جز
ویرایش Wasity (بحث) به آخرین تغییری که Bahmani انجام داده بود واگردانده شد
بدون خلاصۀ ویرایش |
برچسب: واگردانی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{خرد}} | {{خرد}} | ||
{{امامت}} | {{امامت}} | ||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | ||
<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[مسئولیت (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div> | : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">مدخلهای وابسته به این بحث:</div> | ||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مسئولیت در قرآن]] | [[مسئولیت در حدیث]] | [[مسئولیت در نهج البلاغه]] | [[مسئولیت در معارف دعا و زیارات]] | [[مسئولیت در کلام اسلامی]] | [[مسئولیت در اخلاق اسلامی]] | [[مسئولیت در سیره پیامبر خاتم]]</div> | |||
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مسئولیت عقلی]] | [[مسئولیت شرعی]] | [[مسئولیت عرفی]] | [[مسئولیت فردی]] | [[مسئولیت خانوادگی]] | [[مسئولیت اجتماعی]] | [[مسئولیت معصوم]]</div> | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[مسئولیت (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div> | |||
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
==گستره [[مسئولیتهای انسانی]]== | ==گستره [[مسئولیتهای انسانی]]== | ||
*مسئولیتهای انسانی گستره وسیعی را پیش روی [[انسان]] میگشاید؛ مسئولیتهایی که گاه بسیار [[برتر]] و فراتر از حوزه وجودی [[انسان]] برعهده او گذاشته میشود. [[آدمی]] در برابر [[پروردگار]] خویش [[مسئول]] است و البته تمام مسئولیتهای او در سایه امر [[پروردگار]] معنا مییابد. [[آدمی]] در برابر راهنمایان ([[کتاب خدا]]، [[پیامبران الهی]] و [[امامان معصوم]] {{عم}}) [[مسئول]] است. اما در گام نخست باید خویشتن را در نظر آورد و [[سعادت]] و تیرهبختی خود را در نظر گیرد و خود را موجودی [[متعهد]] و [[مسئول]] بشناسد. مسئله مسئولیت در برابر خود، همه فرازهای وجودی [[انسان]] را دربرمیگیرد و [[انسان]] باید مراقب باشد از نعمتهایی که [[خداوند]] در اختیارش نهاده است به بهترینوجه استفاده و بهرهبرداری کند. در غیر این صورت به خود زیان رسانده است. [[امام علی]] {{ع}} در [[نکوهش]] این امر میفرماید: و زیاندیده کسی است که به [[نفس]] خویش زیان رساند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 691.</ref>. | *مسئولیتهای انسانی گستره وسیعی را پیش روی [[انسان]] میگشاید؛ مسئولیتهایی که گاه بسیار [[برتر]] و فراتر از [[حوزه]] وجودی [[انسان]] برعهده او گذاشته میشود. [[آدمی]] در برابر [[پروردگار]] خویش [[مسئول]] است و البته تمام مسئولیتهای او در سایه امر [[پروردگار]] معنا مییابد. [[آدمی]] در برابر راهنمایان ([[کتاب خدا]]، [[پیامبران الهی]] و [[امامان معصوم]] {{عم}}) [[مسئول]] است. اما در گام نخست باید خویشتن را در نظر آورد و [[سعادت]] و تیرهبختی خود را در نظر گیرد و خود را موجودی [[متعهد]] و [[مسئول]] بشناسد. مسئله مسئولیت در برابر خود، همه فرازهای وجودی [[انسان]] را دربرمیگیرد و [[انسان]] باید مراقب باشد از نعمتهایی که [[خداوند]] در اختیارش نهاده است به بهترینوجه استفاده و بهرهبرداری کند. در غیر این صورت به خود زیان رسانده است. [[امام علی]] {{ع}} در [[نکوهش]] این امر میفرماید: و زیاندیده کسی است که به [[نفس]] خویش زیان رساند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 691.</ref>. | ||
