بحث:ادعای مهدویت: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'میرزا حسینعلی نوری' به 'میرزا حسینعلی نوری'
جز (جایگزینی متن - 'میرزا حسینعلی نوری' به 'میرزا حسینعلی نوری') |
|||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
#کسانی که به [[انگیزه]] [[جاهطلبی]] و قدرتخواهی، چنین ادعای دروغینی داشتند. اینان کسانی بودند که به انگیزههای فریبکارانه و جاهطلبانه، [[ادعای مهدویت]] نمودند و برای جلب [[عواطف]] و به دست آوردن [[قدرت]] به [[دروغ]] خود را [[مهدی]] [[نجاتبخش]] معرفی کردند! از جملۀ این گروه، "[[مهدی عباسی]]" است. پدرش [[منصور دوانیقی]] ادعا کرد: پسرش "[[مهدی عباسی]]"، همان [[مهدی موعود]] است! این در حالی است که خود او پیش از این ادعا، به [[محمد بن عبد الله محض]] ـ به عنوان [[مهدی]] [[نجاتبخش]] است ـ دست [[بیعت]] داده بود و او را [[مهدی]] [[نجاتبخش]] میدانست! <ref>ر.ک: قزوینی، سید محمد کاظم، امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور، ص ۵۶۶؛ امام مهدی {{ع}} از ولادت تا ظهور، ص ۵۶۵ تا ۵۷۲؛ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۲۸؛ سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج۱، ص۱۱۲، ۱۱۳.</ref>. | #کسانی که به [[انگیزه]] [[جاهطلبی]] و قدرتخواهی، چنین ادعای دروغینی داشتند. اینان کسانی بودند که به انگیزههای فریبکارانه و جاهطلبانه، [[ادعای مهدویت]] نمودند و برای جلب [[عواطف]] و به دست آوردن [[قدرت]] به [[دروغ]] خود را [[مهدی]] [[نجاتبخش]] معرفی کردند! از جملۀ این گروه، "[[مهدی عباسی]]" است. پدرش [[منصور دوانیقی]] ادعا کرد: پسرش "[[مهدی عباسی]]"، همان [[مهدی موعود]] است! این در حالی است که خود او پیش از این ادعا، به [[محمد بن عبد الله محض]] ـ به عنوان [[مهدی]] [[نجاتبخش]] است ـ دست [[بیعت]] داده بود و او را [[مهدی]] [[نجاتبخش]] میدانست! <ref>ر.ک: قزوینی، سید محمد کاظم، امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور، ص ۵۶۶؛ امام مهدی {{ع}} از ولادت تا ظهور، ص ۵۶۵ تا ۵۷۲؛ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۲۸؛ سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج۱، ص۱۱۲، ۱۱۳.</ref>. | ||
#کسانی که طبق نقشه [[استعمار]] و به اشاره [[بیدادگران]]، به چنین فریبی دست یازیدند و خود را [[مهدی]] [[نجاتبخش]]، معرفی کردند. اینان عناصری بودند که براساس نقشه و خواست استعمارگران، [[ادعای مهدویت]] نمودند! [[استعمار]] [[پلید]] برای درهم کوبیدن [[اسلام]] و ایجاد [[اختلاف]] و [[کینهتوزی]] در [[جامعه اسلامی]]، نقشههای خائنانه بسیاری کشید تا به [[هدف]] خویش برسد و [[جهان اسلام]] را ببلعد! از جمله نقشههای [[شیطانی]] آن در این میدان، ساختن مرامها و مسلکهای رنگارنگ در میان [[مسلمانان]] و بازی با مفاهیم و [[اعتقادات]] [[دینی]] آنان بود تا بدین [[وسیله]]، [[بیایمانی]] و سستباوری و تزلزل [[دلها]] را در [[جامعه اسلامی]]، پدید آورد! از چیزهایی که از آن در این میدان سوءاستفاده کرد، [[اندیشه]] و [[عقیده]] به [[مهدی موعود]] بود. در این راه برخی عناصر را به دلخواه خویش [[تربیت]] کرد و به آنان [[دستور]] داد تا [[ادعای مهدویت]] کنند و با همه امکانات آنان را در این راه [[یاری]] رساند!! <ref>ر.