←متعلقات ایمان
| خط ۵۶: | خط ۵۶: | ||
*در [[قرآن]] موارد زیر جزء [[متعلقات ایمان]] قرار داده شده است: | *در [[قرآن]] موارد زیر جزء [[متعلقات ایمان]] قرار داده شده است: | ||
# '''ایمان به [[خداوند متعال]]''': مهمترین متعلَّق [[ایمان در قرآن]] [[کریم]] که حتی از [[مؤمنان]] خواسته شده به [[خدا]] ایمان آورند: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ}}<ref>«ای مؤمنان! به خداوند و پیامبر او» سوره نساء، آیه ۱۳۶.</ref>. | # '''ایمان به [[خداوند متعال]]''': مهمترین متعلَّق [[ایمان در قرآن]] [[کریم]] که حتی از [[مؤمنان]] خواسته شده به [[خدا]] ایمان آورند: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ}}<ref>«ای مؤمنان! به خداوند و پیامبر او» سوره نساء، آیه ۱۳۶.</ref>. | ||
# [[ایمان به غیب]]: جامع مواردی که ایمان به آنها لازم و ضروری است، [[ایمان به غیب]] است: {{متن قرآن|الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ}}<ref>«همان کسانی که «غیب» را باور و نماز را برپا میدارند و از آنچه به آنان روزی دادهایم میبخشند» سوره بقره، آیه ۳.</ref>. | # '''[[ایمان به غیب]]''': جامع مواردی که ایمان به آنها لازم و ضروری است، [[ایمان به غیب]] است: {{متن قرآن|الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ}}<ref>«همان کسانی که «غیب» را باور و نماز را برپا میدارند و از آنچه به آنان روزی دادهایم میبخشند» سوره بقره، آیه ۳.</ref>. | ||
# '''ایمان به [[معاد]]''': [[قرآن]] پس از [[توحید]]، بیشترین اهمیت را به [[معاد]] و [[آخرت]] داده و بسیاری از [[آیات قرآن]] به صورت مستقیم یا غیر مستقیم مسئلۀ [[معاد]] و [[زندگی]] [[اخروی]] را مطرح کرده است: {{متن قرآن|مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا}}<ref>«کسانی که به خداوند و روز بازپسین باور دارند و کاری شایسته میکنند» سوره بقره، آیه ۶۲.</ref> و [[انکار]] [[آخرت]] را منجر به [[انکار]] [[خداوند]] [[بیان]] میکند: {{متن قرآن|الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ}}<ref>«همان کسانی که (مردم را) از راه خداوند باز میدارند و آن را کژ میشمرند و جهان واپسین را انکار میکنند» سوره هود، آیه ۱۹.</ref>. | # '''ایمان به [[معاد]]''': [[قرآن]] پس از [[توحید]]، بیشترین اهمیت را به [[معاد]] و [[آخرت]] داده و بسیاری از [[آیات قرآن]] به صورت مستقیم یا غیر مستقیم مسئلۀ [[معاد]] و [[زندگی]] [[اخروی]] را مطرح کرده است: {{متن قرآن|مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا}}<ref>«کسانی که به خداوند و روز بازپسین باور دارند و کاری شایسته میکنند» سوره بقره، آیه ۶۲.</ref> و [[انکار]] [[آخرت]] را منجر به [[انکار]] [[خداوند]] [[بیان]] میکند: {{متن قرآن|الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ}}<ref>«همان کسانی که (مردم را) از راه خداوند باز میدارند و آن را کژ میشمرند و جهان واپسین را انکار میکنند» سوره هود، آیه ۱۹.</ref>. | ||
# '''ایمان به [[پیامبران]] و [[کتابهای آسمانی]]''': {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ}}<ref>«ای مؤمنان! به خداوند و پیامبر او و کتابی که بر پیامبرش فرو فرستاده» سوره نساء، آیه ۱۳۶.</ref>، تأکید فراوان [[قرآن]] بر ایمان به مجموعه [[پیامبران]] و [[کتابهای آسمانی]] افزون بر اینکه ریشه در [[وحدت]] مضمون [[وحی]] دارد، نوعی [[احساس]] اصالت و [[اطمینان]] به [[سلامت]] از [[انحراف]] نیز در [[دل]] [[آدمی]] مینهد، زیرا او راهی را میپیماید که [[انسان]] در طول [[تاریخ]] آن را پیموده و [[پیامبران]] همگی به آن [[دعوت]] کردهاند<ref>ر.ک: روحی، ابوالفضل، دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵، ص ۱۹۷؛ عالمی، سید محمد، دانشنامه کلام اسلامی، ج۱، ص۹۸.</ref>. | # '''ایمان به [[پیامبران]] و [[کتابهای آسمانی]]''': {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ}}<ref>«ای مؤمنان! به خداوند و پیامبر او و کتابی که بر پیامبرش فرو فرستاده» سوره نساء، آیه ۱۳۶.</ref>، تأکید فراوان [[قرآن]] بر ایمان به مجموعه [[پیامبران]] و [[کتابهای آسمانی]] افزون بر اینکه ریشه در [[وحدت]] مضمون [[وحی]] دارد، نوعی [[احساس]] اصالت و [[اطمینان]] به [[سلامت]] از [[انحراف]] نیز در [[دل]] [[آدمی]] مینهد، زیرا او راهی را میپیماید که [[انسان]] در طول [[تاریخ]] آن را پیموده و [[پیامبران]] همگی به آن [[دعوت]] کردهاند<ref>ر.ک: روحی، ابوالفضل، دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵، ص ۱۹۷؛ عالمی، سید محمد، دانشنامه کلام اسلامی، ج۱، ص۹۸.</ref>. | ||