==[[تکلیف عقلی]]== | ==[[تکلیف عقلی]]== | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
==[[مسئولیتهای انسان درباره خویشتن]]== | ==[[مسئولیتهای انسان درباره خویشتن]]== | ||
*'''مسئولیت درباره [[عقل]]:''' [[عقل]] [[راهبرد]] [[انسان]] در مسیر [[زندگی]] و دربردارنده قوای استعداد و تشخیص [[انسان]] است. [[آدمی]] به کمک [[عقل]] خویش به [[کشف]] ناشناختهها میپردازد و پرده از مجهولات برمیدارد و میتواند [[زندگی دنیوی]] و اخروی را آباد و راحت سازد. از اینرو [[بهکارگیری عقل]] در [[جایگاه]] خود امری ویژه بهشمار میآید و نتیجه آن مسئولیتشناسی و [[مسئولیتپذیری]] در حوزه [[عقل]] و [[خرد]] است. از اینرو [[امام علی]] {{ع}} نقش [[عقل]] را جداکننده راه [[رستگاری]] از [[شقاوت]] میداند و میفرماید: [[بردباری]] پردهای است پوشنده و [[عقل]]، شمشیری است برنده. پس عیبهای اخلاقت را به [[بردباری]] بپوش و با هوای نفست به نیروی عقلت [[پیکار]] کن<ref>نهج البلاغه، حکمت ۴۱۶: {{متن حدیث|"الْحِلْمُ غِطَاءٌ سَاتِرٌ، وَ الْعَقْلُ حُسَامٌ قَاطِعٌ؛ فَاسْتُرْ خَلَلَ خُلُقِكَ بِحِلْمِكَ، وَ قَاتِلْ هَوَاكَ بِعَقْلِكَ"}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 691.</ref>. | *'''مسئولیت درباره [[عقل]]:''' [[عقل]] [[راهبرد]] [[انسان]] در مسیر [[زندگی]] و دربردارنده قوای استعداد و تشخیص [[انسان]] است. [[آدمی]] به کمک [[عقل]] خویش به [[کشف]] ناشناختهها میپردازد و پرده از مجهولات برمیدارد و میتواند [[زندگی دنیوی]] و اخروی را آباد و راحت سازد. از اینرو [[بهکارگیری عقل]] در [[جایگاه]] خود امری ویژه بهشمار میآید و نتیجه آن مسئولیتشناسی و [[مسئولیتپذیری]] در [[حوزه]] [[عقل]] و [[خرد]] است. از اینرو [[امام علی]] {{ع}} نقش [[عقل]] را جداکننده راه [[رستگاری]] از [[شقاوت]] میداند و میفرماید: [[بردباری]] پردهای است پوشنده و [[عقل]]، شمشیری است برنده. پس عیبهای اخلاقت را به [[بردباری]] بپوش و با هوای نفست به نیروی عقلت [[پیکار]] کن<ref>نهج البلاغه، حکمت ۴۱۶: {{متن حدیث|"الْحِلْمُ غِطَاءٌ سَاتِرٌ، وَ الْعَقْلُ حُسَامٌ قَاطِعٌ؛ فَاسْتُرْ خَلَلَ خُلُقِكَ بِحِلْمِكَ، وَ قَاتِلْ هَوَاكَ بِعَقْلِكَ"}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 691.</ref>. | ||
*'''مسئولیت در برابر [[بدن]]:''' نحوه استفاده [[آدمی]] از [[بدن]] و [[حفاظت]] درست از آن، موضوعی است که مورد سؤال قرار میگیرد. [[بدن]] محملی است که [[خداوند]] در [[اختیار انسان]] قرار داده تا چند صباحی حامل [[روح]] او باشد و [[نعمانی]] را نصیبش کند و از [[انسان]] خواسته است که نسبت به آن حساس و وظیفهشناس باشد. از اینرو [[امام علی]] {{ع}} فرمود: چیزی را که نمیدانی مگوی، حتی بسیاری از چیزهایی را که میدانی، بر زبان میاور، زیرا [[خدا]] بر اعضای تو احکامی [[واجب]] کرده که در ان روز به آنها بر تو [[حجت]] آورد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۷۴: {{متن حدیث|"لَا تَقُلْ مَا لَا تَعْلَمُ، بَلْ لَا تَقُلْ كُلَّ مَا تَعْلَمُ؛ فَإِنَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلَى جَوَارِحِكَ كُلِّهَا فَرَائِضَ يَحْتَجُّ بِهَا عَلَيْكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ"}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 691.