ک: قزوینی، سید محمد کاظم، امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور، ص ۵۶۶؛ امام مهدی {{ع}} از ولادت تا ظهور، ص ۵۶۵ تا ۵۷۲؛ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۲۸؛ سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج۱، ص۱۱۲، ۱۱۳.</ref>. | #کسانی که طبق نقشه [[استعمار]] و به اشاره [[بیدادگران]]، به چنین فریبی دست یازیدند و خود را [[مهدی]] [[نجاتبخش]]، معرفی کردند. اینان عناصری بودند که براساس نقشه و خواست استعمارگران، [[ادعای مهدویت]] نمودند! [[استعمار]] [[پلید]] برای درهم کوبیدن [[اسلام]] و ایجاد [[اختلاف]] و [[کینهتوزی]] در [[جامعه اسلامی]]، نقشههای خائنانه بسیاری کشید تا به [[هدف]] خویش برسد و [[جهان اسلام]] را ببلعد! از جمله نقشههای [[شیطانی]] آن در این میدان، ساختن مرامها و مسلکهای رنگارنگ در میان [[مسلمانان]] و بازی با مفاهیم و [[اعتقادات]] [[دینی]] آنان بود تا بدین [[وسیله]]، [[بیایمانی]] و سستباوری و تزلزل [[دلها]] را در [[جامعه اسلامی]]، پدید آورد! از چیزهایی که از آن در این میدان سوءاستفاده کرد، [[اندیشه]] و [[عقیده]] به [[مهدی موعود]] بود. در این راه برخی عناصر را به دلخواه خویش [[تربیت]] کرد و به آنان [[دستور]] داد تا [[ادعای مهدویت]] کنند و با همه امکانات آنان را در این راه [[یاری]] رساند!! <ref>ر.ک: قزوینی، سید محمد کاظم، امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور، ص ۵۶۶؛ امام مهدی {{ع}} از ولادت تا ظهور، ص ۵۶۵ تا ۵۷۲؛ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۲۸؛ سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج۱، ص۱۱۲، ۱۱۳.</ref>. | ||
*مشهورترین کسانی که چنین ادعایی را کرده و باعث فتنهای بزرگ و [[تولد]] مذهبی [[انحرافی]] شدند، [[بابیه]] و [[بهائیه]] هستند. [[بابیه]] فرقهای [[گمراه]] هستند که توسط "[[علی محمد شیرازی]]" پایهگذاری شد. او کتابی برای خود نوشت که به [[کتاب آسمانی]] [[بابیها]] مشهور است و نام آن را "[[بیان]]" گذاشت. او در پی [[اعتراض]] و [[محاکمه]] [[علما]] به [[گمراهی]] خود اعتراف کرد و در تبریز به دار آویخته شد. [[بهائیان]] نیز فرقهای منشعب از [[بابیها]] هستند که توسط "[[میرزا حسینعلی]] | *مشهورترین کسانی که چنین ادعایی را کرده و باعث فتنهای بزرگ و [[تولد]] مذهبی [[انحرافی]] شدند، [[بابیه]] و [[بهائیه]] هستند. [[بابیه]] فرقهای [[گمراه]] هستند که توسط "[[علی محمد شیرازی]]" پایهگذاری شد. او کتابی برای خود نوشت که به [[کتاب آسمانی]] [[بابیها]] مشهور است و نام آن را "[[بیان]]" گذاشت. او در پی [[اعتراض]] و [[محاکمه]] [[علما]] به [[گمراهی]] خود اعتراف کرد و در تبریز به دار آویخته شد. [[بهائیان]] نیز فرقهای منشعب از [[بابیها]] هستند که توسط "[[میرزا حسینعلی نوری]]" بنیانگذاری شد، او معروف به [[بهاء الله]] بود و نام این [[فرقه]] از نام مؤسس آن نشأت گرفته است. این دو مرد از مهرههای [[استعمار]] در زمان ناصرالدین شاه بودند که برای [[سست]] کردن پایههای [[تشیع]] [[برنامهریزی]] شده بودند و با [[مخالفت]] [[علما]] [[فتنه]] آنان [[سرکوب]] شد، هرچند آنان تا حدودی توانستند در میان [[مسلمانان]] گروهی را [[گمراه]] نمایند، هنوز هم این [[فرقهها]] پیروانی سرسخت در [[دنیا]] دارند. در زمان [[سلطنت]] پهلوی [[بهائیان]] فعالیتهای زیادی در [[ایران]] داشتند و از سوی [[استعمار]] و [[انگلستان]] به شدت [[حمایت]] میشدند. افراد مهمی از [[حکومت]] پهلوی در مسلک [[بهائیان]] بودند. پس از [[انقلاب اسلامی]] این گروه زمینه را برای فعالیتهای خود مساعد ندیدند و دامنۀ حرکات خود را به بیرون از [[ایران]] منتقل کردند<ref>ر.ک: حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان، ص ۵۳۹-۵۴۰.</ref>. | ||
| خط ۳۷: | خط ۳۷: | ||
* تا هنگامی که [[امام مهدی|مهدی موعود]] قیام نکرده است، همواره اشتیاق به برترین رهبر و منجی بزرگ، قلب تودهها را مالامال خواهد کرد و تا این اشتیاق هم دامنگیر تودههاست، همواره مدعیان دروغین، ایفای نقشی چنین بزرگ نیز خواهند کرد، نهایت هرروز به شکلی و در میان هر قومی به اسمی<ref>آخرین امید، داود الهامى، ص ۲۰۰. </ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۸۱.</ref>. | * تا هنگامی که [[امام مهدی|مهدی موعود]] قیام نکرده است، همواره اشتیاق به برترین رهبر و منجی بزرگ، قلب تودهها را مالامال خواهد کرد و تا این اشتیاق هم دامنگیر تودههاست، همواره مدعیان دروغین، ایفای نقشی چنین بزرگ نیز خواهند کرد، نهایت هرروز به شکلی و در میان هر قومی به اسمی<ref>آخرین امید، داود الهامى، ص ۲۰۰. </ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۸۱.</ref>. | ||
==در فرهنگنامه آخرالزمان== | ==در فرهنگنامه آخرالزمان== | ||
*[[مهدویت]] موضوعی است که از زمان [[پیامبر]]{{صل}} به آن پرداخته شده است و [[رسول خدا]]{{صل}} در فرمایشات خود به آن اشاره نموده است. علاوه بر آن [[ائمه]]{{عم}} نیز همواره به این موضوع میپرداختند. از این روی بود که در اعصار مختلف کسانی در قالب ادعاهای مختلف به [[دروغ]] خود را [[مهدی]] [[آخرالزمان]] مینامیدند و باعث [[گمراهی]] گروهی نیز میشدند. در میان آنان کسانی به صراحت [[ادعای مهدویت]] نموده و برخی نیز با [[ادعای نیابت]] یا باب رابطه [[حضرت]] بودن، سعی در [[ادعای ارتباط با حضرت]] [[مهدی]]{{ع}} را داشتند. این امر حتی پیش از [[تولد]] آن جناب رخ داده است. [[مهدی عباسی]] یکی از خلفای بنیالعباس کسی بود که خود را [[مهدی]] [[امت]] و همان [[موعود]] [[آخرالزمان]] میدانست. در [[دوران غیبت صغری]] و پس از آغاز [[غیبت کبری]] نیز برخی از منحرفین و حتی برخی از کسانی که قبلا از [[شیعیان]] محسوب میشدند. دست به چنین ادعاهایی زدند. از آن جمله "[[منصور]] [[حلاج]]" و "[[شلمغانی]]" است که از سوی [[حضرت]] توقیعاتی بر رد آنان صادر شد. در زمان معاصر ما نیز کسانی با چنین ادعاهایی سربرآوردهاند. مشهورترین کسانی که چنین ادعایی را کرده و باعث فتنهای بزرگ و [[تولد]] مذهبی [[انحرافی]] شدند، [[بابیه]] و [[بهائیه]] هستند. [[بابیه]] فرقهای [[گمراه]] هستند که توسط "[[علی محمد شیرازی]]" پایهگذاری شد. او کتابی برای خود نوشت که به [[کتاب آسمانی]] [[بابیها]] مشهور است و نام آن را "بیان" گذاشت. او در پی [[اعتراض]] و [[محاکمه]] [[علما]] به [[گمراهی]] خود اعتراف کرد و در تبریز به دار آویخته شد. [[بهائیان]] نیز فرقهای منشعب از [[بابیها]] هستند که توسط "[[میرزا حسینعلی]] | *[[مهدویت]] موضوعی است که از زمان [[پیامبر]]{{صل}} به آن پرداخته شده است و [[رسول خدا]]{{صل}} در فرمایشات خود به آن اشاره نموده است. علاوه بر آن [[ائمه]]{{عم}} نیز همواره به این موضوع میپرداختند. از این روی بود که در اعصار مختلف کسانی در قالب ادعاهای مختلف به [[دروغ]] خود را [[مهدی]] [[آخرالزمان]] مینامیدند و باعث [[گمراهی]] گروهی نیز میشدند. در میان آنان کسانی به صراحت [[ادعای مهدویت]] نموده و برخی نیز با [[ادعای نیابت]] یا باب رابطه [[حضرت]] بودن، سعی در [[ادعای ارتباط با حضرت]] [[مهدی]]{{ع}} را داشتند. این امر حتی پیش از [[تولد]] آن جناب رخ داده است. [[مهدی عباسی]] یکی از خلفای بنیالعباس کسی بود که خود را [[مهدی]] [[امت]] و همان [[موعود]] [[آخرالزمان]] میدانست. در [[دوران غیبت صغری]] و پس از آغاز [[غیبت کبری]] نیز برخی از منحرفین و حتی برخی از کسانی که قبلا از [[شیعیان]] محسوب میشدند. دست به چنین ادعاهایی زدند. از آن جمله "[[منصور]] [[حلاج]]" و "[[شلمغانی]]" است که از سوی [[حضرت]] توقیعاتی بر رد آنان صادر شد. در زمان معاصر ما نیز کسانی با چنین ادعاهایی سربرآوردهاند. مشهورترین کسانی که چنین ادعایی را کرده و باعث فتنهای بزرگ و [[تولد]] مذهبی [[انحرافی]] شدند، [[بابیه]] و [[بهائیه]] هستند. [[بابیه]] فرقهای [[گمراه]] هستند که توسط "[[علی محمد شیرازی]]" پایهگذاری شد. او کتابی برای خود نوشت که به [[کتاب آسمانی]] [[بابیها]] مشهور است و نام آن را "بیان" گذاشت. او در پی [[اعتراض]] و [[محاکمه]] [[علما]] به [[گمراهی]] خود اعتراف کرد و در تبریز به دار آویخته شد. [[بهائیان]] نیز فرقهای منشعب از [[بابیها]] هستند که توسط "[[میرزا حسینعلی نوری]]" بنیانگذاری شد، او معروف به [[بهاء الله]] بود و نام این [[فرقه]] از نام مؤسس آن نشأت گرفته است. این دو مرد از مهرههای [[استعمار]] در زمان ناصرالدین شاه بودند که برای [[سست]] کردن پایههای [[تشیع]] [[برنامهریزی]] شده بودند و با [[مخالفت]] [[علما]] [[فتنه]] آنان [[سرکوب]] شد، هرچند آنان تا حدودی توانستند که در میان [[مسلمانان]] گروهی را [[گمراه]] نمایند، هنوز هم این فرقهها پیروانی سرسخت در [[دنیا]] دارند. در زمان [[سلطنت]] پهلوی [[بهائیان]] فعالیتهای زیادی در [[ایران]] داشتند و از سوی [[استعمار]] و [[انگلستان]] به شدت [[حمایت]] میشدند. افراد مهمی از [[حکومت]] پهلوی در مسلک [[بهائیان]] بودند. پس از [[انقلاب اسلامی]] این گروه زمینه را برای فعالیتهای خود مساعد ندیدند و دامنه حرکات خود را به بیرون از [[ایران]] منتقل کردند. <ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۵۳۹-۵۴۰.</ref>. | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||