیث]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} درباره [[حضرت مهدی]]{{ع}} به [[دلیل]] [[راویان]] بسیاری که دارد، [[متواتر]] است<ref>البیان فی اخبار صاحب الزمان، ص۶۷. {{عربی|تواترت الأخبار و استفاضت، بکثرة رواتها عن المصطفی فی امر المهدی}}.</ref>. | ||
بیست نفر از [[دانشمندان]] [[اهل سنت]]، به [[تواتر احادیث]] تصریح کردهاند. [[حافظ]] [[ابوعبدالله | *[[ابن حجر عسقلانی]] در کتاب [[فتح باری]] که در شرح [[صحیح بخاری]] نوشته است؛ میگوید: [[اخبار متواتر]] رسیده، که [[مهدی]]{{ع}} از این [[امت]] است و [[حضرت عیسی]]{{ع}} از [[آسمان]] میآید و پشت سر [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[نماز]] خواهند خواند<ref>{{عربی|تواتر الاخبار بان المهدی من هذه الأمة ان عیسی ینزل و یصلی خلفه}}؛ فتح الباری، ج۷، ص۱۲۳.</ref>. | ||
[[احادیث]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} درباره [[حضرت مهدی]]{{ع}} به [[دلیل]] [[راویان]] بسیاری که دارد، [[متواتر]] است<ref>البیان فی اخبار صاحب الزمان، ص۶۷. {{عربی|تواترت الأخبار و استفاضت، بکثرة رواتها عن المصطفی فی امر المهدی}}.</ref>. | *[[ابن ابی الحدید]] در شرح [[نهجالبلاغه]] میگوید: اتفاق همه فرقههای [[مسلمان]] است، که [[دنیا]] و [[دین]] و [[تکلیف]] پایان نمییابد، مگر با [[مهدی موعود]]{{ع}}<ref>شرح نهجالبلاغه، ابن ابی الحدید، ج۱۰، ص۹۶.</ref>. | ||
*اکنون به برخی از [[روایات مهدویت]] از کتب معتبر [[عامه]] اشاره میکنیم: [[ابو داود]] در صحیح خود از [[ابی طفیل]] و او از [[حضرت علی]]{{ع}} [[نقل]] میکند: "اگر یک روز هم از [[عمر]] [[دنیا]] باقی باشد، [[خداوند]] مردی را از [[اهل بیت]]{{عم}} من بر میانگیزد که [[زمین]] را پر از [[عدل و داد]] میکند، پس از آنکه از [[ظلم و ستم]] پر شده باشد"<ref>{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ: لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدَّهْرِ إِلَّا يَوْمٌ لَبَعَثَ اللَّهُ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً}}؛ صحیح ترمذی، ج۲، ص۲۰۸.</ref>. و در جایی دیگر مینویسد: "هر گاه به پایان [[دنیا]] فقط یک روز بماند، [[خداوند]] این روز را به قدری طولانی میکند، تا اینکه در این روز فردی که از [[فرزندان]] من بوده و نامش مانند من است را بر میانگیزد و [[زمین]] را از [[عدل و داد]] پر میکند بعد از آنکه از [[ظلم و ستم]] پر شده باشد"<ref>{{متن حدیث|لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا يَوْمٌ لَطَوَّلَ اللَّهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ حَتَّى يَبْعَثَ رَجُلًا مِنِّي أَوْ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يُوَاطِي اسْمُهُ اسْمِي... يَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً}}صحیح ترمذی، ج۵، ص۳۴۳.</ref>. | |||
[[اخبار متواتر]] رسیده، که [[مهدی]]{{ع}} از این [[امت]] است و [[حضرت عیسی]]{{ع}} از [[آسمان]] میآید و پشت سر [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[نماز]] خواهند خواند<ref> | *[[احمد]] در [[مسند]] خود از [[ابوسعید خدری]] [[نقل]] میکند:"هنگامی فرا میرسد که [[زمین]] از [[ظلم و جور]] پر شود و در آن موقع مردی از [[خاندان]] من [[قیام]] میکند، هفت یا نه سال در روی [[زمین]] [[حکومت]] میکند و [[زمین]] را از [[عدل و داد]] پر میکند"<ref>{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ: يَمْلَأُ الْأَرْضَ ظُلْماً وَ جَوْراً، ثُمَ يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ عِتْرَتِي يَمْلِكُ سَبْعاً أَوْ تِسْعاً فَيَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا}}؛ مسند احمد، ج۳، ص۲۸.</ref>. | ||
[[ابن ابی الحدید]] در شرح [[نهجالبلاغه]] میگوید: | *از اینرو، [[مهدویت]] از نگاه فنّ [[حدیث]]، حقیقتی [[مسلم]] و انکارناشدنی است<ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]،[[ درسنامه امامشناسی (کتاب)|درسنامه امامشناسی]]، ص:۱۷۳-۱۷۷.</ref>. | ||
اتفاق همه فرقههای [[مسلمان]] است، که [[دنیا]] و [[دین]] و [[تکلیف]] پایان نمییابد، مگر با [[مهدی موعود]]{{ع}}<ref>شرح نهجالبلاغه، ابن ابی الحدید، ج۱۰، ص۹۶.</ref>. | |||
اکنون به برخی از [[روایات مهدویت]] از کتب معتبر [[عامه]] اشاره میکنیم: | |||
[[ | |||
اگر یک روز هم از [[عمر]] [[دنیا]] باقی باشد، [[خداوند]] مردی را از [[اهل بیت]]{{عم}} من بر میانگیزد که [[زمین]] را پر از [[عدل و داد]] میکند، پس از آنکه از [[ظلم و ستم]] پر شده باشد | |||
{{متن حدیث|لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ | |||
هر گاه به پایان [[دنیا]] فقط یک روز بماند، [[خداوند]] این روز را به قدری طولانی میکند، تا اینکه در این روز فردی که از [[فرزندان]] من بوده و نامش مانند من است را بر میانگیزد و [[زمین]] را از [[عدل و داد]] پر میکند بعد از آنکه از [[ظلم و ستم]] پر شده باشد. | |||
[[احمد]] در [[مسند]] خود از [[ابوسعید خدری]] [[نقل]] میکند: | |||
از اینرو، [[مهدویت]] از نگاه فنّ [[حدیث]]، حقیقتی [[مسلم]] و انکارناشدنی است | |||
<ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]،[[ درسنامه امامشناسی (کتاب)|درسنامه امامشناسی]]، ص: | |||
==منابع== | ==منابع== | ||