</ref>. | *'''مسئولیت در برابر [[بدن]]:''' نحوه استفاده [[آدمی]] از [[بدن]] و [[حفاظت]] درست از آن، موضوعی است که مورد سؤال قرار میگیرد. [[بدن]] محملی است که [[خداوند]] در [[اختیار انسان]] قرار داده تا چند صباحی حامل [[روح]] او باشد و [[نعمانی]] را نصیبش کند و از [[انسان]] خواسته است که نسبت به آن حساس و وظیفهشناس باشد. از اینرو [[امام علی]] {{ع}} فرمود: چیزی را که نمیدانی مگوی، حتی بسیاری از چیزهایی را که میدانی، بر زبان میاور، زیرا [[خدا]] بر اعضای تو احکامی [[واجب]] کرده که در ان روز به آنها بر تو [[حجت]] آورد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۷۴: {{متن حدیث|"لَا تَقُلْ مَا لَا تَعْلَمُ، بَلْ لَا تَقُلْ كُلَّ مَا تَعْلَمُ؛ فَإِنَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلَى جَوَارِحِكَ كُلِّهَا فَرَائِضَ يَحْتَجُّ بِهَا عَلَيْكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ"}}</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 691.</ref>. | ||
*'''مسئولیت در برابر [[عمر]]:''' [[عمر]] [[آدمی]] گوهری گرانبهاست که [[خداوند]] در [[اختیار]] او قرار داده تا با بهرهگیری درست از آن راه [[سعادت]] را به روی خود هموار کند. از اینرو [[آدمی]] در برابر آن و کیفیت بهرهوری از آن [[مسئول]] است: شب و روز [[مؤمن]] به سه برنامه میگذرد: بخشی با [[راز]] و [[نیاز]] با [[خدا]]، بخش دیگر به تأمین معاش و سه دیگر به بهرهبرداریِ [[نیکو]] از لذتهای [[حلال]]. [[عاقل]] نباید جز در پی این سه باشد: تأمین [[زندگی]]، گامی در راه رستخیز و [[لذت]] [[حلال]]<ref>{{متن حدیث|لِلْمُؤْمِنِ ثَلَاثُ سَاعَاتٍ فَسَاعَةٌ يُنَاجِي فِيهَا رَبَّهُ وَ سَاعَةٌ يَرُمُّ [فِيهَا مَعَايِشَهُ] مَعَاشَهُ وَ سَاعَةٌ يُخَلِّي [فِيهَا] بَيْنَ نَفْسِهِ وَ بَيْنَ لَذَّتِهَا فِيمَا يَحِلُّ وَ يَجْمُلُ وَ لَيْسَ لِلْعَاقِلِ أَنْ يَكُونَ شَاخِصاً إِلَّا فِي ثَلَاثٍ مَرَمَّةٍ لِمَعَاشٍ أَوْ خُطْوَةٍ فِي مَعَادٍ أَوْ لَذَّةٍ فِي غَيْرِ مُحَرَّم}}؛ نهج البلاغه، حکمت ۳۸۲</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 691.</ref>. | *'''مسئولیت در برابر [[عمر]]:''' [[عمر]] [[آدمی]] گوهری گرانبهاست که [[خداوند]] در [[اختیار]] او قرار داده تا با بهرهگیری درست از آن راه [[سعادت]] را به روی خود هموار کند. از اینرو [[آدمی]] در برابر آن و کیفیت بهرهوری از آن [[مسئول]] است: شب و روز [[مؤمن]] به سه برنامه میگذرد: بخشی با [[راز]] و [[نیاز]] با [[خدا]]، بخش دیگر به تأمین معاش و سه دیگر به بهرهبرداریِ [[نیکو]] از لذتهای [[حلال]]. [[عاقل]] نباید جز در پی این سه باشد: تأمین [[زندگی]]، گامی در راه رستخیز و [[لذت]] [[حلال]]<ref>{{متن حدیث|لِلْمُؤْمِنِ ثَلَاثُ سَاعَاتٍ فَسَاعَةٌ يُنَاجِي فِيهَا رَبَّهُ وَ سَاعَةٌ يَرُمُّ [فِيهَا مَعَايِشَهُ] مَعَاشَهُ وَ سَاعَةٌ يُخَلِّي [فِيهَا] بَيْنَ نَفْسِهِ وَ بَيْنَ لَذَّتِهَا فِيمَا يَحِلُّ وَ يَجْمُلُ وَ لَيْسَ لِلْعَاقِلِ أَنْ يَكُونَ شَاخِصاً إِلَّا فِي ثَلَاثٍ مَرَمَّةٍ لِمَعَاشٍ أَوْ خُطْوَةٍ فِي مَعَادٍ أَوْ لَذَّةٍ فِي غَيْرِ مُحَرَّم}}؛ نهج البلاغه، حکمت ۳۸۲</ref><ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 691.</ref>. | ||