حراست دین: تفاوت میان نسخه‌ها

بنابراین بعد از [[رسول خدا]]{{صل}} منصبی برای [[انجام وظیفه]] پاسداری و حراست از [[دین]] لازم است و صحاب این [[منصب]] باید با داشتن [[شایستگی]] لازم [[علمی]] این ماموریت مهم را بر عهده داشته باشد و سدی محکم و نفوذناپذیر در برابر [[عقاید]] و آیین‌های غلط و [[خرافی]] ایجاد کند.

[[علامه حلی]] هم با تکیه بر مسوولیت و [[وظیفه امام]] در حفظ و حراست از [[دین]] بر [[لزوم امام]] [[معصوم]] [[استدلال]] می‌‌کند: {{عربی|الثَّالِثُ: إِنَّ الْإِمَامَ يَجِبُ أَنْ يَكُونَ حَافِظاً لِلشَّرْعِ، لانقطاعِ الْوَحْيِ بِمَوْتِ النَّبِيِّ{{صل}}، وَ قُصُورِ الْكِتَابِ وَ السُّنَّةِ عَنْ تفاصيلِ أَحْكَامِ الْجُزْئِيَّاتِ الْوَاقِعَةِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، فَلَا بُدَّ مِنْ إِمَامٍ (مَنْصُوبٍ) مِنَ اللَّهِ تَعَالَى، مَعْصُوم مِنَ الزَّلَلِ وَ الْخَطَأُ، لِئَلاَّ يُتْرَكُ بَعْضِ الْأَحْكَامِ أَوْ يَزِيدُ فِيهَا عَمْداً أَوْ سَهْواً}}<ref>منهاج الکرامة، ص ۱۱۴.</ref>.

[[انحرافات]] بعد از [[رسول خدا]]{{صل}}: به [[گواهی]] [[تاریخ]] کج روی‌ها بعد از [[نبی اکرم]] [[اسلام]] شدت بیشتری گرفت به طوری که این [[انحرافات]] و تشتت‌های [[فکری]]، امثال [[سلیم بن قیس هلالی]] – که از [[تابعین]] است- را شگفت زده کرده و خطاب به [[امیرالمؤمنین]] عرضه می‌‌دارد: من از [[سلمان]] و [[مقداد]] و [[ابوذر]] چیزی از [[تفسیر قرآن]] و هم احادیثی از [[پیغمبر]] شنیده ام که با آنچه در نزد [[مردم]] است مخالف است و باز از شما می‌‌شنوم چیزی که آنچه را شنیده ام [[تصدیق]] می‌‌کند و در دست [[مردم]] مطالبی از [[تفسیر قرآن]] و [[احادیث]] [[پیغمبر]] می‌‌بینم که شما با آنها مخالفید و همه را [[باطل]] می‌‌دانید، آیا [[عقیده]] دارید که [[مردم]] عمداً به [[رسول خدا]] [[دروغ]] می‌‌بندند و [[قرآن]] را به [[رأی]] خود [[تفسیر]] می‌‌کنند؟ [[امام امیرالمؤمنین]]{{ع}} در پاسخ ابتدا استبعاد سلیم را برطرف کرده بعد می‌‌فرمایند: در زمان خود [[رسول خدا]] نیز بر وی [[دروغ]] بسته شد. آنگاه [[امام]]{{ع}} مسأله [[اختلاف]] در نقل‌ها را بررسی و ریشه یابی می‌‌فرمایند<ref>کافی، ج۱، ص ۶۲ و نهج البلاغه خطبه ۲۱۰ و پیام امام، ج۸، ص ۱۴۱.</ref>.